204 ANGELUS TACCONE 54 



T&ab' èiruuvuuov f&q, 210 



oivdma Boìkxov euiov, 



Maivàòiuv Ó|lIÓO"toXov 



TteXacrGnvai cpXéTovt' 



àrXaùim ( cruuuaxov ) 



TTeÙKa Vi tòv óttótiuov èv 6eoT? 06ÓV. 215 



1 ^ — v_f — i_< 



J — \J — ■ \J — \J 



__ \j — 



IL ___ 



Tertium parodi par e duabus eonstat periodis, post 7^u<piTpÌTaq-òiao"o"ei, Kepauvw- 

 6eóv finem habentibus. Prior quidem, iambis scripta, est palinodico-antithetica, posterior 

 vero, iambis et trium temporum primorum anapaestis, palinodica atque epodica. Quae 

 structura boc significatur schemate: 



6 = ep. 



In v. 200, cura longam excidisse syllabam e metro manifestum esset, Wolffius 

 quidem ouv post tóv, Hermannus vero tSv post w supplevit. E quibus coniecturis 

 haud dubie probabilior altera est, cum multo facilius tSv, quem adiectivum irupqpópujv 

 et nomen àcripanàv sequerentur, quam ouv amanuensis omittere potuerit. — Quod 

 in v. 205 àòànocoV libri exhibent procul dubio amanuensis vitiose scripsit prò àbàfxai' , 

 quod, cum metrum deposceret, Erfurdtius restituit. — Cum in exitu versus 214, ut, 

 si cum eo respondentem in antistropha versum contulerimus, videbimus, tres syllabae 

 desint quae creticum (- w -) effìciant , multis temptant philologi locum coniecturis, 

 quarum longe sunt optimae Wolffii 0u|uuaxov et Arndtii baia. Haec quidem prima 

 specie probabilior videtur, cum facillime e AAIAI vitiosa lectio AAIAI oriri potuerit, 



