154 GIOVANNI COLLINO 46 



multas gentes a nostris stipendijs cassavisse, ex quibus per dominum Johannem banum et co- 

 rnitela euerardum magna societas debest congregar) ; nobis fraternis affectibus suadendo melius 

 et utilius fore gentes ipsas ad stipendium retinere, quain mos bella gesturas contra totani patriarn 

 a iam factis promissionibus liberare. Quibus breviter respondemus, quod sicut alias cantati vestre 

 scripsimus, tam corniti Everardo quam domino Jobanni bano, timentes illud quod vestre littere 

 profitentur, et maxime, quod gens ista posset, sicut innuebatur, ad damna vestra converti, omnino 

 negauimus licentiam postulatam. Sed quoniam idem comes plurimum conquerebat a parte, quod 

 dicebat se nobis, si casus necessarius eveniret, inutiliter serviturum, decreuimus eum cum paucis, 

 si vos et Tuscos securare vellent, in sua libertate dimittere, ne sic videremur suis invitis servitijs 

 indigere. Tandemque promissione recepta quod durante tempore quo nobis servire debebat, 

 quod protenditeli - usque ad tertiam diem septembris, nec vos nec Tuscos offenderet, suam per- 

 sonam cum tredecim lanceis domus sue duximus a nostris stipendijs dimittendum, et quamvis 

 totam cobortem suam ducentamm lancearum vellet secum licentiam obtinere, nos tamen illud, 

 quod scribitis metuentes, noluimus hoc sibi quomodo libet consentire, et licentiam quam sibi 

 dedimus, ob aliud decrevimus indulgere. Occurrebat etiam nobis, quod licet ipsum usque ad 

 sue conducte fine in suis obbligationibus teneremus, non videbamus propterea, quod ex hoc 

 possemus congregationem istarnm gentium impedire. Addite quod longe maius incouueniens 

 sequebatur. Nani huiusmodi gentibus in nostris circumstantijs adunatis, interim fìnes sociorum 

 fuissent cum molestia damnose vexati et strata (V) eonducta comitis "antedicti promptiores ad 

 damna cunctorum infallibili ter extitissent. Hunc autem oportet, quod a vobis et uobis hoc spatio 

 medij temporis alijs partibus sua negocia procurabunt. 



Datemi Florentie, die prima augusti, iiij indictione. m. ecc. lxxxj. 



XXIII. 



9 agosto ISSI. 

 (Sign. Cavi. Miss., toc. cit., fól. 1C>0). 



Domino Bernabopj. Magnifice etc. Fostquam nobis scripsimus de cassatone factu comitis 

 Everardi cum tredecim lanceis, strenuum virum Tilimannum Alren cum lauceis septuaginta ad nostra 

 stipendia duximus refirmanduni. nec possumus aut cornitela aut alias gentes suas etiamsi vel- 

 lemus, finita vestrorum firma plusquum sibi placeat retinere. Nec nobis etiam expediret, sti- 

 pendia nostra prò coactis et invitis servitijs exhibere. ceterum sicut per alias scripsimus non 

 debent iste gentes, insta promissiones nobis factas, quas eos credimus servaturos usque ad 

 tertiam diem septembris Lombardos vel Tuscos invadere aut dictorum patriarum territoria mo- 

 lestare. Et quautum potuimus percipere presentialiter sunt in Marchiam profecture ibique 

 deliberabunt, quo debeant equitare. Siquid autem in posterum sentiemus uobis curabimus 

 reservare. 



Datum Florentie, die viiij augusti, iiij indictione. m. ecc. lxxxj. 



XXIV. 



1° dicembre 1381. 



(Sign. Cart. Miss., loc. cit., fol. 196). 



Domino Bernabovj, Galeac. Magnifice etc. Non credimus vestram magnificentiam ignorare 

 miseram civitatem Aretinam, que societati Italicorum comitis de Barbiano tota cessit in predam, 

 ex urbe regia factam esse speluncam et domicilium violeutorum, ad illius siquidem prede 

 tamaro, gens illa que Perusinis erat stipendijs obbligata cucurrit, alieque latrunculorum manus, 

 que in patrimonio serviebant, ibidem celeritate mirabili conuenerunt. Et nunc Villanucius de 

 Brunfort cum societate sua ad easdem partes, totam inquietaturus Tusciam properavit. Et 

 quoniam, sicut exploratione certa presensirnus, ipsorum intentionis est in nostrum territorium 



