102 CRUCIFERE. — MATTH10LA. 



încanus L. Sp. 92a; Desf. Atl. II, 86; Engl. Bot. t. 1935. — Var. glabrescens vel 

 glabra, foliis sœpe plus minus acutis : M. rupestris Guss. Syn. II, 175 an et DG. ? 

 - M. undulata Tin. Cat. hort. Panorm. [1827 J 279 ; Guss. Syn. II, 17/1. — Exs. Bill. 

 Gall. 0009, Bourg. [Toulon) 21 et pi. divers. [i85o], et (Alp. mar.) [1861] 22 et 

 [i863] 12, Rel. Maill. 692; Kral. Cors. ^69; Rchb. exs. ex Italia 2/166; Tod. 

 Sic. 12A7, Sch. norm. nov. ser. 4 1 7 ; Bourg. Can. 1270. 



Planta induratione perennis, cano-tomentosa , rarius glabrescens vel 

 glabra, egïandulosa; caulibus inferne suffrutescentibus cicatricosis; foliis 

 oblongis vel lanceolato-oblongis, obtusis (in nostra), vel interdum acutius- 

 culis acutisve, inlerdum undulatis, integris vel sinuatis, rarissime subpin- 

 natifidis, in peliolum attenuatis, caulinis plerisque et superioribus sub- 

 sessilibus; pedicellis calycem subœquantibus ; petalis amplis, quam in M. sinuata 

 subduplo majoribus, obovatis apice rolundatis vel emarginatis, violaceo- 

 purpurascentibus ; siliquis longis, compressis, subtorulosis, tomentellis, eglan- 

 didosis; styli lobis dorso plus minus incrassatis. t>. Apr.-Jun. 



In rupestribus maritimis rarissima. trColitur in hortis» (Desf. Ail.). — Med. 

 A 1 : inter Saint-Eugène et Pointe-Pescade (My, Brett. , Lx). 



In insulis Canariis; in Gallia occidentali et austro-occidentali; in Europœ tractu 

 Mediterraneo a Lusitania ad Byzantium. 



Obs. M. annua Svveet (Cheiranthus annuus L. ; Desf. Ail. II, 87) valde affinis 

 M. incanœ a qua imprimis differt radice annua, in Algeriaa hortis colitur. — M. 

 fènestralisR. Br. (Cheiranthus fenestralis L. f. ; Desf. Atl. II, 87) etiam M. incanœ 

 valde ailînis a qua differt floribus paulo minoribus, siliqua crassiore vix compressa, 

 in Algeria tantum hortensis. Hœc planta cujus patria ignota (Boiss. Or. I, 1/18) 

 forsan ut M, annua varietas M. incanœ e cultura orta. 



3. M. tristls B. Br. in Hort. Kew. éd. 2, IV, 120; DC. Syst. II, 172 , et Prodr. I, i34; 

 Boiss. Or. I, 10 3. — Cheiranthus tristis L. Sp. 925; Desf. Atl. II, 88. — Matthiola 

 coronopifolia DC. Syst. II, 173; Sibth. et Sm. Grœc. t. 637. — ■ M. stenopetala 

 Pomel Nouv. mat. 372. — M. Telum Pomel, 1. c., 372. — Exs. Bové Alg. [1839] 

 sub Malcolmia, My 60, Bal. 4i, Bourg. 23g; Bill. Gall. cont. 38o8, Magnier sélect. 8, 

 Soc. Dauph. 2769; Hochst. Lus. 34i; Bourg. Hisp. 56g, 1067, 2096 et 2363, Hut. 

 Port. Big. 765; Hut. Port. Big. IL [1877] 329; Tod. Sic, 12/18 et 1269; Heldr, 

 Grœc. norm. 61. 



An. '<S>^*' J^M+à Gousth-el-Mâza «crus caprœ» (Lx). - An. Ton. 'SvÀmî Chegura 

 wrubicunda» (Lx). 



Planta perennis , saepius caespitosa, cano-tomentosa vel adpresse canes- 

 cens, egïandulosa, caulibus inferne suffrutescentibus et saepe foliorum 

 emarcidorum vestigiis praeditis; foliis linearibus vel oblongo-linearibus, 

 integris vel utrinque dentato-pinnatitidis lobis patentibus; floribus subses- 

 silibus; petalis oblongis vel saepius lineari -oblongis , marginibus saepe undu- 

 latis, lividis vel vinoso-purpureis; siliquis longis, gracilibus, teretibus, 

 subtorulosis, tomentellis, eglandulosis ; styli appendicibus dorsalibus mire 



