210 ANGELUS TACCONE 60 



In v. 657 plerique libri èK^aXeiv praebent, quo metrum corrumpitur; at (JaXeìv, 

 quo sanatur, et in T et apud Suidam legitur. In eundem versum leve Hermanni 

 additamentum {<?) recepì, quo hiatus inter Xóyw atque omuov auferatur. — In v. 665 

 cum codices cp9ivouo"a exhiberent, cui in antistropha ttóvoic; responderet, cpSiva? prò 

 qp9ivouo"a Dindorfius protulit. At sine dubio multo melius erit cum Bergkio in anti- 

 stropha ttóvoiOiv legere. Quam tamen emendationem eo tantum, quod et levissima 

 et facillima est, probo; metrum enim nullam in codi cum lectione immutationem 

 deposcit, cum hae noòòc; éHao"r|u.ou species ^ i_ . - ~ - W possint inter se respondere. 

 — In v. 666 libri i<aì ràò', quae servavi, proferunt. Contra editores Kai delerunt, 

 cum syllabam, quae ei responderet, in antistropha non invenirent ; Kennedyus prae- 

 terea rà ò' scripsit. At quae leguntur in codicibus, cum nihil aliud efficiant nisi ut 

 hae dipodiae iambicae species — ^ - . i_ ^ _ inter se antistrophice respondeant, 

 minime sunt emendanda. — Postremum antistrophae versum cum ita exhibeant libri 

 " tcivOv t' eu7TO|HTTog eì òuvaio (vel òùvai = òùva) ycvoO „, verbis eì òuvaio (vel òùva) 

 YevoO tot syllabae in stropha respondent, quae trochaicam dipodiam (- ~ - e) tantum 

 efficiant. Itaque, cum de strophae lectione nullo pacto suspicari possit, minime dubium 

 est quin vitium in antistropha inductum sit. Quod ut auferrent, multas protulerunt 

 in medium philologi coniecturas, atque Hermannus quidem jevou tantum deleto locum 

 sanitati restituisse putavit. Sed iure monuit Jebbius (1) valde dubitandum esse num 

 graeca lingua illa ravGv t' eunouiroc; ei òuvaio elliptice dieta probatura fu erit. Bergkii 

 vero ac Dindorfii ei yévoio haud dubie sententiam melius quam ei òuvaio decet; at 

 Blaydesii av yévoio longe praestat ceteris coniecturis: facile enim accidere potuit ut 

 et interpres quidam glossa eì òuvaio quid ilio av yevoio intellegendum esset decla- 

 rare vellet et postea glossa ei òuvaio in av yévoio locum supponeretur, post quae 

 &v -févoio fieret YevoO. Praeterea illud Sv yévoio multo nobiliorem effìcit sententiam 

 quam ei yévoio. Hoc enim Chorus implorat tantum ut dominus civitatis calamitati 

 medeatur; contra ilio certam fere in domino remedii spem ponit. 



Vitiosa lectio òóuov, quam prò òóuuuv, quod in r codice exstat, L liber in v. 679 

 praebet, haud dubie negligenti amanuensi est imputanda. — In v. 693 hermannianam 

 correctionem 0"' èvoffcptZóuav prò ce voo"cpi£ouai sententia requirit. 



Stasimum secutt cium. 



Tv. 863-910. 



XOPOZ. 



otp. a'. 

 Eì' |uoi Huvein qpépovn jaoìpa tòv 

 eucreiiTOV dyveìav Xóyujv 



epyuJV Te TràvTuuv, iLv vóu.01 rcpÓKeivrai 865 



ùuiiTTobeq, oùpaviav 

 òi' aìeépa TeKvuuGévrei;, iLv "OXuurcoq 

 irainp iuóvo?, oùòé viv Ova- 

 ia cpucri? àve'pujv 

 èxiKTev, oùòè un ^ote Xà- 



(1) In Oedipi Regis p. 97. 



