COMPOSITAE. TARCHONANTHEAE. PLUCHEINEAE. EPALTES. 457 
et ultra; rami ejus plerumque patentes, interdum subdivaricati; ramuli ultimi capitula termi- 
nalia ramorum semper supereminent, eorumque capitula seriore tempore evolvuntur, quam 
haec, quare ultimae ramificationes inflorescenliae paniculaeformis, sensu stricto cymae more ex- 
plicantur. Capitula 3—6 glomerato-capitata, sive, si mavis, in corymbulum simplicissimum, 
cymaeformem vel umbelliformem aggregata, brevissime at inaequaliter pedicellata, (pedicellis 
terliam partem. lineae — 2 lineas longis, interdum omnino fere nullis, dense hirtis, plerumque 
nudis, vel bracteola angustissima, herbacea munitis, sub anthesi 24 lineas circiter alta, sesqui- 
lineam lata, multiflora, heterogama, foribus centralibus masculis subdefinitis, circiter 20 — 25, 
. 
scheidet. Um aber jeden Zweifel über meine Behauptung zu heben, kann ich noch hinzufügen, dass ich in meinem 
Herbarium Original- Exemplare, welche Dr. Schmid im Neilgherry - Gebirge selbst gesammelt hat, besitze, welche 
vollkommen mit Exemplaren übereinstimmen, die bei Canton in' China gesammelt und von mir verglichen sind. 
Die Exemplare dagegen, welche Baron von Hügel und Ludwig Preiss am Swan-River und King George's Sound 
gefunden haben, und welche von Bentham in der Enumerat. plant. Hügel. (1837.) p. 60 und von mir in 
Lehmann Plant. Preiss, Vol. 1. p. 435. (Herb. Preiss. no. 122.) unter dem Namen Myriogyne minuta, Less. be- 
hrieben sind, gehö icht zu dieser Art, sondern sind: Myriogyne elatinoides, Less. (cf. Linnaea Tom. 6. (1831.) p. 219.) 
2€ 
Gynaphanes, nov. gen. 
Epaltidis sp., Sonder! in Linnaea Tom. 25. (1852.) p. 482. (non de Cand., non Lessing nec Cassini, ll. cc.) 
Ethuliae sp., Hooker in Mitchell Journal of an expedition into the interior of tropical Australia (1848.) p. 62. in 
adnotatione, teste cl. Sonder! l. c. (non de Cand, nec Cassini ll. cc.) 
Character generis: Capitula dioeca. Planta mascula: Capitula pluriflora, homogama. In- 
volucrum turbinatum, disco florum subaequale, à. e. vir ac ne vir quidem brevius, imbricatum; squamis 
3—4-serialibus, totis herbaceis, viridibus, crassiusculis, adpressis, obtusis, inaequalibus; exterioribus brevio- 
ribus, ovalis vel obovatis; interioribus gradatim longioribus, oblongo - linearibus. Receptaculum angustum, 
epaleaceum, planum, scrobiculatum. Flores masculi: Corolla regularis, tubulosa; tubus a basi tenui gra- 
datim ampliatus, infundibuliformis, limbo 5-dentato terminatus; limbi dentibus deltoideis, erectis, subincurvis, 
obtusiusculis. Filamenta 5, longissima, in ima basi tubi nervis corollae enata, plana, glabra, longe infra anthe- 
rorum basin cum parte libera, teretiuscula connectivi articulata. Antherae fragiles, pallidae, basi ecaudatae, 
rotundatae, apice appendicula continua, libera, obtusissima, diaphana, enervia auctae et conneclivo crasso, 
firmo, ultra antherarum basin producto percursae. Pollinis granula globosa, undique longiuscule echinulata. 
Stylus indivisus, cylindricus, busi aequalis, apice obtusus vel subclavatus, infra medium glaber, supra medium 
papillis latiusculis undique obsitus, sub anthesi exsertus. Achaenia sterilia, brevissima et ad solum callum 
basilarem cartilagineum, annuliformem, perforatum reducta, papposa. Pappus depauperatus, puucisetus; setis 
scilicet 2—5, subaequalibus, corollam plerumque aequantibus, lenuibus, flaccidis, niveis, caducis, basi teretiusculis, 
laevibus, interdum genicululis, versus medium applanatis et denticulis paucis, acutis, patentibus vel sursum 
spectantibus sive hinc sive utrinque armatis, versus apicem flexuosis, inermibus vel denticulis brevioribus, in- 
aequalibus, obtusis hinc inde munitis. Planta foeminea adhuc ignota. 
Herba glaberrima, humilis, in Nova Hollundia indigena; radicis collo lignescente; caulibus herbaceis, 
simplicibus, apice ramosis, foliosis; foliis sparsis, carnosulis, obovato- oblongis, dentato- serratis; cymis saepe 
depauperatis, opposilifoliis terminalibusque; pedicellis inaequalibus; capitulis in praefloratione globosis, sub 
anthesi turbinatis, parvis; tubo florum, (ut in sicco videtur,) flavescente vel pallide roseo, limbi dentibus 
multo saturatius coloratis. 
Genus nostrum, etiamsi ob defectum plantae foemineae nondum rite uotum, nihilominus tamen tum ab 
Epaltidis, Cass., tum ab Ethuliae, Cass. genere, quorum habitum quodammodo affectat, egregie differt: capitulis 
dioecis, achaeniis pappo pauciseto auctis, (nec calvis) et foliis neutiquam decurrentibus. 
men genericum composui e vocibus: yv»7, foemina et dgavng, obscurus, dubius, ignotus, alludens ad 
plantam foemineam hucusque non repertam. 
98 
Peters, Reise nach Mossambique. Botanik. 
