172 ANGELUS TACCONE 2 2 



vùv ò' outoc; àveìiai cfTUYepw 



òaiuovi. riq noi, xiq èV oOv 1215 



jépyic, 6Tréo"Tai ; 



■fevoiu.av ìv' ùAaev ènecrri ttóvtou 



rcpó|3\r|u' à\ÌK\uo"Tov, axpav 



ùttò rrXàKa Zouviou, -càc, iepà? Ò7tuj<; 1220 



Trpoo"einot|uev 'AGava?. 



I. . L_ ^ G _^^_ 



— »_» *^/ — 



— <*• \_* — 



. i_ A 



i 



. L_ A 



IL 



V — \S-^> — \-r — — "-» <-» — W 



Tertii stasimi posterius par e duabus constat periodis iisdem ac prioris numeris 

 KaTà paKxeìov eiòo? scriptis et post iaueiv - ènécTTai, Tpoiac; - 'AGavac; exeuntibus. Prior 

 quidem periodus multo videtur esse structa artificio, cum proodica, antithetica, epodica 

 sit; posterior vero est mesodica atque epodica. Eam ostendit hoc schema structuram : 



I. 



il. 



4 =pr. 



6 



ì) 



4 == mes. 

 6— 



4 = ep. 



J 





4 = ep. 



In v. 1199 si Keìvo?, quod r codex exhibet, prò èneìvo?, quod in reliquis exstat, 

 restituimus, hoc assequimur, ut in antistropha librorum lectionem kcù irpìv uèv èvvuxiou 

 servemus, quae ut corrigatur, ne corrumpatur dicam, nihil est quod requirat. Coniec- 

 tura mea efficit ut primum et in stropha et in antistropha colum acephalum sit, quod 

 periodi proodum minime, ut constat, dedecet. 



In v. 1205 èpujToiv ò 5 , èpuiTiuv est codicis T lectio; L vero liber praebet Tépipiv 

 iaueiv " | èpuiTuuv. | èpaiTiuv ò 3 , de qua lectione egregie censet Jebbius (1) illud, quod 

 post prius èpujTuuv est, punctum explanationis cuiusdam esse vestigium, quae prius 

 èpiÓTwv cum Tépipiv coniunxerit. (Neque Jebbii ratiocinationi quod post iaueiv exstat 

 punctum obstat, cum praesertim illud serioris correctoris manus in comma mutare 

 voluisse videatur). At ò' voculam quae posterius sequatur èpuj-rujv minime explana- 

 tionem illam decere e sententia patet; neque tamen, si Tepi^iv iaueiv. iparnuv, èpumjuv ò' 

 interpunxerimus , opportuna erit; emendatione igitur hic locus eget. Quae optima 

 in f libri lectione exstat. 



(1) Vide Aiacem in pp. 180-1. 



