174 GIOVANNI COLLINO 66 



sirnus reportari, que nisi fuissent, ut erant aperte, clansas et imperscrutatas, sicut nunc apertas 

 dirigimus, misissemus. 



Datum Florentie, die xxvij februarij. viiij indictione. m. ecc. lxxxv. 



Ceterum placeat honorem nostri communis, sicut de vobis spem serimus, et, sicut scimus 

 fore propositi magnifici fratris nostri domini comitis Virtutum, omni cum favore dirigere et 

 ipsum, sicut expedire videritis, conservare. Mittimus bunc nuntium, quoniam ille, qui per co- 

 mitem mittebatur, taliter nos venit, quod mox abierit nunquam, prò quo videre possumus, 

 rediturus. Datum ut supra. 



XCI. 



2 marzo 1386. 

 (Cons. e prat., Beg. cit.). 



Dinogius Stefanj: ... mittatur vnus orator secretus ad comitem Virtutum ad sciendum de 

 sua intentione super facta filij regis ; decem balie super ambaxiata et litteris comitis Virtutum 

 provideant, sicut eis placuerit. 



Bardus de Mancinis: mittatur orator ad comitem Virtutum ad sciendum suam intentionem, 

 et, quod si placet dominis, ipse respondeat ad litteram. 



XCII. 



10 marzo 1386. 



(Sign. Cari. Miss., Beg. cit., fol. 162). 



Corniti Virtutum. Licet, sicut novit excellentia vestra, tam litteris quam etiam viva voce 

 per nos veridice pluries informata, ille deceptor insignis Antonius comes de Monteferetro com- 

 munis nostri (?) oratorem, imo nos in omni persona, rupta fide scripturarum et promissionum, 

 deceperit, eluserit et obiecerit contumelijs, licet in legati nostri manibus nobilem militem do- 

 minvim Pranciscum de Gabriellibus concitatis in eum inimicis et concivibns suis ad renun- 

 tiandum securitatibus concessis, fraudulenter et inique coe'gerit et demum possessione spolia- 

 verit Canthianj, nos tamen ob vestrarum litterarum reverentiam ac vestrum et oratorum 

 vestrorum honorem, hucusque distulimus, ne sibi bellum, sicut noster honor exigit, inferremus. 

 Et quamvis de more nostro certos egregios cives, qui providerent, ne quid dedecoris vel de- 

 trimenti nostra respublica pateretur, duxerimus deputandos et manifestissime videremus, ipsum 

 comitem rem per verba ducere, quo posset sue defensionj morosius providere, nichilominus 

 tamen salubribus oratorum vestrorum tractatibus inherentes, nullam prorsus suscitavimus no- 

 vitatem, expectantes, si forsan aliquod de suis fraudulentis moribus ob excellentie vestre reve- 

 rentiam immutaret. Cum ecce malis pessima cumulando, nunc etiam vestros oratores elusit, et 

 cum reddere Canthianum in eiusdem domini Francisci manibus promisisset, totum hoc facere 

 contra ea, que libere consenserat, recusavit, vt non solum nos ob unum castrum, quod etiam 

 totum non obtinet, spreverat, sed etiam magnitudini vestre, quod et ipsimet oratores fassi 

 sunt, datam fidem infringere non curaret; in quo, licet vobis et nobis equaliter doleamus, con- 

 tentamus tamen nos per experientiam, quanta sit eius fides quantoque versutia didicisse. Nos 

 autem, postquam induratum est cor eius, in suum, tamen, ut speramus, exicium et postquam id, 

 quod sine marte et sanguine per vestras nianus transigere malebamus, quam bellum sequi, ut 

 quam in talem hominem nostram potentiam experirj pacifico non possumus obtinere, quod ul- 

 timum est, deo duce, qui nichil iniquitatis impunitum reliquit, ultricia quantum ad nos attinet, 

 sed pestifera quanta ad ipsius arma movebimus, sed in vestrum et nostrum honorem huius 

 bestie fraudulentissime nequitiam contundemus. Gratias tamen agimus caritati vestre, que sicut 

 semper tam ore quam litteris protulistis, tanta cum affectione nostrum procuravit honorem, et 

 simul oratorum vestrorum diligentiam commendamus; qui, nisi cum ilio proditionum fonte ne- 



