178 ANGELUS TACCONE 28 



Quod si animadverterimus scholiasten illud pruuccn interpretatione nourriì explicasse, ne 

 Mekleri emendatio quidem eìnrarpibav eooq prò eÙTrarpiòav, Aio? nobis erit recipienda. — 

 In v. 181 ftouvóuov lego, quod L e Poùvouov correctum exhibet et inter ceteros libros 

 complures praebent (A, l~, età). — In v. 187 haud dubie cum Meinekio TeKÉuuv est cor- 

 rigendum prò tokéwv, quod in plerisque codicibus exstat. Sophocles enim in mulierum 

 animo iudicando parum intellegens fuisset si scripsisset puellam, cuius iam aruisset 

 primae aetatis flos, parentum potius quam liberoruin tabuisse desiderio. Sed quae 

 Sophoclis mens in scribendo versu 187 fuerit versus 188 manifeste ostendit. At obiiciet 

 quispiam iam antea Electram liberorum desiderium aperuisse (confer axeKvoq in v. 164): 

 Meinekii igitur in v. 187 coniectura iam prolatam sententiam iterari, quod sophocleam 

 artem non deceat. Sed minimi hoc argumentum est faciendum; Electra enim moerorem, 

 quo afficitur cum àvuncpeuxoi; sit, versu 165 manifestum facit et tamen postea (v. 188) 

 haec verba profert: àq cpiXoc; outi? àvnp ùrcepicrraTai. Quin etiam haec duorum locorum 

 symmetrica responsio (v. 164 areKvo? et v. 165 àvùuqpeuTOi; = 187 òtveu reKéiuv et 

 v. 188 a?cpiX.o? outic; dvf)p ÙTTepicrraTai) Meinekii emendationem confirmare mihi videtur. 

 ISTec credat quisquam easdem sententias tam brevi interposto spatio iteratas Grae- 

 corum, qui Sophoclis tragoediam auscultarent, aures offendisse: hoc enim, quae rei 

 apud Graecos magnitudo fuit, nullo pacto accidere potuit. Nam apud Graecos non, 

 ut apud Christianos, laude digniores fuerunt virgineam agentes vitam mulieres quam 

 quae nuberent liberosque parerent: contra, e Graecorum scriptis qui usque ad aetatem 

 nostrani pervenerunt, manifestum patet illos inutilem fere putasse earum mulierum 

 vitam quae nullo parto libero diem obirent. Hac de causa severissimae illae et castis- 

 simae virgines, quas in Sophoclis et Euripidis tragoediis admiratione prosequimur, 

 Antigone (1), Polyxena (2), Macaria (3), quamquam moriturae neque huius neque illius 

 viri amore commoveri videntur (4), valde tamen conqueruntur quod sine nuptiis de 

 vita exeant : graecae quidem mulieri non nuptae diem obeunti persuasum est officium 

 suum non implevisse. 



In v. 192 Kevaì?, quod codices exhibent, corruptum visum est; multae igitur prò 

 eo prolatae sunt coniecturae (5). At nulla est opus correctione, cum xevóq, quod de 

 TpctTTeÉa dicitur, ut inops, necessariis rebus carens hoc loco explicari debeat ; Electrae 

 Kevà TpónreZa Chrysothemidos rcXouoia opponitur tpavcéla, quae multi pretii vasis et 

 lautis dapibus abundat (vv. 361-2); Kevà Tpàrrela optime cum àeiK^ crroXà, quae in 

 antecedenti versu 191 memoratur, consentit. 



(1) Vide Ant. versus 813-14, 877, 917-18. 



(2) Vide Eur. Eec. v. 416. 



(3) Vide Eur. Heraclidarum vv. 579, 591-2. Inter ea quibus Macaria Iolauni solari conatur, cui 

 prò ceteroruni Heraclidarum salute moritura laetitiae spera ademerit, haec quoque versibus 520-1, 

 523-6 dicit; àXk' oòbè uévroi, rùivòe uèv Te6vr|KÓTU)v, | a\nf] oè 0"uu8eto"\ èXTrib' eO updEeiv fy™ ' I — I Tl 'S 

 Tfàp KÓpnv Épnuov f) bduap-r' é-x elv I ^ Tcaibonoietv & éu.o0 PouXr)0"£Tai ; | oùkoOv Gavelv dueivov f\ toùtujv 

 ruxeSv | àvaSav; 



(4) Minime quidem puto celeberrimum illum Antigones versum 572 ab Antigone dictum esse, 

 sed Ismenae eum tribuendum censeo. 



(5) Kevd Hartungus, KoivaK Blaydesius, nXéoi? Bakhovenus, vf|OTiq Weckleinius. 



