COMPOSITAE. BACCHARIDEAE. CONYZEAE. SPHAERANTHEAE. SPHAERANTHUS. 413 
haben, so lange immer zweifelhaft, bis diese Lücke ausgefüllt ist, d.h. bis in dem Hauptcharacter 
einer jeden Tribus auch die männliche Blüthe ihre besondere Berücksichtigung gefunden hat. 
Bis jetzt kann man alle diese Gattungen als heimathlose bezeichnen, denn es ist und bleibt 
bei dem bisher geltenden Systeme immer unklar, in welcher Tribus dieselben ihre natürliche 
Stellung haben. Lessing und de Candolle haben sie in verschiedene Tribus, meistens in 
die der Asteroideae und Senecionideae verwiesen, aber die Principien, welche sie ohne allen 
Zweifel dabei geleitet haben, hat, so viel ich weils, weder der eine noch der andere Schrift- 
est!) — (V. sp. sicca spont. a cll. Wight et Wallich in India orientali lecta, herb. cl. Wallich comp. 289. c. 
etg. cat. no. 2179 et 3179. (hic certissime lapsus calami latet!), sp. in insula Timor lectum, nom. Sph. indici, Linn. ex 
herb. Mus. Paris. communicat. (herb. cel. Kunth), in insula Luzonia a cl. Chamisso lectum, in insula Java 
a cl. Hoffmannsegg lectum, et sp. in horto Berolin. cultum in herb. reg. Berolin! denique sp. sicca spont. ab 
amico Werner prope Samarang in insula Java lecta, in herb. meo!) 
Sph. glaber vel apice parce puberulus, foliis ovatis vel obovatis interdum ellipticis basi attenuatis utplurimum 
obtusinsculis minute et callose dentatis, alis eaulis remote denticulatis vel subintegerrimis, glomerulis parvis semper 
globosis, pedunculis brevibus 3— 6 lineas rarius pollicem longis apteris vel basi anguste alatis, paleis receptaculi 
communis herbaceis lineari-lanceolatis rigide acuminatis, involucri squamis circiter 6 —8 subaequalibus obovatis 
obtusissimis totis fere scariosis apice erosis sed non ciliatis palea receptaculi communis duplo latioribus, floribus 
masculis 2—4, foemineis 12— 30 in quovis capitulo, eorumque tubo albo spongioso crasso aequali abrupte in 
limbum tenuissimum marcescentem discolorem transeunte, achaeniis omnibus cum flore articulatis glabriuseulis vel 
parce puberulis callo basilari magno albo auctis. 
Species, ut videtur, valde ludibunda, differt vero ab omnibus, excepta subsequente, prima facie: pedunculis 
brevibus, apteris vel anguste alatis, capitulis multifloris et forma peculiari florum foemineorum. — Caulis saepis- 
sime ramosus; ramis interdum divaricatis, (ut in specie sequente) saepissime erectis; alae secus caulem decurrentes 
saepissime angustae, rarius latiores in superiore parte caulis. Folia inferiora 1 — sesquipollicaria, rarius longitudinem 
2-pollicarem excedentia, 3—8 lineas, raro pollicem lata, basi semper valde angustata, apice plerumque obtusiuscula, 
rarius acufa, dentata; superiora gradatim minora; dentes marginis foliorum saepe levissimi, remoti, obtusiusculi, 
raro arguti, adpressi, approximati (in specimine a cl. Chamisso in insula Luzonia lecto). Pedunculos semper breves, 
apteros, vel angustissime alatos observavi, in unico specimine, in insula Timor lecto, pedunculus infimus pollicaris, 
late alatus est, reliqui omnes ejusdem speciminis solito more semipollicares et angustissime alati sunt. Glomeruli 
glabriusculi et semper globosi sunt, ut etiam cl. de Candolle Le commonet, parvi, scilicet diametro 3—4-lineari. 
Receptaculum commune etiam in hae specie, etiamsi omnium minimum est, revera cavum videtur, scilicet sub anthesi. 
Capitula semper multiflora, sed numerus florum valde variabilis. Vidi interdum flores masculos 2, foemineos 12 in 
uno, masculos 3, foemineos 18—20 in altero, imo masculos 4, foemineos 25—30 in tertio capitulo unius ejusdemque 
glomeruli. Involucri squamae ante anthesin supra flores connivent eosque occultant, dum paleue receptaculi com- 
munis erectae capitula paullisper supereminent. Corolla florum masculorum brevis, cum achaenio trientem lineae 
vix longo, lineam non excedens, a basi ad apicem aequilata; tubo crasso, lato, demum spongioso, albo, truncato 
et abrupte in limbum discolorem, purpureum, textura multo tenuiorem, profunde 5-dentatum abeunte; dentibus 
erectis, deltoideis, obtusiusculis, marginatis; achaenia sterilia, brunnea, cylinlracea, basi paullo attenuata et callo 
basilari albo, spongioso, conico aucta, hine inde pilis sparsis obsita, caeterum glabriuscula. Stylus basi in bulbum 
conicum, album desinens. Filamenta et antherae cum polline ut in genere. Corolla florum foemineorum infra lim- 
bum demum omnino eadem quam in floribus masculis; tubo scilicet albo, crasso, spongioso, saepe quadrangulo, sed 
apice truncato, constricto, abrupte in limbum tenuissimum, 3-dentatum, quasi auriculaeformem, purpureum desinente. 
Stylus basi aeque bulbosus, apice breviter bifidus. Achaenia fertilia, caeterum ut in floribus masculis. 
5) Sph. ovalis, Steetz. — Synon.: Sphaeranthus africanus, Linn.? Wallich! comp. 289. d. cat. no. 3179. (V. sp. siccum 
authent. a cl. Wallich distributum, prope Tavoy in Ind. orient. lectum, in herb. cel. Kunth, jam herb. reg. Berolin!) 
Sph. glaberrimus vel apice pubescens, caule ramosissimo, ramis late alatis divaricatis, foliis ovatis acutis 
basi attenuatis et cum alis decurrentibus obsolete dentatis vel integerrimis, glomerulis ovalibus, pedunculis late 
