﻿— 
  443 
  — 
  

  

  triticum, 
  quod 
  nos 
  in 
  apparatu 
  exercitus 
  ex 
  Concordiense, 
  Aquileiense 
  

   et 
  Forojuliense 
  civitatibiis 
  collig-ere 
  feceramus, 
  praesenti 
  autoritate 
  re- 
  

   mittimus 
  : 
  carnes 
  tantum 
  , 
  sicut 
  brevis 
  vobis 
  datus 
  continet, 
  exinde 
  pro- 
  

   videntes. 
  Huic 
  enim 
  cum 
  necesse 
  fuerit, 
  sufficientem 
  tritici 
  speciem 
  

   destinamus. 
  Et 
  quoniam 
  in 
  Istria 
  viniim 
  abunde 
  natum 
  esse 
  comperi- 
  

   mus, 
  exinde, 
  quantum 
  de 
  supradictis 
  civitatibus 
  speratum 
  est, 
  postulate. 
  

  

  ... 
  ; 
  ,...*■ 
  

  

  On 
  payera 
  exactement 
  les 
  Istriens 
  , 
  et 
  les 
  Vénètes 
  n'auront 
  rien 
  à 
  don- 
  

   ner 
  pour 
  cette 
  grâce 
  qui 
  leur 
  est 
  faite. 
  

  

  (Cassiodori 
  Variarum 
  lib. 
  XII, 
  ep. 
  xxvi. 
  Ed. 
  citée, 
  t. 
  I, 
  p. 
  200-20)). 
  

  

  m. 
  

  

  Voici 
  le 
  chapitre 
  de 
  Damien 
  , 
  dans 
  son 
  opuscule 
  intitulé 
  Insti- 
  

   tutio 
  Monialis, 
  et 
  qui 
  porte 
  le 
  numéro 
  L. 
  

  

  DK 
  VENETI 
  DUCIS 
  UXORE, 
  QU/F 
  PRIUS 
  NIMIUM 
  DELICATA 
  , 
  DEMUM 
  

   TOTO 
  CORPORE 
  COMPCTRUIT. 
  

  

  Veracis 
  itaque 
  et 
  honesti 
  viri 
  didici 
  reiatione 
  quod 
  narro 
  : 
  Dux 
  

   Venetiarum 
  Constantinopolitanae 
  urbis 
  civem 
  habebat 
  uxorem, 
  quae 
  ni- 
  

   mirum 
  tam 
  tenere, 
  tam 
  délicate 
  vivebat, 
  et 
  non 
  modo 
  superstitiosa 
  sed 
  

   artificiosa, 
  utita 
  loquar, 
  sese 
  jucunditate 
  mulcebat, 
  ut 
  etiam 
  communibus 
  

   se 
  aquis 
  dedignaretur 
  abluere; 
  sed 
  ejus 
  servi 
  rorem 
  cœli 
  satagebant 
  

   undecumque 
  coUigere; 
  ex 
  quo 
  sibi 
  laboriosum 
  satis 
  balneum 
  procura- 
  

   rent. 
  Cibos 
  quoque 
  suos 
  manibus 
  non 
  tangebat, 
  sed 
  ab 
  eunuchis 
  ejus 
  

   alimenta 
  quaeque 
  minutius 
  concidebantur 
  in 
  frusta 
  : 
  quae 
  mox 
  illa 
  qui- 
  

   busdam 
  fuscinulis 
  aureis 
  atque 
  bidentibus 
  ori 
  suo 
  , 
  liguriens 
  , 
  adhibebat. 
  

   Ejus 
  porro 
  cubiculum 
  tôt 
  thymiamatum 
  , 
  aromatumque 
  generibus 
  redo- 
  

   lebat, 
  ut 
  et 
  nobis 
  narrare 
  tantum 
  dedecus 
  fœteat, 
  et 
  auditor 
  forle 
  non 
  

   credat. 
  Sed 
  omnipotenti 
  Deo 
  quantum 
  hujus 
  feminae 
  fuerit 
  exosa 
  super- 
  

   bia, 
  manifesta 
  docuit 
  ulciscendo 
  censura. 
  Vibrato 
  quippe 
  super 
  eam 
  

   divini 
  mucrone 
  judicii, 
  corpus 
  ejus 
  omne 
  computruit, 
  ita 
  ut 
  membra 
  

   corporis 
  undique 
  cuncta 
  marcescerent, 
  totumque 
  cubidulum 
  intolerabili 
  

   prorsus 
  fœtore 
  comptèrent 
  : 
  nec 
  quispiam 
  tantam 
  perferre 
  narium 
  inju- 
  

   riam 
  potuit, 
  non 
  cosmeta 
  , 
  non 
  servulus, 
  vix 
  una 
  dumtaxat 
  ancilla, 
  non 
  

   sine 
  speciei 
  redolentis 
  auxilio, 
  in 
  ejus 
  obsequii 
  sedulitate 
  permansit. 
  

   Eadem 
  tamen 
  raptim 
  accedebat 
  ; 
  et 
  protinus 
  fugiens 
  abscedebat. 
  Diutius 
  

   hoc 
  i^itur 
  languore 
  decocta, 
  et 
  miserabiliter 
  cruciata, 
  amicis 
  quoque 
  

   laetantibus, 
  diem 
  clausit 
  extremum. 
  

  

  (Petrus 
  Damianus, 
  Inst. 
  Monialis 
  , 
  c. 
  xi. 
  Dans 
  le 
  recueil 
  des 
  œuvres 
  

   complètes, 
  t. 
  III, 
  p. 
  3/io.) 
  

  

  AJISS. 
  SCIENT. 
  IV. 
  3o 
  

  

  