﻿L 
  EPISTOLA 
  DI 
  DANTE 
  ALIGHIERI 
  A 
  CANGRANDE 
  DELLA 
  SCALA 
  

  

  33 
  

  

  § 
  31. 
  Deinde 
  cum 
  ') 
  dicit: 
  "0 
  bone 
  Apollo 
  „ 
  etc. 
  5 
  ), 
  facit 
  invocationem 
  suam. 
  Et 
  divi- 
  

   ditur 
  ista 
  pars 
  in 
  partes 
  duas: 
  in 
  prima 
  invocando 
  petit; 
  in 
  secunda 
  suadefc 
  Apollini 
  petitionem 
  

   factam 
  3 
  ), 
  remunerationem 
  qaandam 
  praenuntians 
  4 
  ); 
  et 
  incipit 
  secunda 
  pars 
  ibi: 
  " 
  divina 
  

   virtus 
  „. 
  Prima 
  pars 
  dividitur 
  in 
  partes 
  duas: 
  in 
  prima 
  petit 
  divinum 
  auxilium; 
  in 
  secunda 
  

   tangit 
  necessitatem 
  suae 
  petitionis, 
  quod 
  est 
  iustificare 
  ipsam 
  , 
  et 
  incipit 
  ibi 
  5 
  ) 
  : 
  * 
  Hucusque 
  

   alterum 
  iugum 
  Parnassi 
  „ 
  6 
  ) 
  etc. 
  7 
  ). 
  

  

  ') 
  cum 
  VBZi 
  e 
  2 
  Be 
  ') 
  Deest 
  in 
  BZi 
  e 
  2 
  BeMe 
  3 
  ) 
  factu 
  B 
  4 
  ) 
  pronuntians 
  Me 
  °) 
  insti' 
  

   ficare 
  ipsam 
  ibi 
  MeM,V 
  ; 
  iustif. 
  ipsam 
  sibi 
  BBeZ 
  4 
  e 
  2' 
  6 
  ) 
  Parnasi 
  BZj 
  e 
  2 
  Be 
  7 
  ) 
  Deest 
  BZi 
  e 
  2 
  BeFMeWj. 
  

  

  § 
  32. 
  Haec 
  est 
  sententia 
  secundae 
  partis 
  prologi 
  in 
  generali 
  : 
  in 
  speciali 
  vero 
  non 
  exponam 
  ') 
  

   ad 
  praesens. 
  Urget 
  2 
  ) 
  enim 
  me 
  rei 
  familiaris 
  angustia 
  ut 
  s 
  ) 
  baec 
  et 
  alia 
  utilia 
  reipublicae 
  de- 
  

   relinquere 
  4 
  ) 
  oporteat. 
  Sed 
  spero 
  de 
  magnificentia 
  vestra 
  ut 
  5 
  ) 
  alias 
  6 
  ) 
  babeatur 
  7 
  ) 
  procedendi 
  ad 
  

   utilem 
  expositionem 
  facultas. 
  

  

  *) 
  exponit 
  BeZi 
  e 
  2 
  ; 
  exponat 
  B 
  a 
  ) 
  viget 
  B 
  ; 
  urguit 
  Me 
  3 
  ) 
  ita 
  ut 
  V 
  4 
  ) 
  omittere 
  V 
  5 
  ) 
  ita 
  

   ut 
  BM 
  4 
  6 
  ) 
  aliter 
  MjBBeZ! 
  e 
  s 
  FW 
  t 
  7 
  ) 
  habetur 
  M 
  2 
  . 
  

  

  § 
  33. 
  De 
  ') 
  parte 
  vero 
  *) 
  esecutiva 
  3 
  ), 
  quae 
  fuit 
  divisa 
  iuxta 
  4 
  ) 
  totum 
  prologum, 
  nec 
  di- 
  

   videndo, 
  nec 
  sententiando 
  quidquam 
  5 
  ) 
  dicetur 
  ad 
  praesens, 
  nisi 
  hoc 
  quod 
  ibi 
  6 
  ) 
  procedetur 
  

   ascendendo 
  de 
  coelo 
  in 
  coelum 
  et 
  recitabitur 
  7 
  ) 
  de 
  8 
  ) 
  animabus 
  beatis 
  inventis 
  in 
  9 
  ) 
  quolibet 
  

   orbe 
  et 
  quod 
  10 
  ) 
  vera 
  illa 
  41 
  ) 
  beatitudo 
  in 
  sentiendo 
  12 
  ) 
  veritatis 
  principium 
  13 
  ) 
  consistit 
  ; 
  ut 
  

   patet 
  per 
  Iobannem 
  ibi 
  : 
  " 
  Haec 
  est 
  vera 
  beatitudo 
  14 
  ) 
  ut 
  cognoscant 
  te 
  Deum 
  verum 
  „ 
  etc, 
  et 
  

   per 
  Boetium 
  15 
  ) 
  in 
  tertio 
  De 
  consolatione 
  ibi: 
  " 
  Te 
  cernere 
  finis,. 
  Inde 
  est 
  quod 
  ad 
  osten- 
  

   dendam 
  16 
  ) 
  gloriam 
  beatitudinis 
  in 
  illis 
  animabus, 
  ab 
  eis, 
  tanquam 
  videntibus 
  omnem 
  veritatem, 
  

   multa 
  quaerentur 
  17 
  ) 
  quae 
  magnam 
  habent 
  utilitatem 
  et 
  delectationem. 
  Et 
  quia, 
  invento 
  prin- 
  

   cipio 
  seu 
  primo, 
  videlicet 
  Deo, 
  nihil 
  est 
  quod 
  ulterius 
  quaeratur, 
  quum 
  1S 
  ) 
  sit 
  A 
  et 
  Q 
  19 
  ) 
  idest 
  

   principium 
  et 
  finis, 
  ut 
  visio 
  Iohannis 
  designat; 
  in 
  ipso 
  Deo 
  terminatur 
  tractatus, 
  qui 
  est 
  bene- 
  

   dictus 
  in 
  saecula 
  saeculorum 
  10 
  ). 
  

