ReVISIO HyDEANGEEARüM AsiAE ORIENTALIS. 25 



dentatis. A priore optime diversa praeter capsulas triplo majores dentibus calycis orbatas, 

 praesertim foliorum pube, praeterea illorura forma atque reticulo venularum statu fructi- 

 fero haud prominente, petalis angustioribus , filamentis saepius etsi indistincte dentatis, 

 neque fere semper subulatis. Sed habitus utriusque idem. 



Duas hujus speciei formas ante oculos habeo : alteram, a Wrightio collectam, D. Sie- 

 holdianae ob petala fere horizontalipatentia, stamina semper indistincte dentata, et folia 

 late vel latissirae ovata similiorem, sed pube ad amussim D. crenatae congruam, alteram 

 D. crenatae magis affinem ob petala minus patentia, filamenta distinctius dentata, cymas 

 longiores , foliorum formam ; quae posterior quoad pubem mox (specc. frf.) priori , id est 

 etiam D. crenatae, exacte simillima, mox (specc. flor.) subtus pilis, quales in D. crenatae 

 specc. hortensibus nonnullis obveniunt, nempe paucius et longius radiatis instructa. — Quae- 

 ritur igitur, anne melius forsan tota haec D. scabra Thbg. pro planta hybrida declaranda 

 sit inter praecedentem et sequentem? Dum tamen observatioues numerosiores non institutae 

 sunt, de quaestione hac non dijudicandum. Certum tantum videtur, plantam nostram luben- 

 ter fructus, illosque quam in utraque majores proferre, seminaque evoluta aeque numerosa 

 producere ac illae quae habentur parentes ejus. — In descriptione speciei, ob similitudi- 

 nem maximam cum affinibus, differentiae potius in mente habendae. Cortex ramorum ve- 

 tustiorum ciuereus, juniorum fuscus, novellorum pube minuta multiradiata simillima adsper- 

 sus. Squamae gemmarum fuscae, firmiores, magis acuminatae, pube stellata conformi ad- 

 spersae, neque tomentosae. Petioli aequilongi, 1 — 2-lineales, pube stellata et interdum pilis 

 subsimplicibus ut in sequente vestiti. Foliorum lamina sequenti aequimagna, semper basi ne- 

 que medio latissima et vulgo magis acuminata; serraturae eaedem; nervi sub anthesi vix, in 

 fructu vero Costa media atque primariae et secundariae, sed minime totum rete venularum, 

 subtus prominentes. Pubes foliorum paullo varians, paginae superioris 3 — 5-radiata ra- 

 diis mox aequalibus laminae adpressis, mox uno radio longiore, pilis bipartitis tamen qui 

 in sequente fréquentes haud observatis, paginae inferioris mox, at rarius, 5 — 10-radiatis, 

 paucis multiradiatis interspersis et plerisque saepe in pilos spurie simplices mutatis, mox 

 breviter multiradiatis ils D. crenatae simillimis, atque his multo frequentioribus, sed pubes 

 utriusque paginae semper dissimilis neque compar, ut in sequente. Inflorescentia quam in 

 sequente minus densa, vulgo magis elongata, internodiis saepius longioribus, D. crenatae 

 similior. In specc. Wrightianis nonnullis obvenit quidem latissime pyramidata, pedun- 

 culis lateralibus subdivaricatis crassis plurifloris, sed paniculae taies certe sunt (cf. tab. IL 

 fig. 10) ramuli foliis minutis, neque cymae normales, quales etiam in hisce frequentiores 

 sunt. Pedunculi et pedicelli, ut in sequente, pilis multiradiatis, interdum partim in sub- 

 simplices excrescentibus, subtomentosi vel hirti. Pedicelli in quavis cyma sub sex (ut in se- 

 quente), infimi 3 — 5-flori, summi duo vel quatuor subuniflori. Flores aequimagni, aeque 

 candidi. Calyx IV2 lineam altus sequentis, pilis multiradiatis incanus, laciniis tamen acu- 

 tioribus vel brève acuminatis. Petala manifeste angustiora, 3 — З'/а lin. longa, 1 linea 

 paullo latiora, oblonga, acuta, extus pilis multiradiatis parce puberula, minus vel multo 



Mémoires de TAcad. Imp. des sciences, УПше Série. ^ 



