Revisio Hydeangeeaeum Asiae oeientalis. 1 9 



ribus florae Japonicae quidem, diu cum D. crenata confusa, nunc a me tandem réinventa est. 

 Specierum Indicanun agmen descriptum fuit nuUa ratione habita chinensium a Bunge о pro- 

 mulgatarum, Japonicae denique novae a Siebold et Zuccarini publicatae non comparatae 

 sunt cum jam prius notis. Tali modo fit, ut pleraeque species adhuc dubiis premantur; B. sta- 

 minea v. gr. suspicatur cum D. scabra identica, D. Brunoniana mox pro specie propria mox 

 pro varietate praecedentis habetur, vel imo pro В. corymbosa sumitur, quae iterum a B. par- 

 viflora vix diversa declaratur. Revisio generalis omnium specierum hucusque a nemine sus- 

 cepta est. Equidem talem revisionem dare non conarer, nisi, supellectili sat bona specî- 

 minum exsiccatorum jam adjutus, sex e novem speciebus notis in vivo observassem. Nihi- 

 lominus fateor, plura adhuc mihi dubia remansisse. Ne enim loquar de specie hortensi, 

 B. Fortunei, mihi perfecte ignota, in ipsissimis japonicis a me sedulo coUectis adsunt formae, 

 de quibus sermo in novum habendus, si speciminum copia major allata erit. — Jam in in- 

 vestigationis initio intellexi , Deutziae species in séries très naturales- bene diversas segre- 

 gare posse: petalis nempe induplicato-valvatis, quae iterum species duas amplectitur floribus 

 maximis paucis, calycis laciniis elongatis subulatis instructas: B. macrantham et B. grandi- 

 floram, et quinque floribus numerosis, calycis laciniis brevibus gaudentes: B. stamineam et 

 Japonicas quatuor, denique petalis quincunculi praefloratione instructis: B. corymbosam et 

 B. parvißoram. Ex his omnibus japonicae tantum difficultates numerosas praebent nunc 

 nondum plane absolutas. Quod jam sentierunt cl. w. Siebold et Zuccarini, dum praeter 

 alias differentias coacti erant in pubescentiae modum accuratissime inquirere. Re vera 

 enim, si signa enumeramus quibus hucusque Beutdae species distinguebantur, darum est, 

 haec signa partim valde variabilia, partim verbis difficile exprimenda esse. Statura et habi- 

 tus nempe parum diversi sunt, praeterea ex speciminibus exsiccatis tantum minime dijudi- 

 candum de statura, atque vix, num rami validi recti vel debiles subpenduli sint, vel variis 

 stationibus utrique in eadem specie possideantur, ut v. gr. in japonicis. Simili modo folio- 

 rum forma in omnibus parum diversa insuperque valde variabilis est, ita ut absque obser- 

 vatione in locis ipsis ad millia individua institutis vix aliquid certi quoad harum variationum 

 limites dicendum est: unde apparet, formam foliorum ad diagnosin specierum minus aptam 

 esse. Idem valet, si marginis serraturas respicimus, etiam parum diversas et praeterea 

 quoad magnitudinem et formam variabiles, nam ne B. crenatae quidem crenaturae verae 

 sunt, sed potius serraturae quarum apices inflexi crenas simulant. Petioli, ubique simillimi 

 quoad formam et brevitatem, occurrunt longiores vulgo in ramis sterilibus luxuriantibus, 

 differentias vero speciflcas nullas offerunt. Squamae gemmarum foliacearum, ad ramulorum 

 bases superstites, interdum in diversis speciebus diversae, mox densiores breviores, mox 

 longiores magis inaequales sunt. Optima signa offert inflorescentia, quae in omnibus ramulos 

 abbreviatos hornotinos terminât, sed cyma est mox convexa mox plana mox elongata, et 

 quidem aut triradiata, radiis aequivalidis umbellatis unifloris, vel in cymulas trifloras vel 

 iterum ternatim bis usque quater compositas, solutis — inflorescentias in modum Spirae- 

 arum efformans, aut abbreviato- pyramidalis, radio centrali lateralibus duobus validiore et 



