PIÈCES JUSTIFICATIVES. 33 



ecce cum omnia fuerant arnica transaclione usque ad subscriplionem deducta, et adver- 

 sarius noster, ut testabantur omnes (nuper exMinoritate egressus) nihil œque desiderabat 

 quam ut Patris injustse oppressioni, et nostris dispendiis mederelur; sed ecce inopine 

 mors ipsum è vita, magno nostro damno eripuit, post se relinquentem filium nuper natum, 

 contra quem dum minor erat (talis est lex gentis) nulla prosequendse litis unquam detur 

 potestas; et ila ab ista spe praesentanea fruslrati, et amicum adversarium, et ulterius 

 progrediendi liberlatem, usque ad Minoritatem prsesentiœ novte heredis amisimus. Voco 

 amicum adversarium, quia prœter quam quod nobis sanguine junctusfuerat, piam habebat 

 conscientiam, et scelerum paternorum detestator ingens. Nam post Patris mortem plu- 

 rima scripta falsa et lites injustas delere incepit; perquas dum vixerat Pater, inertem 

 Plebem, subditos et vicinos suos, laboribus mille vexaverat : ille autem vocatis illis ad 

 quos spectabant, coram ipsis chartas istas igné cremari, et lites istas tolli jussit ; et unum- 

 quemque in pristinum statum reslituit. Et saepe coram multis testatus est, se nos in 

 integrum restituere voluisse; quod rêvera fecisset, si Deus ipse vitam ad decem duntaxat 

 dies prolongasset. Bonus et pius, quanquam pravi Patris fîlius, sed ex Religiosissima matre 

 natus, quee ssepè coram Marito inexorabili genibus flexis et a lacrymis et querelis Matris 

 meae, amitav suse, mota, misericordiam deprecata est, monendo ne maledictionem Divi- 

 nam, in se et suam familiam induceret. 



Interea solus relictus, ego, et jam a quadraginta annis è natali solo peregrinus (1) hanc 

 familiae nostrse transplantationem publicam dare volui, ut loco declarationis et protesta- 

 tionis, posteritati inserviat, ne jus et acquum quod Deus et natura mihi et successoribus 

 meis à Materno génère et linea recta deductis, ante quingentos annos tribuerent, obli- 

 vione et prœscriplione obsolesceret (2). 



(Prodromus, p. 407-411.) 



... Cum ab ineunte asiate Philosophicis et Medicis sludiis me addixerim, in iisque cum 

 querelas Professorum graviuscule tulerim, quod neque Physica Peripathetica experientiœ 

 lima? responderet, nec Theoremata Galenica, multo minus remédia, in diffîcillimorum 

 morborum curationibus, satisfacere potuerunt : cumque passim per totum Orbem 

 audirem PhilosophiamPlatonicorum, lum Chemicorum experientiasjactitari, Chemicorum 

 cœtui (qui tune occulté, absque ulla Regia authoritate Parisiis quasi grassabundus, imo 

 pœna supplicii prohibitus, vagabatur) adhœrere cœpi, in quo nominum obscura novitate, 

 apparentium contradictionum multitudine, praeparalionum enigmate, et nova Philoso- 

 phandi ratione pêne perterritus constiti, et eô magis, quia nullibi quam inter ipsos Che- 

 micos lot denodandarum difficultatum et causarum reddendarum, et multarum resolu- 

 tionum circos inveniebam, cum illorum pars maxima, vel plane Empyriea fuit, nec 

 ullam rationem causarum reddendarum tenebat, preeterquam inspectionem et sensibilem 

 demonstrationem. Altéra vero cum nullam aliampraeterquam Aristotelicam Philosophiam 

 callebant, omnes resolutionum affectusper crines ad Aristotelis Physicam(quae è Diametro 

 contra resolutiones Chemicas pugnabat) injusta Metamorphosi sensibus oblatrantibus 

 attrahebant: sed quanto obscuritas major apparuit, tanto plus crevit desiderium addis- 

 cendi ; itaque assiduitatesumma et indefesso studio inter maxime literatos Chemicos, qui 

 scriptis aliquid lectione dignum tradiderunt, perscrutatus sum, num aliquid quod animum 



(1) Davisson était parti d'Ecosse, nous l'avons, vu vers 1 024 ; c'est dire que ceci aurait été écrit en 

 1654, c'est-à-dire pendant la troisième année de son séjour en Pologne. 



(2) Suit une dissertation sur l'histoire contemporaine d'Ecosse, « confusus et intricatus Status 

 Ueruni Scoticarum ». 



Nouvelles archives du muséum, 3 e série. — X. S 



