EeVISIO HxdRANGEEARUM AsIAE ORIENTALIS. 37 



laciniis tubnm aequantibus vel illo parum longioribus; stylis stamina aequantibus apice 

 divergentibus ceterum coucretis v. liberis conniventibus; stigitiatibus ovalibus antliera an- 

 gustioribus et brevioribus, v. rarius (in americanis) aequilongis. 



Hab. in Äsia: in Caucaso, Himalaya, ait. 7 — 8000 ped., China boreali, Mandshu- 

 ria, Korea et Japonia spontaneus, semper regionibus montanis proprius, in Europa sponte- 

 factus provenit in provinciis germanicis Austriae, Transsylvania, et Italia boreali ad territ. 

 Lucceuse usque. — Videtur sponte provenire etiam in civitatibus meridionalibus a fl. Mis- 

 sissippi orientem versus sitis reipublicae Änglo-Ämericanae (fide Schraderi). 



Errant, qui Europae australis indigenum dicunt. Clusius (PL rar. bist. lib. I. p. 55. 

 с fig. xylogr.) ait: «Nusquam sponte nascentem hune fruticem vidi, sed in Belgicis hortis 

 mihi primum conspectus, nescio unde delatus; postea in Hispaniis unus aut alter, e Belgio 

 haud dubia missus. Nunc pauci sunt, in Germania, aliisque vicinis regionibus horti, in qui- 

 bus ob odoris suavitatem et elegantiam non alatur». Etiam Schrader (Linnaea, ХП. p. 

 389. habet: «Procul dubio ex Oriente vel ex Japonia introducta, hinc inde in Germania 

 australi et Bohemia, sed vix spontanea». — Hertens et Koch Deutschi. Fl. Ш. p. 400. 

 in sepibus spontefactum occurrere dicunt. At non enumeratur in Bertolonii Fl. Italica, 

 nisi ex Italia boreali; neque a Gussone in ¥1. Sicula; neque a De Fontaines in Fl. At- 

 lant.; neque a Sibthorpio in Fl. Graeca; in Hispania (Quer. Fl. Hispan. cont. a Ortega, 

 VI. p. 345) occurrit tantum cultus in hortis «de algunos curiosos». Denique nullas statio- 

 nes australi-europaeas enumerat opus recens Nymani, Syll. Fl. Europ. p. 265. 



OL. genuiUHS. Ph. coronarius Florist. Europ. omnium. — Ledeb. Fl. Eoss. П. p. 139. 



— Hook. f. et Th. Praec. Fl. Ind. 1. с p. 83. — Ph. с, Ph. Zeyheri et Ph. verrucosus 

 Schrad! 11. cc. — Icônes: Schkuhr. Handb. t. 131. b. — Bot. Mag. t. 11. t. 391. — 

 Bot, Eeg. VII. t. 570, sub n. Ph. grandiflo7-i, postea ad Ph. verrucosum emendato, et aliae. 



— Eamis erecto-patulis vel patentibus, floriferis 2 — 4-pollicaribus subpilosiusculis gla- 

 brisve; foliis ovatis ovato-elliptieisve acuminatis serrato-denticulatis vel grosse dentatis 

 vel integriusculis , subtus ad axillas barbatis atque ad venas marginemque, rarissime ubi- 

 que, pubescentibus ; racemo denso 5 — 11-floro ebracteato; calycis laciniis ovatis breviter 

 acuminatis; floribus poUicaribus ; petalis ovatis obovatisve in corollam infundibuliformem 

 continuam, staminibusque in fasciculum erectis, firmis. 



Praesto est e Caucaso (Frick! Ш 908, foliis grosse paucidentatis v. integris, subtus 

 sparsim adpresse pilosis); Iberia (Steven! in hb. Fisch, spec. europaeis simillimus; Wil- 

 helms! in hb. Ledeb. foliis denticulatis v. integris subglabris); Abchasia (Graff!, fol. 

 subtus pubescentibus); — Himalaya^ parte occideutali (Eoyle!, foliis ad axillas glabris 

 margine vix ciliatis, floribus pauUulum minoribus); Mandshuria, in rupibus ad. fl. Amur, 

 inter pagos Oettu et Dyrrki, 15 Aug. frf. , et aliis locis apertioribus, multo rarior quam 

 var. ß.; in insula Auboe archip. Koreani[?) (Oldham! M 258, specc. defl. fr. a praeced., - 

 fol. grosse pauci -serratis insignia); Japoniae insulae Nippon parte boreali, princip. Nambu 

 (Tschonoski a. 1865 flor.) et cultus e Yedo (fr. immat.). 



