118 ILLUSTRATIONES FLOR/E ATLANTIC/E (adctorb g. BARRATTE). 



uninervia. GlumeUte glabrae laeves, subaequilonga?, inferior membranacea oblongo-ianceolata acula 

 mutica subnaviculari-concava uninervia, superior latior membranacea inferne herbacea oblonga 

 inlra apicem utrinque erosula dorso bicarinata carinis laevibus glabris inter carinas dorso canah- 

 culata et saepius demum caryopsi accreta longitudinaliter in fundo canaiiculi in lacinias duas col- 

 laterales conformes fissa. Squamulae 2, minutissimae, truncatae, glabrae. Stamina 3; anthera? 

 oblonga?, glumeliis subaequilongae. Ovarium ovato-oblongum, subsessile, glabrum; stigmata 2, 

 subsessilia, plumosa. Caryopsis inter glumellas libera, oblonga, giabra, macula hilari basilari mi- 

 nima punctiformi vix perspicua, pericarpio laxo tenuiter membranaceo hyalino dorso demum lon- 

 gitudinaliter fisso et fissura semini madefacto exiuun preebente. 2f. Florifer etvix fructifer i5 junio 

 1 883 lectllS. n (Coss. 1. c.) 



In arenosis salsuginosis Tunetiae mediae. — TUN. ad extremitatem septenlrionalem lacus salsi exsiccati Sebkha Sidi-el-Hani 

 ubi cum Filagine Mareotica abunde crescil (Miss. i883). 



Hucusque lantum Tunelias loco citalo notus. 



Obs. tfPlanta nostra, pedicellis apice in nodum subincrassatis, spiculis minutis unifloris, gluma inferiore 

 flore multo breviore, glumella inferiore mutica, caryopsi inter glumellas laxe inclusa, pericarpio laxo tenuiter 

 membranaceo madefacto fissura semini exitum prsebente, ad genus Sporobolus R. Rr. (Vilfa sp. P. R., Steud.) 

 referenda et ad gregem specierum gluma superiore flore aequilonga donatarum (conf. Steud. Gram. 1 54) perti- 

 net, in quo juxta species sequentes S. pallidus, S. marginatus, S. Cordofanus, S. Coromandelianus , S. commutatus 

 collocanda. — S. paltidus Nees (in Trin. Agrostid. fasc. 1, 4o e speciminibus Indicis ab Horto Kewensi missis 

 et in berbario Musei Parisiensis necnon in nostro asservatis; Roiss. Or. V, 5 12 saltem ex parte), in India cres- 

 cens, habitu et caudice perenni necnon spicularum fabrica affinis, differt caudice, pneter caules ereclos, caules 

 steriles stoloniformes vel floriferos inferne radicantes emittentc, foliis pallidioribus margine laeviuseulis vel 

 inlerne tantum scabris, spiculis subapproximatis, gluma superiore et glumella inferiorc obtusiusculis. Planta 

 Arabica prope Mascate ab Aucber-EIoy lecta (Aucb. Pl. Or. exs. n. 54^5 specimen unicum in berb. Mus. Par.), 

 quam primum Boissier sub nomine S. Arabicus Boiss. (Diagn. Or. ser. 1, xiii, /17) descripsit et quam recentius 

 (Or. V, 5 12) ad S. pallidum retulit, valde dubia videtur caudice caules stoloniformes non emittente, foliis ple- 

 risquc convolutis, gluma superiore ct glumella inferiore acutis. — S. marginatus Hochst. (in Scbimp. Pl. Abijss. 

 cxs. n. 1777; A. Rich. Abijss. II, 3 <j 7 . - Vilfa marginata Steud. Gram. 1 55 , n. 24), in Abyssinia lantum notus, 

 babilu, foliisque in marginc subcartilagineo aculeato-scabris plantae nostrae proximus et tantum distinguendus 

 caudice minus caespitoso, foliis caulinis infcrioribus longioribus, gluma superiore et glumella inferiore abrupte, 

 non scnsim acutis. — S. Cordofanus Herincq (in berb. Mus. Par. - Triachijrum Cordofanum Hocbst. in Kotscby 

 Jt. Nub. exs. n. 3o; Steud. Gram. 17O, n. 4), e Nubia cl Cordofan, a S. leetevirente diflert radicc annua, ibliis 

 niargine tenuiter serrulato-scabris pilis e tuberculo incrassato cnatis conspersis, ramis paniculae saepius fere a 

 basi spiculigcris, gluma infcriore minutissima cito decidua. — S. Coromandelianus Kuntb (Gram. I, 68, et Enum. 

 I, 210. - Agrostis Coromandciiana Relz Obs. fasc. iv, 19; Vabl Sijmb. fasc. 1, 10; Willd. Sp. I, 3 7 r i cxcl. syn. 

 A. Indica Forsk. ; Roxb. Ind. I, 3 18. - Vilfa Coromandeliana P. R. Agrost. 16; Trin. Unifl. i5G, el Ic. I, t. 11: 

 Slcud. Gram. 1 53 , n. 1. - Exs. Wall. Coromand. in herb. Mus. Par. n. 3^64, Perr. Pondich. in berb. Mus. Par. 

 n. 827 et in lierb. Coss. n. 54i), cx India, et S. commutatus Kuntb (Enum. I, 2i4; Boiss. Or. V, 5i3. - Vilfa 

 rommutala Trin. Unifl. 1 56 , et Ic. I, t. 10 imperfecla; Steud. Gram. i54, n. 19), in Nubia, rcgno Kabulico. 

 in Beloutchistan (sec. Boiss.) et India crcscens, inter se valdc affines et ambo a S. leetevirenie radicc annua et spi- 

 iiilis multo minoribus valde dillcrunt. 



Triachijrum Hochst. (in Wurtenb. Natur. Jahrcshcflc III, 57), a Steudcl (Gram. 176), tanquam genus propriuni 

 admissum flore glumcllis tribus praedito dislingucndum, a Sporobolo non differt , nempe, utprimus et rectissimc 

 notavit Nees (Afr. austr. Gram. 1 58 ) , r maturescente fructu, valvula superior in duas parlcs findilur, quo fit ut 

 -llosciilus Iriphyllus ab incaulo obscrvatore dici possitn. In Sporobolis, ut S. Tourncuxii et S. laHemrens, glumclla 

 supciiorc demum fissili donalis, glumclla superior inlcr carinas canaliculata dcmum caryopsi accrela longitudi- 

 naliter in lacinias duas collatcrales dividilur.11 (coss. i.c.) 



