454 BOTANIK. AGGREGATAE. 
f?) var. serratifolia, Steetz: laxius hirta, caule ramoso, ramis multo latius alatis, foliis lanceo- 
latis latioribus plerisque argute serrato-dentatis, panicula ampla sed laxiore, capitulis 
plerumque longius pedicellatis. 
Standort: Mossambique, an feuchten Orten, Rios de Sena. 
Forma vulgaris sic se habet: Radix (in uno specimine solummodo suppetit) perennis 
sive saltem biennis, lignosa, dura, versus collum in tumorem napiformem subito incrassata, 
infra filiformis, flexuosa, recte descendens, supra fibrillis filiformibus, lignescentibus, elongatis, 
divaricatis aucta. Caulis rectus, fere strictus, lignosus, teres, apterus, basi crassitie pennae 
exserlus; ramis stigmaticis planiusculis, obtusiusculis, conniventibus, margine omnino laevibus. Achaenia 
matura fertilia, obpyramidata, 4-rarius 5-angula, angulis costata, faciebus plana et glandulis guttaeformibus, 
lucidis obsita, callo basilari magno, albido, minute perforato aucta, calva, sed corolla foeminea persistente coronata. 
Herbae vel suffrutices in America tum centrali, tum australi crescentes; caule inferne lignoso vel 
herbaceo, ramoso; ramis 4- alatis; alis integris; foliis alternis, penninerviis , basi attenuatis, longe lateque de- 
currentibus, ellipticis vel obovatis, serratis, leviter denticulatis vel subintegerrimis, glabris sive pubescentibus; ca- 
pitulis hemisphaericis, parvis, pisi magnitudine, in apice ramorum 3—8, inaequaliter pedunculatis, corymbosis, 
et in paniculam abbreviatam, vel corymbum compositum, fastigiatum disposilis; pedunculis axillaribus, 
plerumque bractea suffultis; pedicellis saepe ebracteatis. 
Genus nostrum, quod cel. Lessing sane invita Minerva Epaltidis, Cass. generi submersit, ab hoc egregie 
differt: Involucro expanso, plano, (nec campanulato,) floribus foemineis brevissimis, crassis, persistentibus, (nec elon- 
gatis, tenuissimis, caducis) achaeniis fertilibus obpyramidatis, 4- angulis, (nec oblongis, sulcato-striatis,) stylo florum 
foemineorum brevissimo, filamentis brevissimis et antheris manifeste caudatis (nec sagittatis). Ab Eihuliae, Cass. 
genere, cui cel. Link suam speciem subjunxit, praeter multa alia signa, primo intuitu dignoscitur: capitulis heterogamis 
(nec homogamis). 
Altera parte Pachythelia nostra multo propius accedit ad Sphaeromorphaeae, de Cand., Myriogynes, Less., 
et Dichrocephalae, de Cand. genera, quippe quae omnium trium, praesertim Dichrocephalae, de Cand. et Myriogynes, 
Less. habitum. mirum in modum affectat. Attamen bene distincta est. Differt enim a Sphaeromorphaea, de Cand. 
primo intuitu: achaeniis florum foemineorum obpyramidatis, 4-angulis, (nec cylindricis striatis); a Myriogyne, Less., 
cui involucrum expansum, planum, biseriale et achaenia obpyramidata, 4-angula similia sunt, egregie differt: 
floribus centralibus masculis eorumque achaeniis abortivis, slerilibus, (nec floribus hermaphroditis, achaeniis in 
utroque flore conformibus, fertilibus,) nee non stylo et forma corollae utriusque floris omnino diversa; a Dichro- 
cephalo, de Cand., quae jam prima facie abhorret: achaeniis obovatis, plano-compressis, in floribus hermaphroditis 
pappo 2—4-seloso coronatis, in foemineis calvis et receptaculo conico, denique distinguitur: iisdem characteribus 
modo memoratis et receptaculo convexo. 
Nomen composui e vocibus: mayòç, crassus, et Alen, i.q. yvrj, foemina, significans corollam foemineam 
demum inerassatam, tumidam, spongiosam et ventricoso - inflatam. 
Obs. 1. Corolla foeminea in hoc genere novo maxime singularis est. Initio antheseos sat gracilem, 
aequalem et utrinque aequilatam video, latitudine verticis achaenii, quocum arcte connata est. Mox vero contextus 
cellulosus ejus intumeseit et spongiosus fit, quo facto formam subglobosam, inflatam, urceolatam quasi capit. In 
hoc stadio corolla achaenio multo latior, summo apice vero subito angustata, itaque immutata est. Praeterea sub- 
stantia corollae non solum basi cum vertice achaenii concreta est, sed etiam in ipsum achaenium secus angulos 
ad callum basilarem usque decurrit, quam ob causam achaenium 4-costatum evadit. Maceratione costae hae, sine 
ulla laesione achaenii, facillime ab hoc secernuntur, minime vero ab ipsa corolla, quippe cujus pars inseparabilis sunt. 
Obs. 2. Antherae, ut in Plucheue, Cass. genere manifeste et longiuscule caudatae sunt, caudis ad fila- 
mentorum articulationem usque, longe infra antherarum basin et ultra descendentibus. 
Hujus generis duae solummodo species mihi notae sunt: 
1) P. mexicana, Steetz. — Synon.: Epaltes mexicana, Lessing! Linnaea et Synops. ll. cc. de Cand. prodr. 1. c. 
p.462. oo, DI (V. sp. authent. siccum, unicum, a cl. Schiede prope Vera-Cruz in Mexico, mense Julii lectum, 
