iSa THOMAE VALLAVRII 



librorum xiv, xv et xix Historiae Naturalis (8), Sarsinatem poétam con-' 

 ceptissimis verbis appellai M. Accium Plautum. Extrito enim 

 puncto, quo littera M discriminatur a voce Accius, ecce tibi, ait noster, 

 germanum Plauti nomen existit Maccius. Quam quidem sententiam studet 

 conflrmare aaimadvertens, Pliniuin in elenchis, quos supra memoravimus, 

 perraro praenomen, nomen et cognomen singulorum scriptorum con- 

 iunxisse. 



Haec perfunctorie admodum Ritschelius de Frontoniana epistola et 

 de elenchis Plinianis. Ncque vero magnopere laborat de prologo Asi- 

 na r i a e , ubi legimus : 



Nunc quod me dixi velie vobis dicere, 

 Dicam : huice nomen graece Onagost fabulae , 

 Demophilus scripsit : Marcus vortit barbare : 

 Asinariam vult esse : si per vos licet. 



aut de prologo Mercatoris, ubi exstat hic versus : 

 Eadem latine Mercator Marci Accn. 



Namque ad Asinariae versum quod spectat, ait a vulgata leclione 

 recedere codices praestantissimos , in quibus legitur M a e r u s , vel 

 M . Accius, vel demum M a e e u s ; ibique legendum omnino : 



Demophilus scripsit, Macciu' vortit barbare. 



In versu autem Mercatoris, manibus pedibusque obnixus ut senten- 

 tiam suam tueatur, contendit Ritschelius, vocem Accii abhorrere a 

 grammatica Plautinae aetatis , quae non reciperet casum patrium , desi- 

 nentem in duplex iota; animadvertit, in omnibus codicibus legi vel 

 Mactici , vel Mattici, vel demum Martici ; Bothium ipsum , 

 offensum exitu ilio genitivi casus in i i , reposuisse Marci Attici (9); 

 postremo hanc unam lectionem idoneam videri : 



Eadem latine Mercator Macci Ti ti. 



(8) C. Plinii Secundi Hist. Nat. Aug. Tanrinorum, la Dccc xxix. tom. I, pag. 74, 11, 90. 



(9) Io parisìna Plauti edilione Guìllelmi Le Ronge, quam saprà memoravi , legitur tantammodo : 

 Eadem latine Mercator Marci. 