  

  ') 
  in 
  VBBeZi 
  e 
  2 
  M,W, 
  2 
  ) 
  Deest 
  in 
  V 
  3 
  ) 
  esecutiva 
  MoSF 
  8 
  4 
  ) 
  contra 
  MjBBeZj 
  e 
  2 
  FMeW, 
  

   6 
  ) 
  quicquam 
  BBeZ 
  4 
  e 
  2 
  ; 
  quocq 
  con 
  segno 
  d'abbrev. 
  sopra 
  le 
  consonanti 
  finali 
  e 
  con 
  un 
  taglietto 
  nel 
  

   gambo 
  del 
  q 
  Me 
  6 
  ) 
  «6» 
  M|BBeZ 
  t 
  e 
  2 
  V; 
  ubique 
  Me 
  7 
  ) 
  recitatur 
  MiVBeMe 
  8 
  ) 
  in 
  VBBeZj 
  e 
  2 
  M 
  f 
  Me 
  

   9 
  ) 
  et 
  VBBeZ 
  4 
  e 
  2 
  10 
  ) 
  qua 
  VBM 
  f 
  ; 
  quo 
  Z, 
  e 
  2 
  Be 
  ; 
  quìa 
  Me 
  ") 
  illa 
  vera 
  VMe 
  12 
  ) 
  sententie 
  W1VM1 
  

   FMe 
  ; 
  sententia 
  BBeZ, 
  e 
  2 
  ' 
  3 
  ) 
  principio 
  WYVMiBBeZi 
  e 
  2 
  FMe 
  ") 
  vita 
  aeterna 
  VMiBBeZi 
  e 
  2 
  Me 
  

  

  15 
  ) 
  Boethium 
  6 
  l6 
  ) 
  Così 
  il 
  V; 
  ostendendum 
  gli 
  altri 
  ") 
  queruntur 
  M,BMe 
  18 
  ) 
  cum 
  VBBeZj 
  e 
  3 
  

   19 
  ) 
  alpha 
  et 
  omega 
  VG; 
  a 
  et 
  ui 
  FTFsWiS; 
  A 
  Q, 
  Z, 
  e 
  2 
  Be; 
  A 
  0, 
  Mi 
  e 
  3 
  B; 
  A 
  et 
  u) 
  Me 
  ao 
  ) 
  saeculorum. 
  

  

  Explicit 
  Epistola 
  Dantis 
  VMi 
  e 
  2. 
  

  

  Il 
  piano 
  del 
  commento 
  che 
  l'autore 
  traccia 
  in 
  questa 
  terza 
  parte 
  dell'Epistola 
  

  

  è 
  il 
  seguente 
  : 
  

  

  La 
  terza 
  Cantica, 
  

   cioè 
  il 
  Para-,) 
  

   diso, 
  si 
  divide 
  j 
  

   in 
  due 
  parti 
  

  

  (§17) 
  

  

  1. 
  Prologo 
  — 
  che 
  ma- 
  

   lamente 
  sarebbe 
  detto 
  

   esordio 
  e, 
  poetico 
  com'è 
  

   e 
  non 
  semplicemente 
  

   retorico, 
  comprende 
  an- 
  

   che 
  l' 
  invocazione 
  e 
  si 
  

   divide 
  perciò 
  (§ 
  18) 
  in 
  

   due 
  parti 
  : 
  

  

  1. 
  Argomento 
  (quid 
  dicen- 
  I 
  

   dum 
  sit) 
  che 
  è 
  esposto 
  \ 
  

   in 
  generale 
  nel 
  §19 
  e 
  ; 
  () 
  

   in 
  speciale 
  nei 
  gg 
  20-dO 
  / 
  

   senza 
  ulteriore 
  suddi- 
  

   visione. 
  

  

  ' 
  2. 
  Parte 
  esecutiva 
  — 
  ap-l 
  

   pena 
  accennata 
  nel' 
  

   § 
  33: 
  Surgit 
  mortali- 
  < 
  

   bus 
  etc. 
  Dal 
  v. 
  37 
  allaj 
  

   fine 
  della 
  3" 
  Cantica. 
  

  

  2. 
  Invocazione 
  ad 
  Apollo 
  

   (invocatar 
  Apollo, 
  v. 
  13- 
  

   36) 
  suddivisa 
  (§ 
  31) 
  in 
  

   due 
  parti, 
  senza 
  ulte- 
  

   riore 
  dichiarazione 
  : 
  

  

  (mancai 
  

  

  1. 
  invocando 
  

   petit 
  

  

  1 
  1. 
  petit 
  divinum 
  au- 
  

  

  \ 
  xilium. 
  

   2. 
  tangit 
  necessita- 
  

   tem 
  suae 
  petitio- 
  

   nis 
  (v. 
  16-21). 
  

  

  2. 
  suadet 
  Apollini 
  petitionem 
  

   factam 
  remunerationem 
  quan- 
  

   dam 
  praenuntians 
  (v. 
  22-36). 
  

  

  Serie 
  II. 
  Tom. 
  LVD. 
  

  

  