﻿25 
  GLI 
  STATUTI 
  DI 
  AMEDEO 
  Vili 
  DUCA 
  DI 
  SAVOIA 
  DEL 
  26 
  LUGLIO 
  1423 
  65 
  

  

  et 
  causam 
  iustificasse 
  et 
  sua 
  acta 
  portasse, 
  misisse 
  vel 
  tradidisse 
  ius 
  dicere 
  debenti 
  rnagistratui 
  

   vel 
  indici, 
  saltim 
  infra 
  annnm 
  predi 
  ctum 
  supra 
  per 
  nos 
  statutum, 
  mense 
  de 
  quo 
  supra 
  ius 
  dicere 
  

   debenti 
  prò 
  actis 
  visitandis 
  et 
  sententia 
  sua 
  dicenda, 
  scribenda 
  et 
  demum 
  proferenda 
  remanente, 
  

   ita 
  ut 
  supra 
  actis 
  portatis, 
  altera 
  tantum 
  parte 
  sua 
  acta 
  portante, 
  ius 
  dari 
  debeat 
  et 
  sententia 
  

   diffìnitiva 
  proferri. 
  Quem 
  annum 
  et 
  mensem 
  nullatenus 
  volumus, 
  etiam 
  consensu 
  partium, 
  infra 
  

   ipsum 
  tempus 
  quo 
  sentencia 
  diffinitiva 
  profertur, 
  prolongari 
  posse; 
  nisi 
  tamen 
  ultima 
  dies 
  

   mensis 
  cum 
  anno 
  supra 
  per 
  nos 
  instancie 
  statuto, 
  feriata 
  in 
  bonorem 
  dei 
  existat. 
  Quo 
  casu, 
  

   si 
  ipsa 
  die 
  ultima 
  sic 
  ut 
  supra 
  fertur 
  assignatio 
  eadat 
  vel 
  citatio 
  per 
  ius 
  dicere 
  debentem 
  ad 
  

   difimiendum 
  facta, 
  cadat 
  tunc 
  ipsa 
  assignatio 
  Tel 
  dies 
  citationis 
  ad 
  proximam 
  sequentem 
  diem 
  

   non 
  feriatam. 
  Prefingentes 
  eciam 
  ipsius 
  anni 
  et 
  mensis 
  terminimi 
  ipsi 
  instancie, 
  partibus 
  tamen 
  

   corani 
  ipso 
  primo 
  indice 
  litigantibus, 
  seu 
  in 
  lite 
  et 
  causa 
  procedentibus. 
  Non 
  intendentes, 
  si 
  

   corani 
  alio 
  iudice 
  litigarent 
  ipse 
  partes, 
  et 
  ideo 
  vel 
  alias 
  a 
  litigando 
  coram 
  ipso 
  primo 
  iudice 
  

   supersederent 
  vel 
  desisterent, 
  vel 
  etiam 
  si 
  ferie 
  repentine 
  inducte 
  essent, 
  illud 
  tempus 
  in 
  quo 
  

   sic 
  a 
  litigando 
  coram 
  || 
  *ipso 
  primo 
  iudice 
  ipse 
  partes 
  desisterent, 
  vel 
  alias 
  ut 
  supra 
  a 
  litigando 
  

   cessarent, 
  fìnibus 
  dicti 
  anni 
  et 
  mensis 
  ut 
  supra 
  per 
  nos 
  instancie 
  prefiniti 
  ullatenus 
  limitari, 
  

   sed 
  omnino 
  non 
  intendimus 
  dicto 
  tempore 
  cursum 
  instancie 
  labi. 
  Decernentes 
  etiam 
  ut 
  quicquid 
  

   post 
  dictum 
  annum 
  et 
  mensem 
  continuos, 
  ut 
  supra 
  completos, 
  fuerit 
  in 
  iudiciis 
  agitatum, 
  illud 
  

   esse 
  omnino 
  irritum 
  et 
  inane, 
  ac 
  nullius 
  valoris 
  et 
  momenti. 
  Actis 
  tamen 
  infra 
  dictum 
  annum 
  

   inter 
  partes 
  agitatis, 
  remanentibus 
  validis, 
  ita 
  ut, 
  si 
  ipse 
  partes 
  vel 
  earum 
  altera 
  decreverit 
  

   causam 
  in 
  nova 
  instancia 
  reassumere, 
  illam 
  reassumere 
  possint 
  et 
  valeant 
  in 
  statu 
  quo 
  erat 
  

   tempore 
  ipsius 
  instancie 
  finite 
  per 
  lapsurn 
  anni 
  et 
  mensis 
  supra 
  per 
  nos 
  eidem 
  instancie 
  prefi- 
  

   niti, 
  actis 
  ipsis 
  in 
  ipso 
  anno 
  agitatis 
  semper 
  fiderà 
  facientibus. 
  Que 
  predieta 
  reassumptio 
  fiat 
  

