192 ANGELUS TACCONE 42 



exitu codicum lectionem vodet servamus, deest in sequentis coli initio syllaba longa. 

 Hoc quominus accideret, multis impedire coniecturis philologi conati sunt: nonnulli 

 enim prò vocreì Parisini cod. 2794 glossam voo"evrai scripserunt, Erfurdtius autem 

 voauubn protulit, alii alia ; ego vero Dindorfii correctionem voffeuei sequor, quae par- 

 ticipii vevotfeuuévoc;, quod apud Hippocratem exstat, auctoritate nitatur atque analogia 

 verborum in -euj et in -euiu, ut bivéw-biveuw, oìxvéw-oixveuu), exeuntium. — In v. 1077 

 omnes in adiectivi rravóbupToq, quod in libris legitur, locum TtavòupTO? supponunt 

 cum et hoc plenam assequantur strophae atque antistrophae responsionem et adiectivi 

 TTavóbuproq nullum aliud exstet apud tragicos poè'tas exemplum, cum Tràvoup-rog apud 

 Aeschylum in Persarum versu 940 et apud Euripidem in Hecubae versu 212 inve- 

 niatur. Sed metrum nullam requirit immutationem cum dipodia trochaica et anti- 

 spastus egregie possint inter se respondere; alterum vero argumentum minimi est 

 habendum, cum graecorum poetarum tragoediarum, quae usque ad aetatem nostram 

 pervenerint, admodum exiguus sit numerus. — Contra in v. 1081 ut tricliniana emen- 

 datio ti? av prò lectione ti? av ofiv, quam codices praebent, legatur metrum postulat. 

 In v. 1061 Brunekii correctionem òvacfiv prò òvncnv recepi. 



XGPOI. 



o-rp. p'. 

 oùbeìq Tùùv à"ra6tùv 

 £u)v KaKuJc; eikXeiav aìo"x u vai OéXei 

 vuuvuuoq, ù) Trai irai ■ 



wq Kaì o"ù TTdYKXauTOV ai- 1085 



diva koivòv eiXou, 

 tò ur] KaXòv KaGonXiaa- 

 ffa buo cpépeiv èv évi Xóyuj, 

 aocpà t' àpiffTa xe TtaTc; KeKXfìcGai. 



àcrip. p'. 



libri? uoi Ka6ùnep8ev 1090 



Xeipì Kaì ttXoutlu teuùv èx6pwv 6o"ov 



vOv ùrróxeip vaieic; ■ 



ènei a' ècpeùpr|Ka uni- 



pa uèv oùk év èaOXa 



Pepàiaav • a bè uétict' è'pXa- 1095 



erre vóuiua, TuJvbe cpepouévav 



apiara xa Znvòq eùcrepeia. 



I. 



II. 



•_/ — <^ W-J- 



