﻿l'epistola 
  di 
  dante 
  alighieri 
  a 
  cangrande 
  della 
  scala 
  29 
  

  

  in 
  secunda 
  invocatur 
  Apollo 
  ; 
  et 
  incipit 
  secunda 
  pars 
  ibi 
  : 
  " 
  bone 
  Apollo, 
  ad 
  ultimimi 
  la- 
  

   borem 
  „ 
  etc. 
  1S 
  ). 
  

  

  ') 
  sciendum 
  est 
  VBZ 
  t 
  e 
  2 
  BeFW 
  4 
  2 
  ) 
  dici 
  ex. 
  VBZ, 
  e 
  2 
  BeFMaWj; 
  dici 
  posset 
  ex. 
  Me 
  3 
  ) 
  dici 
  

  

  debet 
  Me 
  4 
  ) 
  philosphus 
  G 
  6 
  ) 
  secundo 
  M 
  £ 
  e 
  2 
  BZi 
  e 
  2 
  Be; 
  p(otf 
  ws 
  primo 
  Rhetori'ce 
  vid. 
  inn. 
  Phil. 
  V 
  

   •) 
  es< 
  principium 
  in 
  GMoSF 
  8 
  7 
  ) 
  festinatione 
  BZj 
  e 
  2 
  Be 
  8 
  ) 
  praeiuratio 
  Mj 
  e 
  2 
  ; 
  praeviatio 
  BZi 
  e 
  a 
  

   BePW!; 
  deviatio 
  V. 
  Il 
  W, 
  preferirebbe 
  di 
  leggere 
  praefatio 
  9 
  ) 
  aliter 
  fit 
  VBZ! 
  e 
  2 
  Be 
  10 
  ) 
  conces- 
  

   se™ 
  MiVM 
  2 
  ") 
  qua 
  Me 
  12 
  ) 
  Deest 
  in 
  V 
  13 
  ) 
  quae 
  ceu 
  V; 
  quae 
  cum 
  Me 
  u 
  ) 
  supra 
  GMoSF 
  6 
  

   15 
  ) 
  est 
  VM 
  2 
  BZ! 
  e 
  2 
  BeMe 
  16 
  ) 
  quia 
  in 
  M 
  t 
  e 
  ., 
  BZj 
  e 
  2 
  BeFW, 
  17 
  ) 
  opus 
  M 
  L 
  e 
  2 
  i8 
  ) 
  Deest 
  MeVWj. 
  

  

  * 
  

  

  § 
  19. 
  Propter 
  primam 
  partem 
  notandum 
  quod 
  ad 
  bene 
  exordiendum 
  tria 
  requiruntnr, 
  ut 
  

   dicit 
  Tullius 
  in 
  Nova 
  Ehetorica, 
  scilicet 
  ut 
  benevolum 
  et 
  attentum 
  4 
  ) 
  et 
  docilem 
  reddat 
  aliquis 
  

   auditorem 
  , 
  et 
  hoc 
  maxime 
  in 
  admirabili 
  genere 
  eausae, 
  ut 
  ipsemet 
  2 
  ) 
  Tullius 
  dicit. 
  Cum 
  3 
  ) 
  

   ergo 
  materia 
  circa 
  quam 
  versatur 
  praesens 
  '') 
  tractatus 
  sit 
  admirabilis, 
  et 
  propterea 
  5 
  ) 
  ad 
  admi- 
  

   rabile 
  reducenda, 
  ista 
  tria 
  intenduntur 
  in 
  principio 
  exordii 
  sive 
  prologi. 
  Nam 
  dicit 
  se 
  dicturum 
  

   ea 
  quae 
  qui 
  u 
  ) 
  vidit 
  in 
  primo 
  coelo 
  retinere 
  potuit 
  7 
  ). 
  In 
  quo 
  dicto 
  omnia 
  illa 
  tria 
  comprehen- 
  

   duntur: 
  nam 
  in 
  utilitate 
  s 
  ) 
  dicendorum 
  benevolenza 
  paratur; 
  in 
  admirabilitate 
  °) 
  attentio; 
  in 
  

