CRUCIFERE.— ERUGA. 211 



Vai\ y. pinnatifida Coss. Cat. Tun. 5o. — Brassica pinnalifida Desf. AU. Il, 9,5, t. i65; 

 DC. Syst. II, 597, et Prodr. I, 2 15 ; ? Boiss. Voy. 38 ; Willk. et Lange Prodr. Hisp. III, 

 860. — Eruca pinnalifida Pomel Nouv. mat. 867. — Exs. Bal. Alg. 901 sub E. steno- 

 carpa. 



Planta elata, robusta; foliis prsesertim inferioribus sœpius amplis et 2 5- 

 Zi5 centim. longis, pinnatipartitis lohis remotis lanceo-latis vel oblon^o- 

 lanceo-îatis lobulato-repandis vel dentatis rarius subintegris basi secus 

 rachim in alam confluentibus ; racemis demum longissimis , pedicellis siliquœ 

 longitudinem dimidiam subœquantibus arcuato-ascendentibus; floribus magnis; 

 calyce deciduo; siliquis majusculis, oblongis, turgidis, valvis valde convexis 

 nervo medio prééminente carinatis, rostro lineari-lanceolato, valvarum lon~ 

 gitudine breviore ; seminibus minutis, reguîariter biseriatis. 



In alluviis, in depressis Immidis, secus rivulos. «Hab. prope Cafsamn (Desf. 

 Atl). — Plan. A l : Bou-Ghezoul (Lx). — Sah. G 1 : Negrin (Biml.), Oued Biskra 

 prope Biskra (Bal., F. Fée). — TUN. Gafsa (Desf.). 



In Hispania? 



Obs. E speciminibus innumeris, locis natalibus vel in herbario accuratius exa- 

 minais, evidentius patuit plantas omnes supra enumeratas et tanquam species 

 proprias ab auctoribus habitas ab E. saliva non distinguendas , nempe notœ e statura , 

 habitu, indumento, forma foliornm, racemorum longitudine, pedicellorum longi- 

 tudine et directione , calyce persistente vel deciduo, colore et forma pelalorum , 

 forma et magnitudine siliquarum, forma et longitudine rostri et e seminibus 

 minutis vel majusculis reguîariter vel irregulariter biseriatis excerptœ admodum 

 variabiles. — In Algeria et in Tunetia forma stenocarpa varietatis sativœ (E. steno- 

 carpa Boiss. et Reut.) frequentior quam forma typica sed specimina plurima om- 

 nino intermedia. — E. lativalvis Boiss. et E. Cappadocica Reut. inter se haud dis- 

 tinguendae et omnino congruunt cum speciminibus nonnullis varietatis sativœ. — 

 In provincia Oranensi et in imperio Maroccano specimina nonnulla E. vesicariœ calyce 

 deciduo vel subdeciduo transitum ad varietatem sativam demonstrant. In Tunetia 

 septentrional i interdum specimina varietatis sativœ sepaiis subpersistentibus et 

 siliquis minutis longirostratis ad varietatem vesicariam vergunt. — Brassica pin- 

 natifida Desf., ad Erucam pertinet ut recte prœmonuit cl. Pomel, et videtur mera 

 varietas E. sativœ, nempe tanlum differt statura majore, foliis sœpius amplioribus, 

 racemis sœpius longissimis , pedicellis longioribus arcuato-ascendentibus, siliquis 

 magis turgidis, scilicet notis parum constantibus ideoque minoris momenti. 



TRIBUS V. EKïJCAïiïE^: DC. 



Siliqua longa vel saepius breviascula (silicula) coriacea biarticidata ; 

 articula inferiore tereti déhiscente valvis intus inter semina incrassato- 

 septuliferis vel indéhiscente, sœpius biloculari septo membranaceo donato, 

 seminibus 1-2 vel pluribus; articulo superiore subgloboso vel rostri- 

 forrni, indéhiscente, monospermo vel in locellos monospermos super- 

 positos dwiso. Cotyledones oblongae vel lineares phmœ vel concaviusculœ 



1/4, 