   coram 
  eodem 
  iudice 
  ut 
  supra, 
  prius 
  tamen 
  et 
  ante 
  talem 
  reassumptionem 
  solutis 
  expensis 
  per 
  

   partem 
  per 
  quam 
  steterit 
  quominus 
  causa 
  in 
  ipso 
  anno 
  et 
  mense 
  de 
  quo 
  supra 
  diffinitive 
  fuerit 
  

   terminata 
  alteri 
  parti 
  diffinitivam 
  appetenti. 
  Pena 
  quibuscunque 
  magistratibus 
  et 
  iudicibus 
  seu 
  

   ius 
  dicere 
  debentibus 
  contra 
  et 
  preter 
  nostrum 
  huiusmodi 
  statutum 
  venientibus, 
  seu 
  illud 
  non 
  

   adimplentibus, 
  videlicet 
  magistratibus 
  superioribus 
  a 
  quibus 
  non 
  appellatur 
  sed 
  supplicatur, 
  

   decem 
  librarum 
  forcium 
  prò 
  qualibet 
  vice 
  imminente 
  nostro 
  fisco 
  irremissibiliter 
  applicanda. 
  

  

  [3] 
  

  

  Itesi 
  ' 
  statuimus 
  et 
  ordinamus 
  quod 
  omnes 
  2 
  magistratus 
  tocius 
  territorii 
  diete 
  nostre 
  

   ditioni 
  subditi 
  mediate 
  vel 
  immediate, 
  ac 
  etiam 
  alii 
  quicunque 
  iudices 
  vel 
  3 
  ius 
  dicentes 
  ' 
  

   maiores 
  et 
  minores, 
  omnes 
  causas 
  suas 
  civiles 
  et 
  pecuniarias, 
  tara 
  supplicationis 
  quam 
  etiam 
  5 
  

   appellationis 
  , 
  nullitatis 
  6 
  alterius 
  vertentes 
  \ 
  terminare 
  debeant 
  et 
  teneantur 
  summarie, 
  sim- 
  

   plieiter 
  et 
  8 
  de 
  plano, 
  sine 
  9 
  iudicii 
  strepitìi 
  et 
  figura, 
  sola 
  facti 
  ventate 
  inspecta. 
  Nec 
  £ 
  " 
  possint 
  

   seu 
  debeant, 
  super 
  quavis 
  supplicatione 
  vel 
  appellatione 
  a 
  quavis 
  interlocutoria 
  seu 
  gravamine 
  

   aliquo, 
  inliibitoriam 
  concedere, 
  nisi 
  facta 
  eis 
  .fide 
  de 
  ipsa 
  appellatione 
  vel 
  supplicacione 
  , 
  ac 
  

   etiam 
  appostolis 
  dimissoriis 
  vel 
  refutatoriis. 
  Quin 
  ymo 
  nec 
  u 
  ipsam 
  talem 
  supplicacionem 
  vel 
  

   appellationem 
  seu 
  nullitatem 
  possint 
  li 
  nec 
  debeant 
  recipere 
  13 
  , 
  nisi 
  ipsa 
  talis 
  supplicatio 
  vel 
  

   appellatio 
  seu 
  11 
  nullitas, 
  que 
  15 
  ab 
  interlocutoria 
  vel 
  alio 
  gravamine 
  16 
  emanavera.t 
  17 
  , 
  in 
  scriptis 
  

   fuerit 
  posita 
  1S 
  et 
  tradita 
  19 
  , 
  et 
  so 
  in 
  ea 
  causa 
  gravaminis 
  verisimilis 
  ai 
  , 
  que 
  22 
  si 
  ** 
  probata 
  22 
  foret 
  23 
  

  

  1. 
  B 
  ha 
  in 
  margine: 
  De 
  appellationibus. 
  2. 
  C: 
  cimi 
  omnes. 
  3. 
  C: 
  seu. 
  4. 
  C: 
  ius 
  dicere 
  

   debentes. 
  Ò.MancainC. 
  6. 
  C: 
  et 
  nullitatis. 
  7. 
  C: 
  alteriusve 
  recursus. 
  8. 
  Manca 
  in 
  C. 
  9. 
  Crac 
  sine. 
  

   10. 
  C: 
  non. 
  11. 
  Manca 
  in 
  C. 
  12. 
  C: 
  non 
  possint. 
  13. 
  C: 
  admittere 
  seu 
  recip. 
  14. 
  C: 
  sive. 
  

   15. 
  Manca 
  in 
  C. 
  16. 
  C: 
  simili 
  gravamine. 
  17. 
  C 
  : 
  emanata. 
  18. 
  C: 
  interposita. 
  19. 
  deducta. 
  

   20. 
  Manca 
  in 
  C. 
  21. 
  C: 
  verisiniiliter. 
  22. 
  Manca 
  in 
  C. 
  23. 
  .C: 
  fuerit. 
  

  

  * 
  e. 
  ìv., 
  col. 
  2. 
  

  

  Sbbbb 
  II. 
  Tom. 
  LVII. 
  9 
  

  

  