43 SOPHOCLIS THAGOEDIARUM LOCOS MELICOS, ETC. 193 



Posterior secundi stasimi stropha atque antistropha duas complectuntur periodos 

 post naì-vaieiq, Kei<\fìo"0ai-eùo"e{kia finem habentes. Et haec et illa numeris scriptae 

 sunt Karà (3ai<X€Ìov e!òo<;: prior quidem mesodica est, posterior vero palinodica atque 

 epodica. Quae periodorum structura hoc schemate ostenditur: 



i. 



6 = mes. 

 4 



6 = ep. 



Si versum 1082 ut codices exhibent servainus, syllaba deest in eius exitu ut 

 syllabarum numerus attingatur, qui in respondenti versu 1090 invenitur. Hac de 

 causa Hermannus quidem in versus 1081 exitu rap supplevit, Langius vero toi, 

 Schneidewinus denique av (in sequenti v. 1082 GéXei mutato in GéXoi). Sed ego nihil 

 addere opus esse puto , cum hae ^ i_ . _ . i_ . i_ ttoòòc; é£ao"r|uou species inter se 

 respondere possint. — In v. 1091 cum x^pi et tujv éxOpuJv libri praebeant, responsio 

 quidem antistrophica nullam requirit immutationem, possunt enim dipodia iambica 

 et ionicus a minore, dipodia iambica et molossus inter se respondere ; at emendatio 

 Xetpi quidem (quam Eustathius" quoque in p. 1083, 17 profert) adeo levis est, emen- 

 datio Teiliv autem (Hermanni) adeo et levis est et sententiae convenit, ut, cum iis 

 assequamur ut singulae strophae atque antistrophae syllabae inter se respondeant, 

 minime et hanc et illam probare dubitem. — In v. 1092 quoque librorum lectionem 

 ùttò x e *P a propter metrum immutare non oportet, cum hoc tantum ea postulet, ut 

 dipodiae iambicae hae species • i_ . i_ « l_ . - inter se respondeant, sed Musgravii 

 correctio ùiróxeip, cum et efficiat ut strophae atque antistrophae syllabae piane inter 

 se respondeant et levissima ac facillima sit, probanda videtur. — In v. 1094 L ècfGXóì, 

 non èv èaGXà praebet; at praepositionem èv et sententia requirit et liber A atque 

 complures inter seriores codices exhibent. — Cum in v. 1097 plerique quidem codices 

 Aio? exhibeant, Triclinius autem Znvóq, a Atóq metrum necessario non abhorret 

 (~ ^ , — , . = . i_ „ _); sed tam facile accidere potuit ut amanuensis negligenter prò 

 Zr\vó<; scriberet Atóq, ut Znvóq recipere, quo strophae et antistrophae syllabarum 

 plenam responsionem assecuturi simus, minime dubitare debeamus. 



Cum illud KaGoTiAiffacra, quod in vv. 1087-8 legitur, nonnulli suspectum haberent, 

 multis coniecturis corrigere conati sunt, quarum est longe optima Henrici Schmidtii 

 <xTTo\aKTÌo"ao"a. Hac enim et magis perspicua fit sententia et impetratur ut in 

 versus 1087 quoque priore sede, velut in respondentis versus 1095, dipodia iambica 

 sit quae posteriorem arsin praebeat solutam. At nulla hoc loco opus esse propter 

 metrum emendatione nemo est quin videat; quod autem ad sententiam attinet, si ut 

 vincens KaGonXio'ao'a explicabitur, perspicue intellegi poterit. Eam vero, quam protuli, 

 significationem minime verbo kc(6ottXì£w repugnare verborum KaTocKoviiStu, KaTCtToHeiJuu, 

 KaTcuxuàZw ostendit analogia. 



Serie IL Tom. LV. 25 



