474 BOTANIK. AGGREGATAE. 
serlim quod attinet ad eorum formam, pappum, callum basilarem vittaeformem et squamulas 
basilares strophioliformes; facillime tamen distinguitur a nostra Menotriche: floribus mar- 
ginalibus neutris, sterilibus et antherarum appendicula apicali concolore. — Altera parte 
sunt fortasse nonnulli, qui, obiter collatis characteribus genericis, judicent: nostrum genus 
minime esse diversum a Blainvilleae, Cass. genere, quippe quod consentiat cum eo, (ut 
taceant de aliis) notis his: /loribus marginalibus foemineis, fertilibus, ligulatis, involucri 
squamis exterioribus foliaceis, antherarum appendicula apicali discolore, achaenüs in medio 
verticis collo brevi, crasso, pappigero superatis et pappo 2 - vel 3 - aristato, persistente, Hisce 
argumentis opponere tamen liceat: Formam et structuram omnium horum organorum diver- 
sissimam esse in utroque genere. Blainvilleae, Cass. generi propria sunt: ligulae paucissimae, 
2— 6, minutissimae, scilicet tubo suo dimidio breviores, cum tubo lineam aegre superantes, 
profunde fissae, inconspicuae, nec radiantes; involucri squamae exteriores disco florum bre- 
viores, adpressae; antherarum appendicula apicalis obtusa; achaenia denique, (solito more,) callo 
basilari angusto, annuliformi, perforato aucta, squamulis basilaribus, strophioliformibus destituta. 
Nostrum Menotriches genus contra facillime distinguitur: ligulis numerosis, elongatis, tubo suo 
9 — 6-plo longioribus, 5— 6- linearibus, apice breviter 2 — 3 - dentatis, evidenter et longe 
radiantibus; involucri squamis exterioribus discum florum longe superantibus, patentibus; an- 
therarum appendicula apicali acuta; achaeniis denique callo basilari insolito, scilicet vittaeformi, 
medio perscisso, (nec perforato) et squamula basilari utrinque accessoria, strophioliformi auctis. 
Structura haec singularis baseos achaeniorum, nostro et Wirtgeniae, C. H. Schultz, Bip. generi 
solummodo, quod sciam, solennis est. In ovariis immaturis vestigia hujus structurae peculiaris 
detegere mihi non contigit, quorum basin semper disci instar dilatatam et perforatam vidi. 
Denique 4nomostephii, de Cand. genus, (mihi quidem ex sola icone in cl. Delessert 
Icon. sel. pl. Vol. A tab. 32. notum.) Anomostephium buphthalmoides, de Cand. saltem, nostri 
generis habitum mirum in modum affectare videtur. Convenit enim: involucri squamis foliaceis, 
paleis receptaculi complicatis, ligulis foemineis*) earumque forma et colore, floribus hermaphro- 
ditis similibus, iisdem antheris nigris, basi sagittatis styloque, achaeniis collo brevi, pappum 
cupulaeformem paleaceo-laceratum abbreviatum gerente, superatis (achaeniis ligularum nostri 
generis omnino similibus) et toto habitu, praesertim strigositate foliorum, nec non structura 
strigarum eadem, in icone laudata sub fig. 16— 19 (magnitudine aucta) eleganter delineatarum. 
Differt vero, (nisi icon me fallit) a Menotriches genere: involucri squamis multo obtusioribus, 
paleis receptaculi minus acuminatis, achaeniis florum centralium exaristatis, defectu calli basi- 
laris vittaeformis et squamularum strophioliformium, aique etiam foliis penninerviis, (nec tripli- 
nerviis) eorumque basi multo obtusiore. 
*) In charactere generis Anomostephii, de Cand. (prodr. Pars 5. p. 560) ligulae bis, initio scilicet et sub fine, 
neutrae quidem dicuntur, sed in icone collata sub fig. 10 ligula stylo manifesto instructa delineata est, quae insuper p.14 
l. c. in explicatione tabulae: flos foemineus radii (auctus) vocatur. — Quid hujus contradictionis verum sit, alii dijudicent, 
quibus examinatio plantae vivae sive speciminum authenticorum contigerit. Sufficiat, dissensum hoc loco indicasse. 