   possibilitate 
  docilitas. 
  Utilitatem 
  innuit 
  cum 
  10 
  ) 
  recitaturum 
  se 
  dicit 
  ea 
  quae 
  maxime 
  u 
  ) 
  allec- 
  

   tiva 
  sunt 
  desiderii 
  hurnani, 
  scilicet 
  gaudia 
  paradisi. 
  Admirabilitatem 
  tangit, 
  cum 
  promittit 
  se 
  

   tam 
  ardua, 
  tam 
  sublimia 
  dicere, 
  scilicet 
  conditiones 
  regni 
  coelestis. 
  Possibilitatem 
  ostendit 
  cum 
  

   dicit 
  se 
  dicturum 
  quae 
  12 
  ) 
  mente 
  retinere 
  potuit, 
  si 
  enim 
  ipse 
  13 
  ) 
  et 
  alii 
  poterunt. 
  Haec 
  omnia 
  

   tanguntur 
  in 
  verbis 
  illis 
  ubi 
  dicit 
  se 
  fuisse 
  in 
  primo 
  coelo 
  et 
  quod 
  dicere 
  vult 
  de 
  regno 
  coelesti 
  

   quidquid 
  ,i 
  ) 
  in 
  mente 
  sua 
  quasi 
  tbesaurum 
  potuit 
  retinere. 
  Viso 
  igitur 
  de 
  bonitate 
  ac 
  perfectione 
  

   primae 
  partis 
  i5 
  ) 
  prologi, 
  ad 
  literam 
  accedatur. 
  

  

  ') 
  benevolum 
  attentum 
  M 
  2 
  BZi 
  e 
  2 
  BeF 
  ') 
  ipse 
  FWj 
  3 
  ) 
  Cum 
  VMe; 
  quum 
  gli 
  altri 
  *) 
  primus 
  Me 
  

   5 
  ) 
  et 
  propterea 
  MoBZj 
  e 
  2 
  BeFMeVWj 
  ; 
  senza 
  et 
  gli 
  altri 
  6 
  ) 
  ex 
  iis 
  quae 
  vidit 
  GMoSF 
  8 
  7 
  ) 
  retinere 
  

  

  non 
  potuit 
  VM 
  2 
  BZj 
  e 
  2 
  Be; 
  quae 
  quae 
  vidit 
  ret. 
  non 
  pot. 
  in 
  primo 
  coelo 
  VMe 
  8 
  ) 
  utilitatem 
  B 
  9 
  ) 
  admi- 
  

   ratione 
  Me 
  10 
  ) 
  cum 
  VMe 
  ; 
  quam 
  W 
  t 
  ; 
  quum 
  gli 
  altri 
  u 
  ) 
  quae 
  maxima 
  M 
  2 
  BBe 
  '*) 
  dicturum 
  

  

  quae 
  VBZi 
  e 
  2 
  BeMe 
  ; 
  d. 
  ea 
  quae 
  gli 
  altri 
  13 
  ) 
  homo 
  ipse 
  MeTV 
  u 
  ) 
  quicquid 
  BZi 
  e 
  2 
  Be 
  1B 
  ) 
  parti 
  

   BBeZi 
  e 
  2 
  . 
  

  

  § 
  20. 
  Dicit 
  ergo 
  4 
  ) 
  quod 
  gloria 
  primi 
  Motoris 
  qui 
  Deus 
  est 
  in 
  omnibus 
  partibus 
  universi 
  

   resplendet, 
  sed 
  ita 
  ut 
  in 
  aliqua 
  parte 
  2 
  ) 
  magis 
  et 
  in 
  3 
  ) 
  aliqua 
  minus. 
  Quod 
  autem 
  ubique 
  re- 
  

   splendeat, 
  ratio 
  et 
  auctoritas 
  manifestat. 
  Ratio 
  sic. 
  Omne 
  quod 
  est 
  aut 
  4 
  ) 
  babet 
  esse 
  a 
  se, 
  aut 
  

   ab 
  alio 
  5 
  ). 
  Sed 
  constat 
  quod 
  habere 
  esse 
  a 
  se 
  non 
  convenit 
  nisi 
  uni, 
  scilicet 
  primo 
  seu 
  principio 
  

