LIGHENES EXTRA-EUROPiEI. 71 



natse, incentro breviores et varie directa? ; in superficie et in marginibus nec isidiata? nec 

 sorediata?; intus albida? ; infra nigra? et rhizinis 0,5-1 mm. longis, nigris aut apice albi- 

 cantibus, etiam in margine et non semper fulcrantibus munitae. Cortex superior, 20-30, 

 raro 70 p latus, albidus et superne leviter brunnescens atque corpusculis repletus, pseu- 

 doparenchymaticusetinillohypha? superficiel perpendicularescellulas4-8 p latas,fotundas 

 -vel anguloso-oblongas et apicem versus paulo minores, pariete parum crasso, prœbentes. 

 Gonidia 10-15 p lata in strato parum interrupto sub corticesila. Hyphse medullares materia 

 albida tecta?, 2-4 p crassa? et sal stricte implexa?. Cortex inferior 20-30 p lalus, brunneo-ni- 

 gricansetpseudoparenchymaticus. Apothccia 1-2 mm. lata supra lacinias sessilia, cupu- 

 liformia,excipulo la?vi et in basi setis nigris aut apice albicantibus et parvis vulgo ornato, 

 margine crasso etintegro vel demumflexuoso atque disco rufopraedita. Excipuli cortex in 

 margine 20, inferius 40, et in basi 70 platus etibi denigratus, pseudoparenchymaticus sicut 

 cortex superior ; gonidia sub cortice, minus copiosa sub hypothecio et inter hyphas 

 medullares dispersa; epithecium rufum; hypothecium albidum aut leviter luteolum, ex 

 hyphis stricte implexis conslans et in margine continuatum ; paraphyses 100-110 p alta?, 

 l,5pcrassas et apice incrassata?, 3-4 p. metientes; spora? 8 n;e , nigrescentes, 1-septata? cum 

 duobus loculis amplis et angulosis, apice attenuatae vel subrotundae, 16-20 p longa? et 

 8-11 p lata?, vel magis elongatas, 28 p longa? et 8 p lata?, (inexemplari inFennia, herb. Mus. 

 paris., lecto sporse majores 19-28 p longae et 9-42 p latte). Gelatina hymenialis iodo 

 ceerulescens. 



In exsiccatis Norrl. Herb. Lich. Fenn. n. 222 et Harm. Lich. Lothar. thallus sorediosus. 

 Ad hanc varietatem qua? Ph. setosam (Ach.) Nyl. elPh.obscuram (Ehrh.) Nyl., mediante 

 f. japonica Hue, connectit, pertinere videntur specimina thallo sorediato et apotheciis 

 vix subtus setosis, a R. P. Faurie in Japonia supra cortices lectis in ins. Nippon in 

 Kuroiski, n. 1193, martio 1899, et falaises d'Hachinohe n is 1248 pr. p., 1274 et 1277. 



Thallus cinerascens vel obscure aut glaucescenti-cinereus, suborbicularis, plagas 

 5-6 cent, latas efficiens, K supra et intusnon mutatus; lacinia? 1,5-2,5 mm. latae, in peri- 

 pheria passim radiantes, passim dispersa?, profunde lacinulata?, lacinulis imbricatis, 

 parum concava? et nuda?, apice truncatae autcrenata?, in centro varie directa?, marginibus 

 subascendentes et sorediosa?, sorediis confluentibus, non isidiatae ; intus albida?; subtus 

 nigrae et rhizinis nigris, 0,2-1 mm. longis, simplicibus et omnibus fulcrantibus crebre 

 munita?. Apothecia 1-2 mm. lata, cupuliformia, excipulo laevi aut rarissime et pro parte 

 tantum in basi paucis setis nigris ornato ; sporse 24-28 p longa? et 10-12 p latas. Caetera; 

 nota? ut in Ph. ulothrice Nyl. 



Variât in n. 1248, laciniis fere omnino sorediis obtectis atque in n. 1274 partim sore- 

 diosis, partim isidiatis, isidio parvulo in soredia fatiscente. Ph. obscurci var. ulothrix, 

 C. Wright coll. in Japonia, ex herb. U. S. North Pacific, cxplor. expedit. undercomm. 

 Ringgold and Rodgers, annis 1853-1856, apothecia prœbet etiam parce subtus setosa et 

 ejus thallus non est sorediatus. 



Viget Ph. ulothrix Nyl. in Asia (Japonia, China et Turcomania) ; in Africa (Algeria); in America 

 septentrionali; in Europa. 



— Var. 2. endococcina Th. Fr. Lichenogr. scand. (1871) p. 143, Miill. Arg. Lich 

 Beitr. (1874) n. 10, Wain. Étude Lich. Brés. I, p. 145 et Lich. Caucas. p. 30 ; Parmclia 

 endococcina Koerb. Parerg. lichenolog. (1865) p. 36 ; Arn. Lich . exsicc. n is 533 et 1612 

 Phgscia endococcina Nyl. in Flora 1877, p. 354 in notula et Lich. Japon, p. 33 et Gluck 

 Entwurf Flechten-Spermog. pp. 12, 23, 32, 35, 88 et 99, fig. 39 et tab. II, lig. 1 ; Phgs- 

 cia obscura f. endochrgsea Nyl. Prodr. FI. Nocœ Granat., éd. 2 a , p. 25 et coll. Lindig 

 n. 1236 in herb. Mus. parisiens. 



