l56 THOMAE VALLAVRH 



Severo Long ulano (i) designandis, triplicis nominis gratiam facias, 

 in M. Accio Plauto non facias ? Nempe oportet contrariis, iisdemque 

 certissimis indiciis nitatur qui pervicaci animo Plinianae huic leclioni 

 repugnet, quam incorruptam testantur, praeter celerà argumenta, ipsi 

 prologi Plautini Asinariae et Mercatoris. 



Hic vero, te, Ritscheli, rogo, vir doctissime, ut ne graveris per- 

 cunctanti mihi ex tui animi sententia respondere. Tute fateris , apud 

 praestantissimos codices nianu scriptos in Plautinae Asinariae versu, 

 de quo supra dictum est, legi vel Macrus , vel M. Accius, vel Maccus. 

 Die igitui', sodes , nonne variae huiusmodr codicum lectiones , etiam 

 spedata litterarum similitudine, propius et verius ad vulgatam (Marcus) 

 accedunt, quam illa tua emenda tio (Macciu'), qua ingeniose quidem 

 et acute difficultatem dissolvere studuisti ? At minus feliciter, pace tua 

 dixerim, rem expedivisti in prologo Mercatoris, ubi versum carpis, 

 quod recedat a grammatica ratione Plautini aevi , quae exitum repu- 

 diaret genitivi casus singularis in Li ; idcoque tamquam vitiatam expungis 

 voceni Accii. Patere, sis, Ritscheli, me tuis armis adversus te pu- 

 gnare ; illa videlicet usurpando, quae ipse passim tangis in Parergis (2), 

 quaeque nuperrime confirmavi t Diatzkus (3) in disputatione sua de pro- 

 logis Plautinis et Terentianis. Nimirum romanas comoedias, quae semel 

 in theatro actae stetissent, plausuque fuissent a speclatoribus exceptae, 

 histrionum greges praesenti pecunia a poèta mercabantur, easque prò 

 arbitratu suo immutabanl ut spectantium ingenio et voluptati obseque- 

 rentur (4)- Quas quidem comoedorum adulterationes atque interpolationes 

 apertissime testantur Plautinaruin fabularum prologi , ubi de rebus in- 

 terdum sermo est, quae longe post Plauti obitum evenerunt (5). lìcquis 

 vero tibi assentiatur, contendenti, hunc Mercatoris prologum a 

 Sarsinatis nostri aetate,vel longo intervallo distantem, genitivum illuni 

 Accii recipere non potuisse? Ecquis certam huiusce interpolationis 



(1) Op. cit. tom. I, pag. 147. 



(2) Dissert. Ili, VII, Vili, IX. 



(3) De Prologis Plaulinis et Terenlianis. Bonn., 1864. — Cf. Osann., Analecla critica, pag. 150, 

 442, 444. 



(4) Huc nimirum speclant Horalii versus 174 et scq. in epistola prima libri secundi, in quibns 

 poctas carpii, quod lucri tantum elmercedis causa comoedias suas scriberenl : Gestii enim (poeta) 

 nurnmum in toculos dismitlere - Post hoc securus, cadal an recto stet fabula talo. 



^5) Sii esemplo prologus Ca s ina e , quem palei a Plauti ingenio non esse profectuni. 



