24 GIOVANNI SFORZA — UN POETA ESTEMPORANEO DEL SECOLO XVIII [GIOVACCHINO SALVIONl] 



Te vocat Aesarei te nobilis aula Lycei, 



Palladiisque vocat sueta juventa choris; 

 Tu recreas animos, Tu lumen mentibus addis, 



Te sine nil charum, te sine grande nihil. 



2. 

 Spinarum honores. 



Quid deeus antiquum flores jactatis olentes 

 Quid rosa quid jactas Cypridos esse decus? 



Spina meret, plantas inter, Regina vocari ; 

 Nani regis regum circumit una comas. 



3. 



Christus catenis ligatus sic homines alloquitur. 



Adspice uti triplices adstringant membra catenae 

 Ferrea uti implexus vincla lacertus habet. 



Desinite oh metuisse mea jam fulmina destrae, 

 Mittere tela usquam non valet arcta manus. 



4. 

 Crux Oiristi Divìnitatìs argumenttim. 



Salve, o pulchra Arbor, nostrae monumenta salutis, 



Salve, o Cedriferi deliciae Libani, 

 Tu mihi et argento fulvo et pretiosior auro, 



Tu mihi praesidium, tu mihi dulce decus; 

 Nam memoras laceros clavis immanibus artus, 



Saucia terga fiagris, tempora secta rubis. 

 Salve clara Arbor, in te mea vita pependit, 



Vindicat et Prisci tristia damna Patris. 

 Oh age, flecte tuos, Arbor pulcherrima, ramos, 



Oh agè, lentescat patrius ille rigor. 

 Cumque tuis arcte nectenti brachia truncis 



In te dulce mihi vivere, dulce mori. 



5. 

 De SS. Iesu Christi Cor por is festo. 



Crastina cum veniet roseis aurora quadrigis 

 Et Iunii undecimum pandet ab axe diem, 



Numen triticeae clausum sub imagine frugis, 

 Martine, tuis aedibus aspicies. 



6. 

 Ad SS. Virginem invocatio. 



Virgo decus Cceli, per quam Sapientia terris 



Edita mortales induit exuvias, 

 Descende oh Ccelo Regina, et, te auspice, diva, 



Intenta in laudes insonet aula tuas. 



