Rhamneae oeientali-asiaticae. 9 



Hab. In MandsJmria austro-orientali circa sinum Victoriae: in vallibus angustis syl- 

 varum portus Bruce, parce, meclio Aug. fr. juv.; secus montium latera septentrionem 

 spectantia in sylvis aestnarii Deans Dimclas, med. Septembri, fr. fere mat. (ipse). In CJiina 

 boreali prope Pekin in cimeteriis montium Lun-tsüan-ssy, Majo flor. cJ legit Dr. Tatarinoff. 



Planta mandshurica sistit arbusculam 6 poll. usque crassam, dense frondentem, spi- 

 nosam, grandifoliam. Folia subtus, ad venas densius, pubescentia. Specimina haec sat bene 

 referunt EJi. catharticam pubescentem in Caucaso a Dr. Kolenati collectam, vel melius 

 adhuc ob foliorum magnitudinem comparanda essent cum specc. songaricis ab AI. Schrenk 

 coUectis nisi haec glabra fuerint. Huc ducenda est, me judice, quamvis florens tantum, 

 planta mascula Pekinensis, primo aspectu habitu peculiari gaudens. Folia enim sunt tenui- 

 ter membranacea, subrotundo-ovalia vel late elliptica quidem, sedbasi acuta neque subcor- 

 data, breviter subitoque cuspidata, minute serrulata, subtus ad venas tantum et in axillis 

 pubescentia, floresque secus ramulos valde numerosi. Sed clare fit inter praecedentem et 

 sequentem collocandam esse, e specimine femineo ejusdem collectons ibidemque lecto in 

 hb. Acad. Petrop. servato, quod folia inferiora habet ut supra descripsi, superiora novella 

 vero omnino var. davuricae, imo quoad colorem lutescentiviridem , in illis (inferioribus) 

 atroviridem; praeterea adsunt alia specc. feminea ejusdem collect, ex eodem loco omnino 

 var. davuricam referentia; denique omnia etiam mascula stylis duobus (rarissime tri- 

 bus), in masculis cassis praedita. Unicum discrimen superest, quod infloribus var. davuri- 

 cae observare nondum licuit, nempe Stylus non ad basin ipsam sed paullo supra illam deci- 

 duus. Sed hoc Signum, a nonnullis auctoribus ut videtur sat magni aestimatum, certissime 

 variabile esse haud dubium est e fructibus Bh. virgatae Roxb. (mandshuricae) nee non 

 etsi rarius var. davuricae qui occurrunt et obtusi et apiculati. 



Y- davurica. Inermis vel spinosa; foliis oblongis acuminatis rarius ellipticis bas.i 

 acutis vel rarius subcordatis argute serrulatis, glabris vel subtus ad venas pubes- 

 centibus; petiolo stipulis parum vel duplo-triplove longiore, costis utrinque 4 — 6; 

 stigmatibus 2 — 3; fructu vulgo dipyreno; seminibus rotundato-obovatis 

 furfuraceis, sulco dorsali anguste hiante (rarius clauso) indistincte vel basi 

 tantum cartilagineo-marginato. 



Rh. davurica Pall. it. III. app. p. 721, n. 77. — Ej. Fl. Ross. II. p. 24. 

 t. 61. — Ledeb. fl. Ross. 1. p. 502. — Turcz. Fl. Baie. dah. 1. p. 270, et 

 pl. exsicc, excl. frf. — Maxim. Prim. fl. Amur. p. 76. et 470 {Rhamnus sp. e Pekin). 

 — Rgl. Fl. Ussur. p. 43, p. p., exclusis synonymo Rh. polymorphae et specc. Rh. 

 virgatae. 



Hab. in SiUria transbaicalensi rarissime: ad fluvium Tschikoi unicam arborem S in- 

 venit Turcz.! In Bavuria: ad fl. Argun ubique (Pallas, fl. $), «in locis humectis meridio- 

 nalis Arguni fl. litoris, aliquas leucas supra munimentum Argunense cum Pado laete pro- 

 venit» (Amm. stirp. rar. ic. descr. p.201.); prope oppidum Nei'tschinsk (frf., Sensinoff!); 



Mémoires de PÂcad. Imp. des scieQces» Vllme Série. 2 



