38 С. J. Maximowicz, 



Occurrit in hortis rarissime florïbus plenis. 



Specimina jai^onica ad amussim quadrant in descriptionem Schraderianam Ph. corona- 

 rii 1. с p. 388 sq. nec non in specc. culta herbarii ejus, vel etiam specc. Rchb. FI. Germ. 

 exs. , vel Tausch hb. Bohem. M 555, vel Ehrh. M 133, unde verosimile fit, speciem e 

 Japonia in Ewopam introductara fuisse, neque e Caucaso, ubi frequentiora videntur indi- 

 vidua foliis grosse dentatis saepe subtus pilosis. 



In America horeali etiam crescit, unde semina (forsan a planta culta PÄ. coronarii de- 

 cerpta?) accepisse asserit Schrader. Nam ejus Ph. Zeyheri eib eo ipso tantum sequentibus 

 a Ph. coronario distinguitur (1. с p. 390): statura humiliore, foliis minoribus basi rotun- 

 datis et paullo supra basin triplinerviis ; floribus quinis (neque 7 vel 9) semper majoribus 

 et inodoris, calycis laciniis longius acuminatis. Sed in ipsissimis speciminibus authenticis 

 Schraderi sat numerosis, diversisque annis exsiccatis, patet, folia postulata occurrere tan- 

 tum in antiquioribus (plantae magis juvenilis igitur), postea vero aequimagna fieri, nervis 

 supra basin vel ex ipsa basi provenientibus, lamina basi magis vel minus rotundata, flores 

 interdum illis Ph. coronarii aequimagnos semperque tantum paullo majores, calycis lacinias 

 vix longius acuminatas esse; specimina plura denique adeo Ph. coronario similia sunt, ut 

 ablata schedula nequaquam distingui possint. Superesset igitur adhuc flos inodorus (etiam 

 e K. Koch 1. с. p. 226) et florum numerus, ex auctore speciei, petala latiora et styli in- 

 terdum ad y^ fissi ex mea propria observatione, ad distinguendum Ph. Zeyheri a Ph. coro- 

 nario. Sed signa haec nil valent! — vide quod dicitur infra sub var. §. — Stigmata mi- 

 nuta, plantae europaeae simillima. 



Ph. Zeyheri ceterum non solo Schradero americanae originis est. .Ex ejus schedu- 

 lis patet nempe, se semina primum ex horto Schwetzingensi, «ex America» s. n. Phil, imier 

 coronarium et grandiflorum, iterum ex eodem hortq sub nom. Ph. inodori ex America missi, 

 a. 1825 accepisse. Nomen posterius a Zeyhero, qui plantam miserat, a. 1829 in illud 

 Ph. intermedii (Zeyh. ! in sched. auth.) mutatum fuit, a Schradero ad suum Ph. Zeyheri 

 emendati (in herbario). 



Ph. verrucosi Schrad. !, etiam americani ex Schrader, unicum spécimen adest, ex 

 Anglia acceptum , in ejus herbario , quod etiam varietati praesenti similius est quam ulli e 

 sequentibus, quam vis foliis subtus densius pubescentibus gaudeat, sed flores manifeste mi- 

 nores, magnitudine illorum var. y. nostrae, a qua vero aliis notis magis differt, v. gr. ra- 

 cemo denso ebracteato. Pilorum basin in hoc specimine non magis v'errucosam video quam 

 V. gr. in specc. caucasicis, in caule vero adsunt verruculae nonnullae absque pilis valde- 

 que indistinctae. An praeter hoc unicum, atque altenim ad Candolleum (v. Prodr. 1. c.) 

 missum, alia specimina defuissent auctori, eruere nequeo. — Stigmata parva, plantae euro- 

 paeae analoga. 



ß. tCDUifoliUS. — Ph. tenuifolius Rupr. et Maxim, in Rupr. Erste bot. Nachr. 

 Amurld. in Bull. Acad. Petersb. 1856. p. 120 et in Mél. biol. tir. du Bull. П. p. 425 et 

 542. — Maxim. Prini. fl. Amur. p. 108. — Ph. coronarius Rgl. in Bull. Petersb. 1857. 



