35 SOPHOCLIS TRAGOEDIAEUM LOCOS MELICOS, ETC. 185 



Si epodum, iambicis scriptam numeris, ex una constare periodo putamus, haec 

 est palinodico-antithetica, ut hoc ostendit schema: 



si autem in tres periodos dividimus, prima est epodica, secunda cola xarà (Ttìxov com- 

 posita praebet, tertia est proodica. Quod hoc schemate exprimam: 



i. li. in. 



4\ 4, 6 = pr. 



4^ i{ 4n 



) ) 



6 = ep. 4, 



A> 



In v. 479 metrica, quam ego protuli, descriptio minime requirit ut 0àpo"oq, quod 

 plerique libri (inter hos L quoque) exhibent, in Qpdoo?, quod unus L 2 , mutetur. — 

 Versus 494-5 L ita praebet: Tipo twvòé toi \x exei | un (sic) tto©' n.u?v. Hanc lectionem 

 si cum respondentium in antistropha versuum contulerimus , aliquid haud dubie in 

 stropha deesse videbimus. Hoc tamen non omnes qui Electrae libros scripserunt, fugit, 

 cum exstet in nonnullis codicibus (A, T, E, Vindob.) urinoie ur|TTo8' iteratio, qua cor- 

 rector quidam eas, quae excidissent, syllabas restituere conatus sit. Sed ut vitium 

 auferret ilio non est assecutus; ur|TTOTe enim iterato subiectum etiam desideratur, 

 quod cum u 5 è'xei coniungi possit. Multo melior igitur quam librorum, quos nuper 

 memoravimus, est ea restitutio " 9apo"os „ , quae in codd. I", Aug. e, Pai. 40 post 

 u' exei invenitur. Qua tamen cum locus vix sanum possit dici, syllabam enim brevem 

 post Qàpaoc, metrum etiam requirit, egregie puto a Jebbio (ti) adii ci, quod loci 

 totius significationi optime conveniat. Chorus enim, quamquam ab initio persuasum 

 habet deos quam primum Agamemnonis mortem esse ulturos, in antistrophae tamen 

 exitu quadam perturbari videtur dubii umbra, cum, ut ita dicam, quasi animum sibi 

 addere conetur. Eam igitur spei imminutionem , ad quam ex inopinato offendamus, 

 egregie mihi verba 6àpo"oq ti parare videntur. 



In vv. 510 et 511 neque TraYXP<JO~ujv neque buo"TÓvoiq, quae libri exhibent, propter 

 metrum necesse est emendare; codicum enim lectione servata hoc unum efficitur, 

 ut vv. 510 et 511 duo dimetri kotù (taKxeìov eiòo? sint. Sed cum levissimae Hermanni 

 TraYXPuo"éwv et Nauckii òuffTctvoq coniecturae assequantur ut tota epodus iambica sit 

 et eius media cola eandem praebeant speciem, eas, ne mirificum in epodi structura 

 ordinem corrumpam, recipere non dubito. — In v. 513 e sententia potius quam e 

 metro patet hermannianam correctionem ov ti ttuu prò où Tiq tcuj esse probandam. 

 Serie II. Tomo LV. 24 



