Revisio Hydeangeearum Astae oeientalis. 1 7 



pon, prov. Seiiano, frf. leg. a. 1864 Tschonoskü; Yezo, prope Hakodate et aliis locis, 

 arbores adscendens, sola vel in consortio var. a, fine Junii fl. incip., medio Julio fl., fine 

 Sept. frf. In ins. Sachalin, cum var. œ. et saepe difficile ab illa distinguenda (F. Schmidt 

 et Glehn! fl. frf.). 



H. altissima Wall! nostrae valde similis, diversa tamen gemmis conicis florum ferti- 

 lium) staminibus 10, dentibus calycis persistentibus , nee non serraturis foliorum minus 

 acuminatis magis patulis. 



Differunt formae, hie in unam speciem conjunctae, tantum foliis iisdemque sat incon- 

 stantibus. Sepala radiantia vero in omnibus speciebus maxime variare notissimum atque in 

 nostra manifestissimum est, ubi in una eademque cyma sepala orbiculata vel retusa, intégra 

 vel dentata invenies. Rami cymae inferiores elongati, qui H. petiolari tribuuntur, in omni- 

 bus fere speciminibus sylvaticis utriusque var. occurrunt una cum brevioribus, qui locis 

 apertioribus frequentiores. Numerum florum radiantium in quavis cyma variabilem esse, 

 ita enim ut specc. sylvicola pauciores habeant quam rupicola, vix adnotare necesse est. 

 Bracteae denique H. bräcteatae omnibus ante et sub anthesi communes, atque nihil sunt 

 aliud quam folia partim tantum membranacea facta, pedunculorum principalium bases ful- 

 cientia, atque mox caduca. — De H. bracteata tamen, ab ipsis viris Siebold et Zuccarini 

 pro varietate forsan H. cordifoliae declarata, verba adhuc facere aliqua necesse erit. 

 Icon enim ejus et descriptio habent stamina 8 — 10, quum nostris plantis 15 propria sint. 

 Sed hie evidenter error pictoris gravissimus, infeliciter a descriptoribus etiam acceptus. 

 Nam adest in hb. hti Petrop. spec. Sieboldii authenticum «H. cordifoliae» florens !, quod 

 tantum esse potest H. bracteata hujus auctoris, quia priorem tantum fructiferam cognovit 

 posteriorem vero solum florentem a Dr. Bürger acceperat auctor, illudque spécimen 

 insuper bractea adhuc sepalisque fl. rad. orbicularibus dentatis instructum H. bräcteatae 

 tributis, stamina habet etiam quindecim!, neque aliis partibus a nostra specie discrepat. 



Trunci lignosi digitum usque crassi tenaces, cortice cinnamomeo lacerato tecti, fibris- 

 que radicalibus crebris, more Schisophragmatis, obsessi, scandentes vel supra saxa prostrati 

 radicantes. Folia plantae sylvestris majora, 5%" usque longa, 4" usque lata, longe pe- 

 tiolata, petiolis saepe laminam duplo superantibus. Cymae etiam maximae, 8 — 9" dia- 

 metro, sed laxae, pedunculis divaricatis ad dimidiam longitudinem nudis, fl. radiantibus 

 longe pedicellatis, pedicellis hinc inde bractea fugaci fusca lanceolata praeditis, floribus fer- , 

 tilibus ceterum ebracteatis. Plantae rupestris petioli breviores, laminam aequantes vel illa 

 superati, cymae densiores, pedunculis nempe brevioribus, ad у, tantum nudis, flores radiantes 

 brevius pedicellati et numerosiores. — Fl. radiantes saepissime 4-sepali, circiter sesqui- 

 poUicares, fl. fertiles circiter 3'" diametro, omnes semper albi (icon H. bräcteatae citata, fl. 

 rubentes exhibens, ad spec. exsiccatum facta!). Gemmae sesquilineam altae, globoso-ovales 

 cum apiculo , vel rarius obtusissimae. Tubus calycinus breviter conicus vel semiorbicularis 

 dentibus multo brevioribus minimis. Stamina petalis duplo longiora. Styli fere semper 2 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences. Vllme Série. g 



