DE PROGRESSIONIBVS TRANSCEND. 39 



riabilem ineffe oportet. Pro qua non confultum 

 ett adhibere «, cum eius variabilitas non ad in- 

 tegrationem pertineat: fed poftquam ea formula 

 integrata eft vel integrata efle ponitur, tum de- 



ITluni orl prOiJrefTinn^m formonri-im inffprnitir. Tn 



fbrmula i^itur difFcrentiali infit oportct quanti- 

 tas quaedam variabilis x, quae autem poft inte- 

 grationem alii ad progreflionem fpe&anti aequa- 

 lis ponenda elt; et quod ontur, proprie eft termi- 

 nus, cums index eft n. 



■ 

 §. 6. Vt haec clarius concipiantur , dico 



fpdx e(Te terminum generalem progreiiionis fe- 



quenti modo ex eo eruen-dae-, denotet autcm p 



functionem quamcunque ipfius .r, et conftantium 



in quarum numero adhuc ipfum n Jiabeii deber. 



C->n:ipiatur pdx integratum talique coriftante au- 



ctum , vt fccto x~o totum integrale euanefcat, 



tum ponatur x aequale quantitati cuidam cogni- 



tae. Qro fufto in inuento integrali nonnifi quan- 



titates ad progreflionem pertinentes fupererunt, 



et id exprimet terminum, cuius index~;;. Stu 



integraie dicto modo determinatum erit proprie 



terminus generalis. Si quidem id haberi poteft, non 



opuseftformuli dirFerentiali,fed progrcflio inde for- 



rrnra hibebit terminum generalem algebraicum; 



(ecus res fe habet fi integratlo non fuccedit, nifi 



certis numeris loco n fubftitutis. 



§. 7. AfTumfi igitur plures huiusmodi for- 



mulas diifef entiales integrationem non adnuttentes 



niii 



