12 С. J. Maximowicz, 



densius, pilosis, et ad axillas subtus villoso-barbatis, vel plus minus glabratis, rarissime gla- 

 berrimis; cymis 5- (3-) radialis planis amplis ebracteatis, floribus radiautibus longius- 

 cule pedicellatis 4- (3 — 5-) sepalis, sepalis late ellipticis rhombeis ovatisve integris denta- 

 tisve; fertilium dentibus calycinis deltoideis acutis persistentibus, capsula globoso-ovali 

 vertice exserto libéra, stylis 3 (4 — 5) patulis crassis parti liberae capsulae 

 subaequilongis; seminibus ellipticis utrinque in alam brevissimam interdum obsoletam 

 attenuatis. 



Proxime affinis sequenti, a me non visae, quae tantum floribus radiantibus parvis, se- 

 palis retusis differt, et forsan in futurum cum nostra conjungenda erit, et H. LobUi, quae 

 vero staminibus brevibus omnibus aequilongis, dentibus calycis lanceolatis tube calycino 

 longioribus, sepalis radiantibus unguiculatis re vera differre videtur. 



Signa, quibus cl. vv. Siebold et Zuccarini species hic in unam conferruminatas 

 distinguere conati sunt, omnia adeo fallacia atque variabilia esse, ut vix ad distinguendas 

 varietates sufficiant, mox, speciminum formarumque copiam majorem in vivo observans, 

 edoctus, atque, ipsos fl. Japonicae autores, si majorem speciminum copiam observassent, 

 species tam numerosas non proposuisse, persuasus sum. — Foliorum serraturae modicae 

 vel grossae, acumen laminae brevius vel longius, basis folii cuneatavel rotundata, forma 

 laminae magis minusve elongata, ut in omnibus ceteris, etiam in hac specie saepe in una 

 eademque planta, imo in eodem saepe ramo, variabilis. Ita etiam pubescentia magis vel mi- 

 nus copiosa vel rarius omnino nulla. Florum radiantium numerus, sepalorum in illis forma, 

 numerus, atque margo integer vel dentatus, magis adliuc variant quam in affinibus, ut in 

 plantis ab antiquissimis temporibus ob florum elegantiam cultis vulgo obvenire solet. Speci- 

 mina robustiora et culta facile habent sepala radiantia latiora majora et dentata, stylos in- 

 terdum numerosiores, et flores capsulasque majores quam in frutice sponte sua vel in umbrosis 

 crescente, ubi rami numerosiores et debiliores, omnes partes plantae minores evadunt, et 

 folia angustiora et longius petiolata sunt. Quod bene sciunt hortulani Japonici, quotannis, 

 ut caules robustiores floresque majores producant, plantam radicem usque resecantes. 

 Tali methodo e genuina H. acuminata,^ ramosissima, foliis membranaceis et floribus minori- 

 bus instructa, quae in hortis etiam frequens colitur, frutex producitur humilior, truncis 

 paucis crassis rectis parum ramosis, foliis firmioribus, cymis floribusque majoribus — 

 H. Bekonii, quae, si flores omnes radiantes sunt, H. Otaksa fit, si vero tota glabrescit flo- 

 resque radiantes longe pedunculatos habet, — H. Azisai. Vera H. acuminata autem jam 

 sponte locis apertioribus nascens humilior atque robustior est, saepeque sepala radiantia 

 dentata habet — quae H. Bürgeri. Haec obvenit rarius floribus rubentibus, quae, si cul- 

 tura sepala radiantia majora atque latiora, eximie dentata fiunt, H. japonica est. H. acumi- 

 nata denique, floribus plenis et proliferis, est H. stellata, forma var. ß. H. involucratae sub- 

 analoga. Omnes has formas, tam levibus notis tantum distinctas, saepissime ita alteram in 

 alteram transire, ut difficile vel impossibile sit quodcunque exemplar certae varietati adnu- 



