ILLUSTRATIONES FLOR^ ATLANTIC^ (auctore G. RARRATTE). 109 



Semen subpapiHosum. v> (Coss. /. c. ) 2£. Ad finem Junii et tantum paucis diebus floret ut ab indi- 

 genis dicitur. 



In montibus humilibus regui Maroccani auslro-occidenlalis ad radicos septentrionales Atlantis niajoris a ditionibus boreali- 

 orientalibus haud procul ab urbe Maroc usque ad septentrionem Agadir. Ab indigenis Tikioul vel Darkmous nuncupata. — 

 MAR. In provinciis Netifa (Carstensen) unde specimina viva in horto KeAvensi culta, Demnal (Ibr.), Mesfwua ad Ouanyna 

 (Ibr.) unde specimina in horto Parisiensi culla, llalta ad septentrionem et haud procul ab Agadir (Mard.). 



Imperio Maroccano peculiaris. 



Oes. « E. resinifera inter omnes species seclionis Diacanihium scuteilis haud conlluentiljus donatas caulibus 

 tri- vel letragonis insignis.n (coss. in buu. soc. bot.) — Juxta omnia quue acl Ibrahim ab indigenis delata sunt, planta 

 floret, junio decedente, et quidem paucos perdies. Flores autem vix natos apum agmina avidissime appetunt et 

 eos depascuntur. fhec Euphorbia? species certissime gumtni Euphorbe producit quod vuigo venale prostat, quodque 

 ex suburbanis urbis Maroccanae devehilur. Agadir, ubi Euphorbia resinifera frequenlius reperitur, planta saepius 

 relorrida est, raroque incremenlum naturale capit, et (antummodo in montanis et apricis locis floret. Ju.xta 

 senlentiam cll. Jackson et Beaumier, quo gummi fiat, regionis incolee, post florem, plantae ramos cultro incidunt, 

 ila ut decursum habeat liquor lacteus, corrosivus, qui abundantissime in eis inest. Succus iste, radiis soiis 

 exsiccatus, firma materia eflingitur gummi-resinacea, subflavi coloris, quae mense septembri e corlice exsol- 

 vitur et tunc gummi Euphorbe vocatur. Planta autem nonnisi quarlo quoque anno abundanler gummifirat; sed 

 iunc temporis, ita fecunda esl, ut Europae totius usibus satisfiat cumulatius. 



EXPLICATIO FIGURAIUJM. 



1. Euphorbia resinifera, planla nondum florilera juxta specimina viva in horto Parisiensi culta delineata, 



magn. nat. 



2. Pars superior caulis fructiferi, magn. nat. 



3. Sectio transversa ad medium caulis, magn. nat. 



h. Sectio transversa paulo infra apicem caulis, magn. nal. 



5. Fragmentum costae ad spinas stipulares scutellaque non decurrentia ostendenda, magn. auctum. 



6. Cyma junior nondum cvoluta, magn. n.it. 



7. Cyma eadem junior nondum evolula, magn. aucta. 



8. Cyma fructifera, flore centrali jam deciduo, magn. nat. 

 (j. Cyma eadem fructifera, magn. aucla. 



10. Gapsula a facie superiore visa, magn. aucta. 



1 1. Semen a raphe visum, magn. magis auctuni. 



12. Semen a dorso \isum, inagn. magis auctum. 



TABULyE 168-170. 



EUPHORBIA BEAUMIERANA Hook.f. et Coss. 



E. Beaumierana Hook. f. et Coss. ap. Coss. in Bull. Soc. bol. XX, 5q (absque descriptione); Coss. in lliill. Soc. bol. \\I 

 [187/1], '64 ct a P- Ball .S'/«V. Marocc. in Journ. JJnn. Soc. XVI [1878], 662. — E. oj/icinarum Jackson Acc. Marocc. 

 cd. 3, i3A (pr. p.), t. 6, fig. dextra. — E. officinarum Boiss. ap. DC. Prodr. XV, sect. 2, 8/1 (pr. p.). 



«Planta a 26 centim. ad 2 metr. alta. Caulis ■primarius oblongo-obova tus demum superne valde 

 incrassatus obpiriformis ih longitudinem non excvescens ibique ramns aumerosos iiiyequales ipsum lon- 



