182 ANGELUS TACCONE 32 



larix' einv è'VTifao? toùtoi?, 



|LiriT% ei tw TtpóOKeiiuai xpiGtOj, 240 



Huvvaioiu' evkriXoi;, yovéujv 



èKTÌiuoui; ìaxouffa TtTépuYac; 



òEutóvujv yóuuv. 



eì yàp ó (nèv Gccvujv f& xe Kaì oùòèv uiv 



Keiffeiai TdXaq, oì òè u.n ttóXiv 245 



òojoouo"' àvnqpóvouc; òìkou;, 



eppoi t 5 av aiòùx; andv- 



tujv t' eùfféfBeux BvaTÙJV. 250 



I. -ù..- 



II. 



III. 



-*\j — \-r\j — \jy-/ — ov. 



W — \JKS — VJU — WW 



IV. 



V. 



I 



- ^ ^ _ w - A 



Olw» U ~ -^ >_/ _ 1^ 



• I \J \J I • — *w* >-> — 



Electrae parodi epodus quinque complectitur periodos, post aTcuq, dtv9pujTrujv, 

 YÓuuv, òiKas, GvctTuùv finem habentes. Primam quidem paroemiaci compositi Karò crrixov 

 efficiunt; secundam vero dimetri e trium temporum primorum dactylis kotò o*tìxov, 

 ut antecedentis periodi cola, compositi ; tertia, trium xpóvuuv ttpujtujv anapaestis scripta, 

 epodum iambicam habet; quarta, scripta numeris kotò fSoiKxeTov dboq, est, ut tertia, 

 epodica; quintam denique duo efficiunt dimetri KciTà [JaKxeìov eTòoq catalectici. Eam 

 structuram hoc describit schema: 



I. II. III. IV. v. 



4\ 4\ 4\ 6\ 4\ 



U 4j 4{ 6^ 4J 



4) 4J 4) 4 = ep. 



4 = ep. 



In v. 238 metrum manifestum ostendit prò L codicis lectione l(3\acrrev esse cor- 

 rigendum £(3\oco"t\ 



In v. 242 Erfurdtius, cum èiaiuou<; corruptum putaret, èvriuou<; protulit. Sed 

 nulla est opus immutatone, cum suffìciat animadvertere èKTinou? cum proleptica 

 significatione dici. 



