200 ANGELUS TACCONE 50 



I. II. 



V ti 



4 = ep. 



Minime quidem dubitari potest quin mirabili quadam symmetria non modo versus, 

 quos stropha atque antistropha, quas descripsimus, complectuntur, sed omnes fere 

 vv. 1398-1421, 1422-1441 inter se respondeant. Hac igitur de causa Erfurdtius 

 aliique (1) stropham atque antistropham e versibus 1398-1421 et 1422-1441 constare 

 putant, probantes post versum 1427 quidem tres excidisse versus (iambicam dipodiam 

 bracbycatalectam, iambicum tetrametrum acatalectum , iambicum trimetrum acata- 

 lectum, vel iambicum dimetrum brachycatalectum et duos iambicos trimetros acata- 

 lectos) qui versibus 1404-6 responderent, post v. 1429 vero versum periisse (trimetrum 

 iambicum acatalectum) qui responderet versui 1409 ; qua de re plura in Gleditschii 

 libro videbis. Sed cum tam post v. 1427 quam post v. 1429 e sententia nihil deesse 

 sit manifestimi, illis, quae Erfurdtius opinatus est, hoc probabilius puto, stropham 

 atque antistropham ex iis tantum constare versibus, qui numeris melicis scripti sunt, 

 et, quod ad ceteros attinet versus, qui versuum 1398-1421 et 1422-1441 series efficiunt, 

 non singulos omnes, sed aliquot tantum simmetrice compositos esse. — In v. 1417 

 libri TeXoOcriv exhibent, prò quo téXoOo"', quod metrum reposceret, Triclinius emendavit. 



In v. 1419 egregie Bothius prò TroXuppufov correxit naXippuTov: cfr. vv. 245-6 

 TrdXtv | òuio'ouo'' àviicpóvoui; òkac;. 



OED1PIJS REX 



JParodus. 



Vv. 151-215. 



XOPOI. 



Cip. a'. 

 r Q Aiòq óbuerrèi; qpdti, Tiq noie làc, iroXuxpuffou 

 TTu6u)vo<; àyXaài; eftac; 



Gtlfkxc;; éKTÉTauai, qpopepàv cppéva òeiucm TrdXXwv, 

 ir|ie AàXie TTaidv, 



àu<pi ffoi a£óuevoq ti uoi f| véov 155 



r| TrepiTeXXouévaic; wpaig TtdXiv 

 è£avuo~eic; xpéoq. eìné uoi, tu xpuffé- 

 aq TéKvov 'EXTriòoq, auPpote <t>àua. 



(1) Vide Gleditschii q. s. 1. librum, in pp. 62-67. 



