82 A. -M. HUE. 



In Asia : il. in Japonia legit R. P. Faurie corticolam in ins. Kiushu, in Taradake, 

 n. 1706, 10 junii 1899. — 2. In China, prov. Yun-nan, etiam corticolam legit R. P. Delavay 

 in Kou-su-kang et in Ta-long-tan prope Ta-pin-tze, n is 4693 p. pr., 4704 p. pr., 8, 10 et 13, 

 januario et martio 1890. 



Thallus albido-glaucescens, orbicularis, plagas 2-4 cent, latas formans, foliaceus, 

 adpressus, tenuis, angustissime laciniatus, K supra et intus immutatus; lacinise 1 mm. 

 latœ, sœpe e centro ad peripheriam radiantes, iterum atque iterum lacinulatœ, lacinulis 

 plus minusve elongatis, conliguis vel subimbricatis, ambitucrenatis et apice autrotundis 

 aut crenulatis, aliquando in centro brevibus et etiam granulosis; supraapplanatae, rarius 

 breviter plicatse, saepe peripheriam versus pruinoscC et non raro anguste albido-marginatse, 

 nec sorediatse, nec isidiatse; intus sulfurese vel stramineœ; subtus nigree atque rhizinis 

 nigris et parvis substrato fréquenter affîxse. Cortex superior 23-40 ix latus, totus albidus 

 (in "Wright n. 95 zona superior corpusculis repleta), pseudoparenchymaticus, ex hyphis 

 superficiel perpendicularibus, pluri-septatis atque cellulas oblongas, lumine testaceo, 

 3-4 ix lato et pariete tenui formanlibus atque strato amorpho 4 a lato tectis constitutus. 

 Gonidia 9-10 p. lata cum hyphis gonidialibus fréquenter ramosis atque laxe implexis 

 atque etiam hyphis medullaribus materia sulfurea, K dissoluta tecta. Hyphse medullares 

 2-3 ;x crassaa, pariete tenui, superficiel parallela?, passim ramosse et satis laxe implexae. 

 Cortex inferior 15-20 a latus, niger et ex hyphis superficiel parallelis ramosisque et sat 

 arcte coadunatis constans. Apothecia 0,5-1 mm. lata, supra thallumprœsertim in centro 

 sparsa et aliquando conferla, primum in thallo inclusa, dein emergenlia cum excipulo 

 thallode, thallo concolore, mox evanescente et tune sessilia, dein excipulo proprio, nigro 

 et primum prominulo cincta atque disco nigro, nudo et applanato ornata. Excipulum 

 thallode 40 [x latum et superiori cortici simile ; proprium vero K violascens, flabellatum, 

 ex hyphis septatis arcteque conglutinatis constans; medulla ex hyphis septatis formata 

 atque a cortice excipuli thallodis strato gonidiali separata ; quando excipulum proprium 

 solum adest, nulla gonidia; epithecium smaragdino-nigrescens, K violaceum; hypolhe- 

 cium fuscum, tenue vel crassum, K non mutatum ; paraphyses 80 jx alla?, 1-1,5 ;x crassa?, 

 simplices et apice vix incrassatee; sporœ fuscœ, 1-septaUe, apice subrontundatœ, cum 

 duobus loculis parvis, 20-23 jx longée et 7,5-9 ;x lata?. Gelatina hymenialis iodo persistenter 

 cœrulescens Spermog-onia in peripheria supra thallum dispersa, apice parum promi- 

 nulo nigra; spermatia recta 3-3,75 ;x longa et 0,5-0-6 tx lata; sterigmata pauci-articulata 

 vel simplicia. 



Hœc species a P. Cocoes Nyl. variis modis ab auctoribus segregala fuit : a cel. Nylander 

 discrimen inter utramque in medulla^ colore, scilicet flavo in P. Meissneri Tuck., albo in 

 P. Cocoes ponitur; cl. Krempelhuber in mensura innititur sporarum quee longiores in 

 priore, longit. 15-19 jx et crassit. 6 jx, et breviores in posteriore longit. 12-13 a et crassit. 

 4-5 ;x. Sed « e copiosissimis speciminibus, ait cel. Mull. Arg. Lich. Beitr. n. 415, illi 

 characteres dignitate specifica hic carent. » Etenim sub P. Meissneri Tuck. adest var. 

 endoleuca Mull. Arg. Lich. Beitr. n. 118, id est thallo intus albo atque P. Cocoes adjuncta 

 fuit var. endoxantha Miill. Arg. Lich. Beitr. n. 415 ; insuper apud Malme Die Gaft. 

 Pyxine pp. 35 et 39, in P. Cocoes sporse sunt longiores quam in P. Meissneri. Remanel 

 igitur sola nota jam a cl. Tuckerman anno 1860 indicata, hoc est apothecium ab origine 

 thallo concolor seu lecanorinum in P. Meissneri et ab initio nigrum seu lecideinum in 

 P. Cocoes. Tantine valeat hœc nota ut unum ab altero Lichene spécifiée secernat? 



Viget insuper in Asia (Japonia, Nyl. Lich. Jap. p. 34 cum dubio, India et Java) ; in Africa tro- 

 pico-orientali atque in Portu-Natali et in ins. San Thoiné; in America calida; in Oceania tNova 

 Caledonia, legit Thiebaut, n. 22, et Vieillard, n. 1829, inherb. Mus. parisiens., et ins. Fidji). 



— F. endoleuca Miill. Arg. Lich. Beitr. (1879) n. 118. 



