FRQBLEMATFM MECHANICORVM. i$ 



Sequitur nunc SOLVTIO Problematis; praeuia 

 tanien prae^aratioue: 

 Ex pundo quolibet E in hypothenufa ACtrian- Fig. 2» 

 guli redanguliACKerigaturredta verticalis EG,quae 

 repraelentet vim naturalem acceleratricem grauium 

 quam vocabog-, fuper ea formetur triangulum re- 

 ctangulumEFG,cuius latus EF fit perpendiculare ad 

 AC, alterum GF eidem AC parailelum •, dudae iam 

 intelligantur FN, NL, LR, RS, ST,TV, etc, in 

 infinitum, ea nimirum le§;e 9 vt prima , tertia , 

 quinta etc. horizonti DR, fecunda vero, quarta, 

 fexta &c. hypothenufae A C fint parallelae. Hinc 

 omnia triangula EG F, EFN, ENL, ELR, etc. 

 funt inter fe et ipfi triangulo CAK fimilia. Sit 

 itaque huius triangulr altitudo AKrz^, bafis KC 

 •zz b, hypothenufa A C ' zz Y(aa-\-bb)— c. Inue- 

 nietur per analogias G F=:;f , NL- £ # r R S zz 

 *£i TVz:^, etc et ita porro^ EN~^,ER 

 tz -%■$ ETrzf^*, etc. atque ita deinceps, FNr: 

 g £ 6 , LRzz§- 3 , STzzf^, etc. Er fic deinceps y 

 FEzzf, LEzz g ^,SEz=f?, VE-^, etc. et fic 

 femper. Qiiae feries procedunt fingulae \n pro- 

 greflione geometrica deTceudente in ratione cc ad 

 bb. His praemifiis, ita arguo:. cum pondus m T 

 quod nunc in E efTe concipimus, continuo premat 

 aequaliter hypotenufam AC, fitque eius vis ac- 

 eeleratrix GE feu g, qua nimirum ad defcenfum 

 Terticalem animatur, atque in hac directione fi; 

 aviliit obftaret actu defcenderet: fed cum triangu- 



Bg lums 



