23 



LA POLIMETRIA NELLA COMMEDIA LATINA 



59 



A 

 319 



325 



330 



C. ecquid tibi videor mamadere? 



D. semper istoc modo. 



C. visne ego te ac tu me amplectare? 



D. si tibi cordi efst [faeere], licet. C. lepida es 

 due me, amabo. D. cave ne cadas, asta. 



C. o-o-ocellu's meus; tuos sum alumnus, mei meum 



D. cave modo, ne prius in via aecumbas 

 quam illi, ubi lectus est stratu', coimus. 



C. sine, sine cadere me. D. Sino. C. sed et hoc quod mi in manust 



D. si cades, non cades quin eadam tecum. 



C. iacentis tollet postea nos ambo aliquis. 



D. madet homo. C. tun me ais mamadere? 



B. cedo manum, nolo equidem te adfligi. 



C. em tene. D. age, i simul. C. quo ego eam? D. an nescis? 



C. scio, in mentem venit modo, 

 nempe domum eo comissatum 



D. immo istuc quidem. C. iam memini 



A^ 



336 



340 



345 



P. num non vis me obviam his ire, anime mi? 

 illi ego ex omnibus optume volo, 

 iam revortar. Ph. diu est iam id mihi. 



C. ecquis hie est? P. adest. C. en, Philolaches, 

 salve; amicissume mi omnium hominum. 



P. di te ament; accuba, Callidamates. 



unde agis te? C. unde homo ebriu' probe. 

 Ph. quin, amabo, aecubas, Delphium mea? 



da illi quod bibat. C. dormiam ego iam 

 P. num mirum aut novom quippiam facit? 



D. quid ego hoc faeiam postea? Ph. mea, sic sine eumpse. 

 age tu interim da ab Delphio cito cantharum circum. 



2a 





2c 





2» 





2a- 





2c - 



- ^ 



2<_ 



2t 



2c- 



\j ■ 



2,cr (?) 



2c_ 



2t 



2c- 



■ v-* ■ 



2ir 





2a. 





2a 





2a 





li 





2a. 





2a. 



- 



2c- 



- \J 



2c- 



- o 



2c 



— t-/ 



2c . 



- w 



2c . 



- «^ 



2c - 



- \J 



2c . 



- \^ 



2c. 



- KJ 



2«. 



. r 



2ir 



r 



12 



12 



12 



12 48 



12 



12 



12 



— >_/ — — vy 



12 48 



Al proodo (P) con 24 metri seguono le due strofe (A ed A^) con 48 metri cia- 

 scuna, divisibili in quattro periodi di 12 metri. Cosa assai notevole è che tutte le 

 strofe ed i periodi dei cantici plautini sono divisibili per quattro. A ciò il poeta 

 dev'essere stato spinto dalle esigenze dell'accompagnamento musicale. E un'eccezione 

 il piccolo cantico del Trinummus (1115-1124) che presenta struttura concentrica, poiché 

 i suoi 28 metri si dividono in periodi di 4, 6, 8, 6, 4 metri ciascuno. 



A 



1115 



Trin., 1115-1124. 



Hie homost omnium hominum praecipuos, 



voluptatibu' gaudiisque anteponens: 

 ita commoda quae cupio eveniunt, 

 quod ago adsequitur, subest, subsequitur, 

 ita gaudiis gaudium suppeditat. — 



2a 

 2a 

 2a 

 2a 

 2« 



10 



