COMPOSITAE. ASTEROIDEAE. ASTERINEAE. CHRYSOCOMEAE. PSIADIEAE. 381 
quoad formam et viscositalem foliorum, mirum in modum habitum Dodonaeae viscosae, Linn. 
prae se ferunt, etiamsi consistentia et nervalio eorum salis superque alia est. — Speciminum 
circiter semipedalium rami annotini arcuati, adscendentes, lignosi, cortice fusco vel olivaceo 
tecti, teretes, striati et cicatricibus foliorum lapsorum remotiusculis tecti, spatio circiter 4- polli- 
cari omnino denudati, crassitie pennae corvinae; hornotini breves, | —2-pollicares, graciles, 
annotinis duplo fere tenuiores, subangulati, striati, glutinosi, tum steriles, tum capituligeri, 
Ps. ramis gracilibus apice parce puberulis, foliis anguste lanceolatis basi in petiolum brevem attenuatis apice 
acutis medio leviter remote et adpresse serratis 3 — 5-nerviis, venis obsoletis remotis, cyma laterali convexa poly- 
cephala foliis ramorum novellorum subaequali vel superata, capitulis campanulatis 35 — 50 - floris longe pedicellatis, 
involucri squamis 4-serialibus omnibus (etiam extimis) margine scariosis, ligula florum foemineorum tubo suo aequali 
vel sublongiore lineari, achaeniis dense setulosis 5-costatis cinereis, pappo rigidiusculo pallide rufescente. 
Folia coriacea, et, ut in sicco videtur, utrinque obscure viridia, (nervis lateralibus, medio multo tenuioribus 
sed utrinque manifestis); inferiora interdum 5-nervia, 3 —4- pollicaria, medio 8 — 10 lineas lata, basi cuneata in- 
tegerrima, medio serraturis levissimis et adpressis 3 —6 utrinque instructa; summa multo minora, integerrima; 
petiolo 3 —6-lineari, anguste alato, basi vix dilatato. Cyma composita, subcorymbiformis, et in specimine unico, 
quod suppetit, lateralis, i.e. ramis novellis longe superata; radiis subangulatis, folio lineari, semipollicari suffultis, 
. caeterum nudis. Capitula 2 lineas circiter alta apiceque aequilata, longe pedicellata, (pedicello saepe 6 — 8 - lineari, 
nudo vel squama una alterave munito,) multiflora, i. e. floribus foemineis 25 — 30, sterilibus 15 —20 onusta. In- 
volucri disco florum paullo brevioris squamae pulchre variegatae, i.e. omnes margine scarioso argenteo ornatae, 
. caeterum ut in genere. Flores concolores, lutei. Ligula reflexa, saepe revoluta, anguste linearis, raro integra, ple- 
rumque inaequaliter 2— 3-dentata. Achaenia immatura $ lin. longa, pappo lineam longo, corolla utriusque floris 
trientem breviore superata. 
Hujus speciei occurrit varietas: 
) Boivini, Steetz. — Tota gracilior, foliis semper 5-nerviis brevioribus saepe plicatis, cyma terminali, 
capitulis minoribus 24— 28-floris, pedicellis multo tenuioribus brevioribusque. (An haec Elphegea lanceolata, 
Cassini? cf. Dict. sc. nat. Tom. 14. p. 363.) 
In insula Borbonia leg. cl. Boivin. (Herb. ejus no. 1132! V. sp. 1 unicum siccum authent. in herb. reg: Berolin!) 
Folia 11 —2- pollicaria, medio 4— 6 lineas lata, praeter nervum medium utrinque semper nervis 2 longi- 
mes exteriore margini proximo et cum eo parallelo perducta. Cymae, (quarum 5 in nostro specimine 
ramoso suppetunt,) omnes terminales, foliis aequales. Capitula eorumque organa minora. Flores pauciores in 
quovis capitulo, scilicet foeminei 15 — 16, steriles 9 — 12. Pedicelli plerumque 2, rarius 4 lineas longi, filiformes, 
tenuissimi. Achaenia nonnisi immatura suppetunt. An species propria? 
Wenn ich eine grössere Reihe von Exemplaren zur Vergleichung vor mir gehabt, und keinen Übergang 
von der einen Form zur anderen gefunden hätte, so würde ich die var. Boivini sicher als neue Art beschrieben 
` haben, besonders wegen des terminalen Blüthenstandes und der constant geringeren Anzahl von Blüthen in dem 
Capitulum. Die Zukunft möge darüber entscheiden! Das Citat von Cassini scheint hierher zu gehören und nicht 
zu Ps. linearifolia, de Cand., wohin de Candolle es zieht; denn Cassini sagt von den Blättern: „tantöt tres- 
entier sur les bords, tantôt pourvu de quelques dents ou crénelures plus ou moins rares, et plus ou 
moins saillantes." Nach de Candolle hat aber P. linearifolia nur ganzrandige Blätter. 
6) Ps. grandidentata, Steetz. — Synon.: Elphegea dentata, Cass., Dict. sc. nat. Tom. 14. p. 363. Conyza grandi- 
dentata, herb. Mus. Paris! (V. sp. siccum, in insula Borbonia lectum, ex herb. Mus. Paris. miss., in herb. reg. Berol!) 
Ps. ramis gracilibus apice parce puberulis, foliis late lanceolatis basi in petiolum brevem attenuatis in- 
tegerrimis jam infra medium usque ad apicem acuminatum grosse argute et adpresse serratis 3—5-nerviis, venis remotis, 
cyma laterali subfastigiata polycephala folia ramorum novellorum aequante, capitulis campanulatis 35—40-floris longe 
pedicellatis, involueri squamis 4-serialibus omnibus margine scariosis, ligula florum foemineorum tubo suo paullo 
longiore anguste lineari, achaeniis dense setulosis 5-costatis cinereis, pappo rigidiusculo pallide rufescente. 
Folia vix coriacea, multo minus crassa quam in Ps. dentata, de Cand., fere membranacea, utrinque lacte 
49* 