   qui 
  Deus 
  est, 
  quum 
  6 
  ) 
  habere 
  esse 
  non 
  7 
  ) 
  arguat 
  per 
  se 
  necesse 
  esse 
  8 
  ) 
  et 
  per 
  se 
  necesse 
  esse 
  

   non 
  competat 
  nisi 
  uni, 
  scilicet 
  primo 
  seu 
  principio 
  9 
  ), 
  quod 
  est 
  causa 
  omnium 
  10 
  ); 
  ergo 
  omnia 
  

   quae 
  sunt, 
  praeter 
  unum 
  ipsum 
  11 
  ), 
  habent 
  esse 
  ab 
  alio 
  12 
  ). 
  Si 
  ergo 
  13 
  ) 
  accipiatur 
  ultimum 
  in 
  

   universo, 
  vel 
  quodcumque 
  14 
  ), 
  manifestum 
  est 
  quod 
  id 
  habet 
  esse 
  ab 
  aliquo 
  15 
  ). 
  Et 
  illud 
  a 
  quo 
  

   habet, 
  a 
  se 
  vel 
  ab 
  aliquo 
  habet 
  16 
  ). 
  Si 
  a 
  se, 
  sic 
  est 
  primum 
  ; 
  si 
  ab 
  aliquo 
  il 
  ) 
  et 
  illud 
  similiter 
  

   vel 
  a 
  se 
  vel 
  ab 
  aliquo 
  18 
  ). 
  Et 
  esset 
  sic 
  ,9 
  ) 
  procedere 
  in 
  infinitum 
  in 
  causis 
  agentibus, 
  ut 
  pro- 
  

   batur 
  in 
  tertio 
  i0 
  ) 
  Metaphysicorum. 
  Et 
  sic 
  erit 
  21 
  ) 
  devenire 
  ad 
  primum 
  qui 
  Deus 
  est. 
  Et 
  sic 
  

   mediate 
  vel 
  immediate, 
  omne 
  quod 
  est 
  ") 
  habet 
  esse 
  ab 
  eo 
  ; 
  quia 
  ex 
  eo 
  quod 
  causa 
  23 
  ) 
  secunda 
  

   recipit 
  ,4 
  ) 
  a 
  prima, 
  influit 
  super 
  causatum 
  ad 
  modum 
  recipientis 
  et 
  respuentis 
  25 
  ) 
  radium 
  ; 
  

   propter 
  quod 
  causa 
  prima 
  est 
  magis 
  causa 
  "). 
  Et 
  hoc 
  27 
  ) 
  dicitur 
  in 
  libro 
  De 
  causis: 
  " 
  Quod 
  2S 
  ) 
  

   omnis 
  causa 
  primaria 
  plus 
  innuit 
  super 
  suum 
  29 
  ) 
  causatum 
  quam 
  causa 
  universalis 
  secunda 
  „. 
  

   Sed 
  hoc 
  quantum 
  ad 
  esse. 
  

  

  ') 
  igitur 
  V 
  -) 
  MiBZi 
  e 
  2 
  BeFWj 
  deest 
  3 
  ) 
  magis 
  in 
  VBZ( 
  e 
  2 
  BeF 
  4 
  ) 
  ut 
  B 
  B 
  ) 
  ab 
  alios 
  

   BZ, 
  e 
  2 
  6 
  ) 
  et 
  quum 
  VMi 
  e 
  2 
  GSMoi 
  e 
  2 
  7 
  ; 
  Deest 
  Me 
  8 
  ) 
  arguat 
  per 
  se 
  non 
  necesse 
  est 
  M, 
  e 
  2 
  B; 
  

   necesse 
  est 
  Z 
  t 
  e 
  2 
  Be 
  °) 
  In 
  V. 
  deest 
  qui 
  Deus 
  est 
  usque 
  principio 
  l0 
  ) 
  ominum 
  G 
  lt 
  ) 
  praeter 
  

  

  ipsum 
  Mi 
  e 
  2 
  VBZi 
  e 
  2 
  BeFW 
  4 
  ; 
  pr. 
  unum 
  Me 
  ") 
  aliis 
  VTBZ 
  4 
  e 
  2 
  BeFMeWi 
  ") 
  enim 
  Mo 
  3 
  u 
  ) 
  non 
  

  

  