27 SOPHOCLIS TKAGOEDIAEUM LOCOS MELICOS, ETC. 177 



Hoc secundum parodi par e tribus constat periodis post ppoTwv-oùpaviù, oìxvùj- 

 àpKÙ), (pavfjvai-TpaTréCaig exeuntibus. Primam quidem, numeris nata (taKxelov eìboc, 

 scriptam, duo efficiunt cola Kcnrà ffrixov composita; secunda vero, scripta numeris 

 «aia paKxeìov elòoi; et trium xpóvuuv irpwTwv dactylis, est palinodico-antithetica ; tertia 

 denique, trium temporum primorum dactylis et iambis, epodica est atque ante epodum 

 kùiXov TrapciTeAeuTOv exhibet. Eam structuram hoc schema describit: 



4 ) 

 4/ 



ni. 



i; 



4 = K. TTOtp. 



4 = ep. 



In v. 157 sententia potius quam metrum oia suadet, quod A exhibet, prò ola, 

 quod L. — In versus 164 initium, ut eadem brevium ac longarum obtineretur series 

 atque in antistropha, ab omnibus fere hermanniana emendatio ov y' èyw recepta est 

 prò codicum lectione ov tfiuf'- Hanc tamen ego servo, cum nulla egeat immutatione : 

 ea enim efficitur ut in stropha ionicus a maiore sit qui priorem longam in duas 

 breves praebeat solutam, cum in antistropha ionicus quoque a maiore inveniatur 

 qui contra posteriorem longam exhibeat solutam in duas breves. Sed hanc permu- 

 tationem neque ad temporis intervallum neque ad rhythmum pertinere omnibus patet : 

 antistrophica igitur responsio minime ea perturbatur, ob idque nulla hoc loco est 

 opus correctione. — In v. 171 cum Brunckio prò aiei emendare dei non oportet, cum 

 dipodiae iambicae prima syllaba vel brevis vel longa irrationalis esse possit. — In 

 v. 174, cum libri exhibeant eo"ri uéYaq èv oòpavw (L quidem èo*Ti ex en correctum 

 praebet), editores omnes, ut singulae strophae atque antistrophae syllabae inter se 

 respondeant, «Iti prò ecm legunt et év omittunt ; at ego nihil propter antistrophicam 

 responsionem immutandum puto, cum e nova de graecorum poétarum metris disciplina 

 duo ionici a maiore ac duae iambicae dipodiae optime inter se respondere possint. — 

 In v. 180 Kpìcrav, r codicis lectionem, probandum esse prò Kpicav, quod in L exstat, 

 conspicitur e metro. — In v. 182 haud dubie corrupta lectio àYaueuviòac;, quam L 

 exhibet, amanuensi est imputanda; genuina vera lectio 'AYauejjvoviòac; exstat in r. 



In v. 159 «xéuuv multis modis emendatum est (1), cum opportune cum ò'Xpioc; 

 (v. 160) coniungi posse non videretur: non intellegebatur enim quomodo Orestes 

 eodem tempore et moerore affligi et felix esse potuisset. Sed òX^toq proleptice expla- 

 nandum est, cum eius sententiae sit effectus, quae verbis, quae proxime sequuntur, 

 exprimitur: ov d xXeivà | fa iroxe MuKnvaicuv | òéSerai eùiraipibav, Aiòq | eiicppovi Pn.ua-n. 



(1) ókéuuv Mudgius, àvdxuiv Usenerus, àtriiuv Miohaelis. 



Serie II. Tomo LV. 23 



