206 ANGELUS TACCONE 56 



Primi stasimi priua par e tribus constat periodis post xeptfiv-ixveueiv, vw^xàv- 

 ioÓTCtupoc;, àvaTrXdKiiToi-TrepmoTfiTai exeuntibus. Cum omnes numeris naia paKxeìov éiòos 

 scriptae sint, vincit in prima dipodia iambica, in reliquis ionicus a maiore. Prima 

 quidem periodus palinodica est, secunda vero, ac tertia sunt epodicae. Quae structura 

 hoc modo describitur: 



li. in. 



is 6 



) 



6' 

 4 = ep. 6 = ep. 



In v. 466 libri deXXoTróbwv exhibent. Haec vero lectio ut corrigatur metrum 

 necessario non requirit ( - ~ _ a = - ^ ^ _ ), sed ea et singularum strophae atque 

 antistrophae syllabarum responsio perturbatur et mirabilis secundae periodi colorimi 

 symmetria. Cum igitur emendatio deXXdòujv, quam protulit Brunckius, et antistro- 

 phicam responsionem atque secundae periodi structuram piane componat et confir- 

 metur Hesychii testimonio ac fragmento 621 (àeXXdòe^ cpovai) comparato, haud dubie 

 est probanda. — In v. 472 àvauirXdKriTOi, quod seriorum codicum maxima pars praebet 



(àvcnrXdKnTOi L), nullo pacto posse metro ferri iam Demetrius Triclinius animadvertit, 

 qui testis est in antiquissimo quodam libro àvcnrXdKr|Toi exstitisse (1). — In v. 478 L 

 quidem rréTpacF wq xaOpoc; e neipaToc; ó Taupoq emendatum exhibet, inter seriores 

 vero codices plerique néTpa? di? TaOpoq, unus vel alter tantum irexpaTog ibq xaOpoc;. 

 Lectionern nérpa? wq TaOpoc; metrum quidem fortasse tolerare potest, quamquam 

 dubium est utrum ionicus a maiore, cum in coli initio prò specie — ~ ^ eam 

 praeberet, prò tertia ac quarta brevi syllaba unam reciperet longam necne ; at con- 

 iectura Ttéxpac; iffóraupoq, quam et Martinus et Lushingtonus protulerunt, cum et ab 

 egregii poè'tae arte minime abhorreat et metrum piane restituat et facile, ut antiquae 

 scripturae demonstratur testimonio, lectionern Trexpctìoi; ó xaOpoq gignere potuerit, 

 procul dubio videtur esse excipienda. Facile enim accidere potuit ut amanuensis, qui 

 haec TTETPACICOTAYPOC ante oculos haberet, insolito quidem verbo tcrótaupo? non 

 agnoto, in postremis literis ó xaOpoc; legeret et prò reliquis TTETPACIC, quae cor- 

 rupta putaret, cotidianum verbum Trexpaìoc; scriberet. 



XOPOI. 



arp. P'. 

 òeivà uèv ouv, òeivà xapdff- 

 aei aoqpòcj oiuuvo9éxac;, 

 oure òokouvt' oòV ÒTTOqpà- 



o"kov6' • o ti Xé£ai ò' àiropOù. 485 



Ttéxouai ò 1 èXmaiv, ouY év- 

 9dò 5 ópujv out' òrriatu. 



(1) Haec enim in T codicis margine commentatila est: " eupnxai yàp (6cil. àvairXcÌKi-|Toi) Kai 



tv tivi tùùv iraXaioTÓTUJV pipxiuuv 



