DE PLAVTt POETAE NOMINIBVS l5l 



Gravissimiim sane argumentum ex allatis locis eruitur adversus 

 Ritschelianam sententiam. Siquidem pianissime disertissimeque tum Varrò, 

 tum Festus memorant Marcum Accium Plautum poètam. Sed 

 difflcultati occurrens Ritschelius , scribit, primum Varronis locum cor- 

 ruptum, ita esse emendandum, ut legamus : Dissimilia Plautus et Plautius, 

 et commune huius Plauti : ut et Marci. Quae Ritschelii emendatio eo 

 spectat , ut legentibus suadeat , Varroneni hoc significare voluisse : vide- 

 licet nomina Plautus et Plautius communem habere casum genitivum 

 Plauti, haud aliter ac nomina Marcus et Marcius communem habere 

 casum genitivum Marci. In altero autem loco Varroniano ait Ritschelius, 

 litteram M ita coniungendam esse cum insequenti vocabulo Accius, ut 

 legatur Maccius. Item ad Festum quod attinet, contendit, hunc locum 

 vai a Paulo Diacono, qui Festum in epitomen redegit, vel ab aliis fuisse 

 adulteratum ; atque in vetustioribus Festi codicibus legi tantummodo 

 . . . US poèta, non Accius poèta. Unde iam patet, ipsum poètae nomen 

 desiderari, et propius fortasse ad vei'itatem accessurum, qui interpretetur 

 [comtcJM* poèta. Ceterum probabile non est, pergit scribere Ritschelius, 

 Festum appellasse Sarsinatem nostrum tantummodo Accium, quin addito 

 praenomine , ipsum distingueret a celebri Lucio Accio poèta ; ergo, con- 

 cludit, scribendum fuerat certe M. Accius. Qua posita lectione, non 

 conficitur, hanc litteram M habendam esse tamquam praenomen, ibique 

 legendum Marcus Accius potiusquam Maccius. 



Postquam Ritschelius difficultatem dissolvere conatus est ex Varronis 

 et Festi locis profectam, venit ad quandam Frontonis epistolam (i) , 

 ubi haec perspicue leguntur : Mire hoc genus verborum Accius 

 Plautus . . . Hic autem doctor Bonnensis nihil piane adversus sen- 

 tentiam suam erui posse arbitratur ex hac Frontonis epistola , quam 

 Angelus Maius primum evulgavit ex palimpsesto bibliothecae Ambrosianae. 

 Fieri enim potuit, ait Ritschelius, ut negligentia librarii duplicata non 

 fuerit littera M, hoc est praetermissa fuerit haec littera, quae erat con- 

 iungenda cum insequenti nomine Accius, ita ut legeretur Maccius. 

 Fortasse etiam Angelus Maius, non bene perpenso Frontonis loco, et 

 vulgatae opinioni indulgens, scripsit Accius prò eo quod est Maccius. 



Ad eundem piane modum pugnat RitscheHus adversus triplex , idemque 

 firmissimum argumentum petitum ex C. Plinio Secundo, qui in elenchis 



(1) Vide Palimpsest. Ambros. bibliothecae pag. 351. — De orai. Ili, pag. 180. Romae, 184(ì. 



