Revisio Htdeangeearum Asiab oeientalis. 23 



liortic. XI. 1864. t. 389 (nimis superba delin.). — Florist and Pomologist, Dec. 1863 с 

 tab. (ex Leraaire; non vidi). 



Spontaneam, uti videtur, habui ex ins. Nippon prov. Senano, in coUibus (fl. leg. 

 Tschonoski 1864); in urbe Yedo culta, fine Maji flor. 



FI. albis vel saepius ad petala extus pulchre punctis roseis crebre adspersis, quae ta- 

 rnen in planta Europam introducta saepissime evanescunt. 



? S. Taiwanensis. Foliis e rotundata basi ovatis acuminatis serrulato-crenulatis, sub- 

 tus sublucidis, pilis foliorum longeradiatis superne 3 — 4- subtus 4 — 5-fidis, calycis denti- 

 bus breviter acuminatis. 



Hab. in Formosa, ubi prope Tamsuy legit flor. a. 1864 b. Oldham (JVs 107). 



Proxime affinis D. scabrae Thbg., a qua tarnen filamentis semper eximie dentatis, pe- 

 talis erectis, et capsula, et ab omnibus foliis, praesertim in fructifera, distincte crenatis (ob 

 apiculum serraturae tune inflexum) diversa. 



Descriptionem speciei fusiorem, praeter formam foliorum in var. ß. multo frequentio- 

 nem non quadrantem, optimam, vide apud Sieb, et Zucc. 1. с In icône vero petala nimis 

 patentia alba, neque lacteo-alba ut rêvera sunt, antherae brevissime denseque pilis simpli- 

 cibus pubescentes depictae, quum in descr. recte pilis minutis Stellatis tectae dicantur, pili 

 paginae inferioris nimis longe et pauci-radiati, area centrali nimis parva delineati sunt. 

 Forma foliorum qualis in surculo sterili tabulae citatae exprimitur, est ea, quae saepissime 

 etiam in ramis floriferis (nostra var. ß.) occurrit. 



Frutex a basi ramosissimus 4 — 6-pedalis firmus, — ita v. gr. in sepibus visus — , 

 vel plerumque tenuior, minus ramosus, ramis saepe virgatis subpenduUs. Folia vulgo l'/j- 

 poUicaria, sed in specc. grandifloris luxuriantibus saepe duplo majora. Flores a semipol- 

 licari usque in fere poUicarem variant magnitudinem; in his petala, stamina saepeque styli 

 elongati fiunt. 



Species sponte crescens vel in Japonia ipsa culta pubescentia constantissima gaudet, 

 eaque semper statim recognoscitur : faciès inferior limbi foliorum uempe pilis crebris scuti- 

 formibus minutis lepidota, area centrali majuscula, radiis rigidis brevibus, superior pilis 

 multo parcioribus punctata 4 — 6-radiatis radiisque longioribus. In hortis europaeis vero 

 culta pubescentia facile rarescit, imo fere evanescit, attamen pili pauci superstites charac- 

 terem descriptum semper ostendunt. — Capsulae a Sieb, et Zucc. delineatae nimis 

 magnae et globosae sunt, ideoque mihi subdubiae, forsan ad D. scabram ducendae, cujus 

 folia saepissime iis speciei praesentis simillima. Nostrae, a fruticibus decerptae îisdem ac 

 flores, sesquilineam tantum latae et altae, subhemisphaericae truncatae, semina ala acuta 

 apicem versus angustata instructa. 



Var? 8. valde mihi dubia, forsan specie distincta, sed ob fructum adhuc ignotum non- 

 dum stabilienda est. Differt enim a D. crenata eodem fere modo quoad pubescentiam ac D. 

 scabra a D. Sieboldiana. — Omnia fere ut in D. crenata; flores tamen minores, stigmatibus 

 crasse et breviter clavatis, stamina paullo superantibus. Petala staminibus longiora. Folia 



