19 BREVI APPUNTI DI STORIA NOVALICIENSE 166 



perdiderit . non est inde nenia petenda. Si autem parua respuerit (1) ueluti est unum 

 cocleare olei . nel fiala nini debet abbati solummodo nuntiare & ueniam potere. Si 

 autem raaius dampnum est quod fecit quia non potest sino iuditio dimitti, tunc 

 debet ante congregationem abbati ueniam potere. Deinde (2) si cognouerit maius 

 etiam damp[fol. 130 r]num deb& indicare ut in oratorio satisfaciat sicut de minoribus 

 culpis sanctus benedictus iudicauit. Idest si fratres ad . VI .'™ illa ad . Vlin ."'™ & 

 si fratres ad Villi, ille ad uesperam. Et ita satisfacere sicut ille iudicauit in XL . TTTT 

 capitulo. Dieit enim. Qui uero prò leuibus culpis excommunicantur tantum ad mensam, 

 in oratorio satisfaciant usque ad iussionem abbatis. Deinde si uiderit abbas non 

 grandem esse culpam . deb& illum indicare {voce aggiunta dal solito antico correttore) 

 ad unum officium poenitere. Si autem maior est culpa plus ueluti cognoscit culpam , 

 et intentionem peccantis . ita debet extendere nel minuere iuditium. Et hoc non est 

 mirum . quia prò una fiala nini quam uersauit . uel unum cocleare olei dixi poeni- 

 tentie subiacere . eo quod res monasterii sicut regula dicit sancta est . et nimis 

 diligenter deb& tractari. linde (3) legitur in libro IIII *° . institute patrum qualiter 

 monaclius prò tribus lenticulis poenitentie subiectus fuit. Que ebdomadario festinanti. 

 Dura ea {sic) preparat coctioni . inter manus cura aqua qua diluebantur elapsa sunt. 

 Quod si uero tam paruam fuerit dampnum unde non potest ueniam potere, deb& ei 

 iniungi cantare duos uel tres aut quatuor psalmos. Sciendum est enim quia in eo 

 quod dicit excesserit, potest etiam inteUigi obliuio alieuius rei que oblita est. Uerum 

 tamen in hoc obliuione discretio necessaria est quia non omni {sic) res equalis est. 

 Uerbi gratia. Si magna et sancta est res et in rustico loco idest non congruo oblita 

 est . tunc debet ueniam potere . non tantum quia obliuioni tradidit, sed etiam quod in 

 rustico loco eam posuit. Si (4) autem ipsa res in loco mundo hoc est in loco sibi 

 {voce aggiunta dal solito correttore antico) congruo et apto posita fuerit et obliuioni 

 tradita . non intelligo prò hoc eum ueniam debere potere . quia superius non dixi 

 eum ueniam potere prò eo quod oblitus est, sed prò eo quia eam in rustico loco 

 posuit. Quod autem dicit malori uindicte subiaceat, ita intelligi debet . idest . uerbi 

 gratia. Si debuit antea ad unum officium ueniam potere . postea petat ad duo . & 

 reliqua. Similiter si per duo penitere debuit antea . postea ad . IIII.°^' & reliqua. Si (5) 

 autem in refectorio excedit . ita agendum est si parum excedit . hoc est si cocleare 

 cadit aut cultellus aut cuppa . et faciunt sonum . si in tali loco sedet ut non possit 

 sm'gere ut petat ueniam prò aliis eo quod non potest exire, tunc debet surgere et 

 flectere ceruicem. Si autem tali loco sed& ut possit exire! tunc debet exire. Abbas 

 autem si paruus sonus factus est debet illi innuere ut non petat ueniam. Si (6) autem 

 grandis sonus factus est . tunc deb& ante abbatem potere ueniam. Ille autem qui 



(1) Il testo hildemariano ribocca di errori. Questo luogo ne fornisce una delle tante prove, 

 giacche in luogo di " respuerit „ si dovrà leggere " res fuerit ,, come reca VAnon. Novalic. 



(2) 11 tratto die principiando con q^uesta parola giunge sino a " minuere iuditium ,, manca 

 onninamente aiVAnon. Novalic. 



(3) Con questa voce si riaccostano i due testi. 



(4) Il tratto che comincia con questa voce " Si , e finisce " & reliqua ,, e che almeno in parte 

 pare necessario al senso, viene trascurato dall'^MO». Novalic. 



(5J Qui ricomincia l'uniformità tra i due testi. 



(6) Manca aWAnon. Novalic. il tratto 'Si — & reliqua ,. 



