160 GIOVANNI COLLINO 52 



XXXIX. 



7 ottobre 1384. 

 (Dieci di balìa. Deliberazioni e condotte, Registro (1384-85)). 



Priores ordinaverunt dominimi Robertum priorj Aldobrandinj militem et dominimi Lau- 



rentium de Fracassino legum doetorem cives honorabiles florentinos in ambasiatores ad 



partes Lombardie 



dominum Filippum dominj Alamannj de Adimaribns ambasiatorem ad partes Lombardie. 



XL. 



1° novembre 1384. 



(Sign. Cari. Miss., loc. cit, fol. 34). 



Domino Bernabovj. Magnifiee etc. Veterani non minus imitanda quam admiranda prudentia, 

 non incongrue perfectum amorem ex similitudine quadam per ignis et fiamme vocabula nota- 

 verunt. Ignis etenim irrequietus est, qui nunquam teneri valeat in occulto : nam aut hicem 

 emittit in tenebris aut sub splendore luminis ilarioris acres fumi glomeratione perturbat; ut, 

 etiam si velis, non possis cura longiore tempore subcelare. Quantum itaque caritatis ardorem 

 erga nos habeat vestra fraternitas per litteras vestras nuper a nobis acceptis manifestissime 

 declaratur. Non enim potuit illa dilectionis integritas, qua nos magnificentia vestra prosequitur 

 auditis motibus civitatis Aretij, quos nobis per nostra» litteras prò rerum magnitudine bre- 

 viter sed iuxta scribendi morem forte prolixius duximus intimandos, quin super hoc cuneta 

 pene pericula cogitaret, eaque nobis luculentissime scriberet et denium circa procurandam con- 

 cordiam, quam multis rationibus consulitis assumendam se favorabiliter operaturam offerret. Pro 

 quibus diguo gratiarum rependio persoluto, noverit vestra fraternitas negocia civitatis Aretij 

 cum fuerit ad petitionem nostrorum antiquorum hostium de Petramala, sicut videmus specialiter 

 occupata, nimis ad salutem nostri status, defensionem libertatis et conservationen nostre rei 

 publice pertinere ; vt mirari fraternitas vestra nunquam debeat, si intendimus, ne ibidem fun- 

 detnr Petramalensium dominium nobis et populo nostro suspeetum modis omnibus obviare. Usque 

 quidem protenditur nostra dilectio, quousque nos non oporteat de nostre libertatis incolumitate 

 timere, hacqne condicione, quod notum esse cupimus toti mundo, nos paribus amore iungimur 

 maioribus cum reverentia dedicamus, ut ex eis numquam nostre libertati periculum metuamus. 

 Et ob id et nostra etate et predecessoribus nostrorum temporibus ausi sumus non solum armis 

 contra magnas potentias prò defensione nostra resistere, sed etiam bello nostro expectatis pe- 

 riculis contra illos, quos timere nos oportuit insultare. Nec quando de libertate nostra tractatur 

 laboribus parcimus vel expensis, aut nostra vel subditorum nostrorum damna, quomodolibet 

 ponderamus. Scimus bella non gerì sine periculo, sine damno. Que si quis effugere vellet, nun- 

 quam in sue defensionis inceptum arma sumeret vel gentium suarum aut subsidiorum potentiam 

 congregaret: hec autem ita ledunt, quod longe pauciora secum auferant quam dimittant. Liber- 

 tatis vero damnum, personas, oper divinaque et humana de subiugatorum arripit potestate, que 

 considerantes timore maioris periculi minoribus nos summittere non curamus, denique damna 

 que nostre gentes subditis inferunt, restauravimus. Et si forsitan, sicut scribitis, prò factis 

 istorum de Petramala serenissimus princeps dominus rex francorum vel sui patrui turbarentur, 

 quos iuxta nostrorum maiorum consuetudines atque mores nostre devotionis affectibus vene- 

 ramur, quique semper fuerunt nostre libertatis precipui defensores, que forsitan hostes facere 

 conabuntur aut propulsabimus, aut alias non minus quam abstulerint vi dimittent, non despe- 

 ramus in temporum humanitate benevolentiam cum gratin reperire. Si moleste ferret, inclitus 

 rex Carolus capturam Aretij, quod non credimus, ob benignitatem curabimus revocare; et certi 

 sumus rem istam sanctissimo in Christo patrj et domino nostro domino Vrbano divina provi- 

 dentia pape sexto multipliciter placituram. Nec putet vestra fraternitas nos dominum de Con- 



