216 ANGELUS TACCONE 66 



II. . ,_ - 



III. 



^ _ _ ^ 



\j — \S 



Hoc prius quarti stasimi par in tres divisi periodos, post èvapi6uù)-òX|Bov, diro- 

 KXìvai-àvéaiai;, uaKapiZwv-dvào"o"uuv finem habentes. Omnes et numeri s kotò (Bctxxeìov 

 etòoc; scriptae sunt et epochim habent. Earum vero structuram hoc ostendam schemate : 



i. ii. in. 



4 ) 4 ) 4 ) 



4' u d 



4 = ep. éì il 



4 = ep. 4 = ep. 



In v. 1193 cum tò o"óv toi libri exhiberent, tòv aóv toi Camerarius emendavit. 

 Hanc vero correctionem metrum non requirit, cum in glyconei versus initio iambus 

 quoque esse possit, sed et sententia reposcit et scholium, quod in L libri margine 

 exstat, confirmat ; haec enim scholium profert : tòv o"òv (3iov Trapdòevf uà è'xuuv oùòéva 

 uaKapiSuu xaì eùòaiuovi£uu; — In v. 1196 hermanniana emendatio oùòév prò oùòéva, 

 quod praebent libri, et propter antistrophicam responsionem et praesertim propter 

 sententiam probanda videtur; oùòèv ppoTuùv enim et maiore vi dicitur et graecorum 

 poè'tarum consuetudinem magis quam oùòéva (BpoTùiv decet: confer cum Nauckio 

 Sophoclis fragmentum 652 oì òè xr) -f^wcrcrri Opotcret? | cpeÙYOVTe? aia? Iktó? eio"i twv 

 KaKuùv | "Apri? fàp oùòèv tuiv kokòiv XaiTiCeiai, atque Hom. Hymn. 4 vv. 34 sq. 

 oùrrep ti TteqpuYuévov Iot 'AqppoòiTnv | oùt€ Oeuùv uai<dpu)V ouTe OvnTuùv dvGpunTuuv, 

 et cum Jebbio Phil., 446 è-rreì oùòév ttiu kcikóv t' àmjuXeTo (quibus Thersiten nondum 

 mortuum poeta vituperat). — In v. 1197 L liber èKpdTno"ao" praebet, ac nonnulli 

 tantum inter seriores codices tertiam verbi personam exhibent (éKpàTnffe M 2 , èxpd- 

 Tnffev Vat. a). In v. 1200 vero quamquam L libri prior manus et L 2 àvécrra proferunt, 

 posterior tamen manus in L dvéffTaq correxit, quod seriores quoque codices omnes 

 fere exhibent. Cum igitur librorum testimonium lectioni èKpàTnoa^-dvéaTai; plus aucto- 

 ritatis quam lectioni èKpdTno"e(v)- dvécrra tribuat, huic procul dubio illa est antepo- 

 nenda. Accedit ut loci totius sententia secundam verborum personam magis quam 

 tertiam suadeat. Chorus enim in antistrophae exitu secunda persona haud dubie utitur 

 (xaXei, èTiuàBn?): sed cum et illic et in proxime antecedentibus versibus 1196-1200 

 de uno Oedipo agat, eo tantum pacto potest in sequentibus versibus secundam adhi- 

 bere personam cum in antecedentibus adhibuerit tertiam, ut animi aucta commotio 



