54 



MASSIMO LENCHANTIN DE GUBERNATIS 



18 



A 



Pseudolus 905-950 (1). 



4a- 



16 



2a- 



2«- 



ia 





ia 





4a 



16 32 



905 Ps. Si unquam quemquam di inmortiiles voluere esse auxilio adintum, ia 



tum me et Oalidorum servatum volunt esse et lenonem exstinctum, 4a 



quom te adiutorem genuorunt mihi tam doctum hominem atque 



astutum. 4a 



sed ubi illic est? summe ego homo insipiens, qui haec mecum egomet 



loquar solas? 



dedit verba mihi hercle, ut opinor: malu' cum malo stulte cavi 



910 tum poi ego interii, homo si ille abiit, iieque hoc opu' quod volui 



hodie ecfieiam. 



sed eccum video verbeream statuam : ut it, ut magnnfice inferi sese ! 



ehem, te hercle ego circumspeotabam, nimi' metuebam male ne abiisses. 



S. fuit meum officium ut facerem, fateor. 



Ps. ubi restiteras? S. ubi mihi lubitum est 4a 



Ps. Istiic ego satis scio. S. our ergo quom scis rogas? Ps. (0 hominem 



lepidum ) (2) éa 



915 at hoc volo monere te. S. monendu's ne me moneas 4« - 



Ps. nimi' tandem ego abs te contemnor 2a - 



S. quippe ego te ni contemnam, stratiotieus homo qui cluear? 2a - 2a ■ 



Ps. iam hoc volo quod oeceptumst agi. S. numquid agere aliud me vides? 4j 



920 Ps. ambula ergo cito. S. immo otiose volo. 4c 



Ps. haec ea occasiost: dum ille dormit volo tu prior ut 2c 2t 



occupes adire _ ^ - .^ - v> Uh 



12 



20 32 

 64 



M 

 923 



925 



S, 



930 



quid properas? placide, ne time 

 ita ille faxit Juppiter, 

 ut ille palam ibidem adsiet, 

 quisquis illesi, qui adest a milite, 

 nunquam edepol erit ille potior 

 Harpax quam ego. habe animum bonum. 

 pulchi'e ego hanc explicatam tibi rem dabo. 

 sic ego illum dolis atque mendaciis 

 in timorem dabo militarem advenam 

 ipsus sese ut neget esse eum qui siet 

 meque ut esse autumet qui ipsus est. Ps. qui potest? 

 occidis me quom istuc rogitas ; (3) 

 te quoque etiam dolis atque mendaciis 

 qui magister mihi es, antidibo, ut seias. 

 luppiter te mihi servet! S. immo mihi. 

 sed vide, ornatus hic me satin eondecet? 

 Ps. optume habet. S. esto 



S. 



Ps 



2i 

 2i 

 2i 

 2i 



4c 

 4c 

 4c 

 4c 

 4c 

 2a 

 4c 

 4c 

 4c 

 4c 

 Uh. 



12 



20 32 



20 20 

 52 



r; 



(1) Seguo pel testo in parte il Lindsay, poiché il Sudhaus, op. cit., p. 19 sgg., non ha citato tutto 

 il eantico. 



(2) Il Lindsay legge: istuc ego satis scio. S. qui- ergo quod scis »ìe j'o^as (settenario trocaico). Le 

 parole ( hotninein leindum ) sono dal Sudhaus prese al v. 331 e trasportate in questo. Cfr. sotto, p. 20. 



(3) Il V. 931 dai codici ci e trasmesso così: S. occidis me quom istuc rogitas. Ps. hominem lepidum! 

 Il Sudhaus toglie quest'ultime parole da questo verso e le trasporta nel 914. Cfr. sotto, p. 20. 



