( 146 ) 



Ipso lii|)o plus sit, tantus utrique tinior. 

 - Non aliter pugilos terrentur quuinvc propinqui 

 Altcr ab allcrius ense perire timent. 



Dum sic ergo diu pavitant ambo, lupus et vir, 

 Coopérât occiduas tangerc Phœbus aquas. 



Non dapis ullus amor, non almac cura quietis, 

 Mcmbra sed assiduo quassa pavore tremunt. 



Intcrca, numerus ne non perfectior esset, 



Tertius cece venit, nescius ipse doli. 

 Hic quoque, dum properat vicinam viserc villam, 



Aucam, quam solam vidit, habere cupit, 

 Pinguia nam lautac sperabat fercula coenae, 



Et jam nexa parât solverc vincla manu; 

 Sed, graviter cacabis humeros oneratus aenis, 



Experlus fraudem, dum resilirc parât, 

 Contraint ingentem, steterat qua parte, ruinam, 



Ipse locus nec omis jam tolerarc potest. 

 Dccidit, atquc, cadens, vastum tremefecerat antrum, 



Quem super horribilem vasa dederc sonum. 



Exanimes primi, legio quasi dacnioniorum 

 Desuper irrucrit, perdere quacque volons. 



Ilaud aliter mancs trépidant apud inféra Dilis 

 Dum scclcrum poenas pendere cogit eos. 



Et modo qui cecidit superis maledicere coepit 



Qui tanlum facinus possc vigere sinunt. 

 Ast dum quadrupedem videt bine, homincm videl illinc, 



Obstupct, et iniro membra timoré labant. 

 Mu tu a colloquia post hoc dum quacrit habere, 



Jam responderc ncino sciebat ei : 

 Primus theutonicus luit, ast hic gallicus, eheu! 



Tertius cloquii nescius omnis erat. 



