41 SOPHOCLIS TRAGOEDIARUM LOCOS MELICOS, ETC. 191 



J.. \J — \> — — O ^ — 



\_/ — !_/ — 



■^ — v-» — 



— W W — 



\s\s — v_/^ — ^ — - — 



IL 



III. 



Secundi Electrae stasimi prior stropha atque antistropha in tres divisi periodos 

 post TeXoGuev-craXeuei, àTróvnToi-ànòwv, òveiòri - (B\ào"roi exeuntes. Omnes sunt numeris 

 Katà paxxeìov elòoc; scriptae, exceptis tantum primae et tertiae logaoedicis epodis; 

 prima quidem proodica est atque epodica, secunda vero ac tertia sunt epodicae. Dignum 

 quod attente consideretur est tertia primam , dempta proodo , referri. Quae sit 

 pèriodorum structura hoc ostendit schema: 



i. ir. ni. 



6 = pr. . 4\ 4\ 



4 4) 4 



±1 4 = ep. 4/ 



4^ 4 = ep. 



4 = ep. 



In v. 1063 plerique voculam |uà delent ut plenam inter v. 1063 et v. 1075 respon- 

 sionem assequantur. Sed animadvertendum est versus 1075 lectionem haud dubie 

 laborare e corruptela, cum contra de v. 1063 nullo pacto suspicari possit. Cum igitur 

 emendatione opus sit, optime faciemus si quid in eo tantum versu immutabimus, in 

 quem vitium esse inductum appareat. Quod, inter coniecturas quae prolatae sunt, 

 egregie Schneidewini emendatio attingere videtur, qui, uà in v. 1063 servato, in 

 v. 1075 prò tóv, quod exstat in libris, ttótuov legat. Neque Schneidewini correctioni 

 metrum obstat, cum dipodia iambica atque antispastus egregie inter se respondere 

 possint. Quam vero Heathius protulit emendationem multi iure, cum acuta esset, 

 laudavere; attamen valde probabilis non est, cum et praesertim in v. 1063 uà deleat 

 et v. 1075 gravius mutet. Hunc enim Heathius ita exhibet: à nati;, oitov àeì rrarpói;. 

 Cum glossa 'HXéKxpa, qua quis a naie, explicasset, in verborum à ■naie, locum inducta 

 esset, cumque amanuensis quidam graecae linguae haud valde gnarus, qui saepius 

 verba tòv dei coniuncta vidisset, ea prò oitov dei negligenter legisset, illa orta est 

 corrupta lectio, quae in libris exstat. 



In v. 1070 libri oti aqpicfiv praebent, cui lectioni metrum non obstat, cum dipodia 

 iambica et antispastus inter se respondere possint; sed Schaeferi emendatio crcpiv 

 adeo levis et facilis est ut minime eam probare dubitem. — Si in eiusdem versus 1070 



